I SA/Sz 729/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Zienkowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu [...] r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności ekologicznej na rok 2017 oddala skargę. Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną w sprawie decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu [...] Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w [...] z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą S. P. (dalej: "skarżący") przyznania płatności ekologicznej. Z akt sprawy wynika następujący stan faktyczny sprawy. Wnioskiem z dnia [...] r. (wpływ: [...] r.) skarżący zwrócił się o przyznanie na 2017 r. m.in. płatności ekologicznej (PROW 2014-2020). Do tego rodzaju wsparcia skarżący zadeklarował powierzchnię 5,83 ha w pakiecie 5 (5.1) Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji oraz powierzchnię 22,55 ha w pakiecie 6. (6.1) Trwałe użytki zielone w okresie konwersji. Organ I instancji ustalił, że zgodnie z wykazem producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2017, przekazanym przez jednostkę certyfikującą w zakresie rolnictwa ekologicznego [...] skarżący prowadzi produkcję zwierzęcą w formie hodowli koni. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył zaświadczenie z dnia [...] r. o posiadaniu 20 sztuk koni, wydane przez [...] Związek Hodowców Koni. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatu [...] ARiMR odmówił przyznania skarżącemu płatności ekologicznej do obu zadeklarowanych pakietów. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że skarżący w terminie do dnia [...] r. nie złożył zaświadczenia podmiotu prowadzącego rejestr koniowatych z wykazem posiadanych koni. W konsekwencji skarżący nie spełnił warunku do przyznania ww. płatności. Nadto, organ ustalił zawyżenie powierzchni zadeklarowanej do wsparcia w ramach pakietu 6. w rozmiarze 0,45 ha, okoliczność ta z uwagi na uchybienie ww. terminowi nie miała jednak przesądzającego znaczenia w sprawie. W odwołaniu od tej decyzji, skarżący nie zgodził się z ograniczeniem terminu na dostarczenie zaświadczenia. Wskazał, że zaświadczenie dostarczył [...] r. i jest ono zgodne ze stanem faktycznym. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że warunkiem przyznania płatności o które ubiegał się skarżący - zgodnie z § 9 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ( Dz. U. z 2015r. poz. 370 ze zm.), dalej: "rozporządzenie ekologiczne" - jest posiadanie przez rolnika zwierząt z gatunków wskazanych w załączniku nr [...] do rozporządzenia. W sprawie warunek ten dotyczył posiadania przez skarżącego koni. Organ odwoławczy zauważył, że przy ustaleniu spełnienia ww. warunku, bierze się pod uwagę zwierzęta (konie) posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia 15 marca do dnia 30 września danego roku, w odniesieniu do których zostały dokonane wpisy do rejestru koniowatych, wskazane w zaświadczeniu podmiotu prowadzącego rejestr koniowatych na formularzu ARIMR. Przy czym zgodnie z § 9 ust. 12 w związku z ust. 9 i ust. 11 rozporządzenia ekologicznego wskazane zaświadczenie składa się do kierownika biura powiatowego ARiMR do dnia 31 października roku, w którym złożony został wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. Organ odwoławczy zaznaczył przy tym, że wskazany termin jest terminem materialnoprawnym, ustanowionym przez prawodawcę krajowego, a zatem nie podlega on przywróceniu, a jego upływ wiąże się z bezwzględnym zaistnieniem skutków prawnych, przewidzianych dla takiej sytuacji przez prawodawcę. Nadto, zwierzęta (konie) powinny zostać wymienione w wykazie producentów, którzy spełnili wymagania w rolnictwie ekologicznym i posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia przeprowadzenia kontroli przez jednostkę certyfikującą w rolnictwie ekologicznym w roku poprzedzającym złożenie wniosku, do dnia przeprowadzenia kontroli przez ten podmiot w roku złożenia wniosku lub objęcia systemem kontroli jednostki certyfikującej, w roku złożenia wniosku o płatność ekologiczną, do dnia przeprowadzenia kontroli w tym, danym roku. Mając na uwadze wskazane wyżej warunki uzyskania płatności, organ odwoławczy stwierdził, że skarżący uchybił obowiązkowi z § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego do złożenia w terminie do dnia [...] r. zaświadczenia o koniach posiadanych i zgłoszonych w [...] Związku Hodowców Koni. Wskazane zaświadczenie zostało złożone dopiero w dniu [...] r. W konsekwencji powyższego organ odwoławczy stwierdził, że skoro nie został spełniony jeden z warunków, od których zależy przyznanie płatności pakietach/wariantach zadeklarowanych przez skarżącego we wniosku z dnia [...] r., to tym samym nie było możliwe przyznanie skarżącemu płatności ekologicznej na rok 2017. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że zastosowanie w sprawie wskazanego wyżej terminu materialnoprawnego do złożenia zaświadczenia nie jest przejawem złej woli organów ARiMR, ale obowiązkiem ciążącym na nich z mocy prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżący S. P. – reprezentowany przez radcę prawnego - wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcia, tj. art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia [...] r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 562 ze zm.) – dalej: "u.w.r.o.w.", a przejawiającą się w wadliwym ustaleniu stanu faktycznego, wadliwej ocenie zebranego materiału dowodowego oraz wadliwej wykładni przepisów prawa, naruszając tym samym wyrażoną tym przepisem zasadą praworządności, polegające na uznaniu, iż nie został spełniony przez skarżącego wymóg potwierdzenia posiadania wymaganej liczby zwierząt w oparciu o zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący rejestr do organu I instancji wydanie zaskarżonego koniowatych, gdy w rzeczywistości zaświadczenie zostało dostarczone do organu I instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia. Nadto, zarzucił obrazę przepisu § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego, polegającą na błędnej w prowadzącej do wadliwego uznania, iż zawiera on termin materialnoprawny, a nie termin procesowy. W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem organów ponieważ termin na złożenie zaświadczenia jest terminem procesowym, co powoduje uznanie, że w momencie rozstrzygnięcia spełnione były wymogi uprawniające do przyznania płatności ekologicznej. Skarżący zauważył, że zakwalifikowanie określonego terminu do terminu materialnego lub terminu procesowego powinno być, co do zasady, oparte na kryterium zamieszczenia normy prawnej, wyznaczającej termin w ustawie materialnej czy ustawie procesowej. Jednak w polskim systemie prawnym prawodawca z różnych względów nie przestrzega rozdziału regulacji materialnej i regulacji procesowej, zamieszczając w ustawach materialnych normy procesowe i vice versa. Dlatego też założenie to nie może być uznane za wyłącznie miarodajne, a zatem w kwestiach wątpliwych winien być oceniany skutek prawny uchybienia terminu. W takich przypadkach zatem przesadzać powinno to, czy uchybienie terminu wyłącza powstanie stosunku materialnoprawnego, czy ogranicza się jedynie do bezskuteczności procesowej czynności, co tylko w następstwie może wpłynąć na sytuację materialnoprawną jednostki. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z terminem materialnym, a w drugim z terminem procesowym. W świetle przedstawionej analizy, skarżący wskazał, że termin na złożenie zaświadczenia z rejestru koniowatych uznać należy za termin procesowy, a nie terminie materialny. Podkreślił przy tym, że powyższa interpretacja znajduję swoje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] r. I SA/Sz [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Z. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Przedmiotem sporu w sprawie jest odmowa udzielenia skarżącemu płatności ekologicznej na 2017 r. W ocenie skarżącego spełnił on warunki do uzyskania płatności, ponieważ pomimo upływu terminu określonego w § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego, złożył w organie wymagane zaświadczenie podmiotu prowadzącego rejestr koniowatych o którym mowa w § 9 ust. 9 rozporządzenia ekologicznego. W ocenie organu, wskazany termin na złożenie zaświadczenia jest terminem prawa materialnego, a zatem skoro zaświadczenie zostało złożone po jego upływie, płatność nie może zostać udzielona. Podstawą prawną ubiegania się przez skarżącego o ww. płatność był przepis § 2 ww. rozporządzenia ekologicznego. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu w płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, (...), jeżeli (1) został mu nadany numer identyfikacyjny, (2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych wynosi co najmniej 1 ha, (3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne oraz (4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Skarżący ubiegał się o płatność ekologiczną w pakiecie 5 (5.1) Uprawy paszowe na gruntach ornych w okresie konwersji oraz 6. (6.1) Trwałe użytki zielone w okresie konwersji wskazując przy tym, że prowadzi produkcję zwierzęcą w formie hodowli koni. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91, oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia. W przypadku pakietu 5. płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik jest posiadaczem zwierząt gatunków wymienionych w załączniku nr [...] do rozporządzenia, w którym są określone zwierzęta, których posiadanie stanowi warunek przyznania płatności ekologicznej w ramach niektórych pakietów (§ 9 ust. 3 ww. rozporządzenia). Natomiast w przypadku pakietu 6. płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik jest posiadaczem zwierząt gatunków wymienionych w załączniku nr [...] do rozporządzenia, których liczba, w przeliczeniu na duże jednostki przeliczeniowe (DJP), wynosi co najmniej 0,3 DJP na hektar wszystkich trwałych użytków zielonych zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej (§ 9 ust. 4 ww. rozporządzenia). W przypadku koni, stosownie do treści § 9 ust. 9 pkt 1 lit. b rozporządzenia ekologicznego przy ustalaniu spełniania warunków określonych w ust. 3 i 4 bierze się pod uwagę zwierzęta posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia 15 marca do dnia 30 września danego roku, w odniesieniu do których rolnik lub jego małżonek dokonali wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt zgłoszeń do rejestru koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, wskazane w zaświadczeniu wydanym przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. Wskazane wyżej zaświadczenie, zgodnie z § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego, rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. Nadto, stosownie do treści § 9 ust. 9 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego zwierzęta, w przypadku skarżącego – konie, powinny zostać wymienione w wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] r. o rolnictwie ekologicznym (wykaz producentów, którzy spełnili wymagania w rolnictwie ekologicznym sporządzony przez jednostkę certyfikującą) posiadane przez rolnika lub jego małżonka w okresach wskazanych w tym przepisie. Z treści ww. przepisów wynikają zatem dwa warunki uzyskania przez rolnika płatności ekologicznej w pakietach 5 i 6 w związku z prowadzoną hodowlą koni. Po pierwsze rolnik jest obowiązany w terminie do 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej złożyć zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych. Po drugie wskazane zwierzęta powinny zostać ujęte w sporządzonym przez jednostkę certyfikującą wykazie producentów, którzy spełnili wymagania w rolnictwie ekologicznym. Wskazane warunki muszą być przy tym spełnione łącznie, a zatem brak spełnienia któregokolwiek z nich powoduje odmowę przyznania płatności. W sprawie nie jest sporne, że skarżący spełnił drugi z ww. warunków, ponieważ został ujęty w wykazie producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2017, przekazanym przez jednostkę certyfikującą w zakresie rolnictwa ekologicznego [...]. Istotą sporu jest natomiast, czy składając w dniu [...] r. (data stempla pocztowego) zaświadczenie z dnia [...] r. o posiadaniu 20 sztuk koni, wydane przez [...] Związek Hodowców Koni, skarżący spełnił pierwszy z ww. warunków. Jak wskazano powyżej w art. z § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego, termin na złożenie zaświadczenia podmiotu prowadzącego rejestr koniowatych ustalono na dzień 31 października roku, w którym rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. W ocenie sądu, organy właściwie wywiodły, iż termin określony w § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego ma charakter materialny. Termin materialny należy odróżnić od terminu procesowego, który stanowi okres do dokonania określonej czynności procesowej przez podmioty postępowania administracyjnego. O ile upływ procesowego terminu załatwienia sprawy, nie pozbawia kompetencji do jej załatwienia, o tyle upływ terminu materialnego odnoszący się do strony powoduje wygaśnięcie praw i obowiązków o charakterze materialnym, tj. uprawnienia (roszczenia), a termin ten nie podlega przedłużeniu lub przywróceniu. Upływ takiego terminu skutkujący przedawnieniem roszczenia powoduje, że stosunek materialnoprawny nie może być nawiązany. Sposób sformułowania obowiązku określonego w § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego tj. "rolnik składa" przesądza jednoznacznie o tym, że to na rolniku ciąży obowiązek dostarczenia wskazanego zaświadczenia. Jednocześnie na złożenie tego zaświadczenia wyznaczono termin późniejszy od terminu na złożenie samego wniosku o przyznanie płatności ekologicznej. Wniosek o przyznanie płatności zgodnie z § 17 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego pokrywa się z terminem określonym do składania wniosków o przyznanie płatności bezpośrednich w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego tj. 15 maja danego roku w którym ubiega się o płatność, natomiast na złożenie zaświadczenia rolnik ma czas do 31 października danego roku. W konsekwencji powyższego, co potwierdza treści § 17 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, w którym określono elementy wniosku o płatność, nie można uznać, że na dzień złożenia wniosku o płatność ekologiczną, brak spornego zaświadczenia stanowi brak formalny wniosku. Tym samym, organy pomocowe, przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku nie mają podstaw, a tym bardziej obowiązku, kierowania do rolnika wezwania o przedłożenie zaświadczenia o którym mowa w § 9 ust. 9 pkt 1 lit. b rozporządzenia ekologicznego. To bowiem na rolniku ciąży obowiązek dostarczenia tego zaświadczenia w terminie określonym w § 9 ust. 12 tego rozporządzenia. Dla porządku należy wskazać, że w § 18 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego wskazano, że rolnik załącza do wniosku załącznik który dotyczy spełnienia warunków o których mowa w § 9 ust. 3 i 4 ale nie odnosi się on wprost do spornego zaświadczenia o którym mowa w § 9 ust. 9 pkt 1 lit. b tego rozporządzenia, ale oświadczenia o rolniku lub rolnikach, z którymi spełnia warunek określony w § 9 ust. 3 lub 4, zawierające oświadczenia tego rolnika lub tych rolników potwierdzające tę okoliczność. Ponadto wskazać należy, że wbrew stanowisku zawartemu w skardze uchybienie analizowanego terminu wyłącza powstanie stosunku materialnoprawnego. W przytoczonym powyżej § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego, zawarto regulację, że zaświadczenie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1 lit. b rolnik składa do kierownika biura powiatowego Agencji do dnia 31 października roku, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej. Przywołany w § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego ust. 9 pkt 1 lit. b tego rozporządzenia określa jakie zwierzęta bierze się pod uwagę przy ustalaniu warunków określonych w ust. 3 i 4. Natomiast znajdujący zastosowanie w rozpoznawanej sprawie § 9 ust. 3 stanowi, że w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 5 i 11 płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik jest posiadaczem zwierząt gatunków wymienionych w załączniku nr [...] do rozporządzenia, w którym są określone zwierzęta, których posiadanie stanowi warunek przyznania płatności ekologicznej w ramach niektórych pakietów. Zatem poprzez przytoczone powyżej odwołania znajdujące się w przepisie § 9 ust. 12, a następnie w § 9 ust. 9 pkt 1 lit. b rozporządzenia ekologicznego należy dojść do określonego § 9 ust. 3 tego rozporządzenia skutku w postaci "przyznawania płatności ekologicznej". Niewątpliwie bowiem owo "przyznawanie płatności ekologicznej" jest niczym innym, jak powstaniem stosunku materialnoprawnego. Podzielając zatem stanowisko przedstawione w skardze, że określając charakter danego terminu należy oceniać skutek prawny jego uchybienia terminu (por.: B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, W. 1997, s.287-288) uznać należało, że w przypadku terminu określonego w § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego jego uchybienie wyłącza możliwość powstania stosunku materialnoprawnego tj. w tym przypadku przyznania płatności ekologicznej w pakietach o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 5 i 6 rozporządzenia ekologicznego. Podkreślić należy, że przyjęty przez sąd charakter spornego w sprawie terminu, pozostaje w zgodzie z art. 27 ust. 2 u.w.r.o.w. Stosownie do treści tego przepisu strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu o przyznanie pomocy, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W odróżnieniu od postępowania administracyjnego uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego, w przypadku postępowań uregulowanych w u.w.r.o.w, ustawodawca nie przewidział obowiązywania zasady prawdy obiektywnej, określonej w art. 7 k.p.a., ustalając, że organy prowadzące postępowanie zobowiązane są jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Nadto, nie nałożył na organy obowiązku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Jednocześnie przyjął zasadę, że ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z tego faktu będzie wywodzić skutki prawne. Konsekwencją tego jest przeniesienie na wnioskodawcę inicjatywy dowodowej w zakresie wykazania spełnienia warunków przyznania wnioskowanej pomocy oraz brak po stronie organu obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na tę okoliczność i działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ograniczone zostały również zasady czynnego udziału stron w postępowaniu i udzielania informacji, przez ustalenie, że organ zobowiązany jest ich przestrzegać tylko na żądanie strony. Takie ograniczenia wynikają z charakteru przyznawanych środków, które są przyznawane bezzwrotnie, jeśli beneficjenci zrealizują warunki pomocy. Z tych względów ich sytuacja prawna nie może być oceniania przez ten sam pryzmat, co adresata aktu lub czynności administracyjnej realizowanego w zakresie imperium państwa . Mając powyższe rozważania na uwadze należało uznać, że przedłożenie zaświadczenia o którym mowa w § 9 ust. 9 pkt 1 lit. b rozporządzenia ekologicznego stanowi odrębny (dodatkowy) od złożenia wniosku o płatność warunek, który został określony stosownym terminem skierowanym do podmiotu ubiegającego się o płatność. Uchybienie wskazanego terminu, skutkuje natomiast odmową przyznania płatności. Z przytoczonych powyżej względów skład sądu orzekający w rozpoznawanej sprawie nie podziela poglądu o proceduralnym charakterze terminu z § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego, który został wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 grudnia 2016 r. w sprawie I SA/Sz 997/19. Dodatkowo zauważyć należy, że wyrok WSA w Szczecinie nie jest wyrokiem prawomocnym, a pogląd zbieżny z prezentowanym w rozpatrywanej sprawie wyrażony został także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 marca 2017 r. w sprawie I SA/Ol 72/17. W konsekwencji zatem uznać należało, że orzekające w sprawie organy prawidłowo ustaliły, iż złożone w sprawie zaświadczenie podmiotu prowadzącego rejestr koniowatych, złożone przez skarżącego w dniu [...] r. zostało wniesione z przekroczeniem terminu określonego ww. rozporządzeniu ekologicznym, a w konsekwencji zasadnie odmówiły przyznania skarżącemu płatności ekologicznej. W tych okolicznościach sprawy nie można się dopatrzyć naruszenia przez organy przepisów materialnych, których naruszenie miałoby wpływ na wynik sprawy albo przepisów postępowania, których naruszenie miałoby istotny wpływ na wynik a w szczególności wskazanych w skardze § 9 ust. 12 rozporządzenia ekologicznego oraz art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 u.w.r.o.w. W tym stanie sprawy sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.