I SA/Sz 773/15

Dnia 14 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. i B. K. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w całości do czasu rozpatrzenia sprawy z ich skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: oddalić wniosek B. K. i B. K. (przywoływani dalej jako: "Skarżący"), pismem z dnia 6.06.2015 r. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [....] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym., jednocześnie zwracając się o zawieszenie postępowania egzekucyjnego w całości do czasu rozpatrzenia niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samem sprawy. Z treści ww. przepisu jednoznacznie wynika, że przedmiotem orzekania sądu w ramach instytucji wstrzymania wykonania mogą być objęte jedynie "akty lub czynności", na które wniesiono skargę, a także te "akty", które zapadły w granicach sprawy będącej przedmiotem zaskarżenia. Chodzi zatem o zakres aktów lub czynności przewidzianych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a., w szczególności decyzje i postanowienia, przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych skutkujących koniecznością odrzucenia skargi w ramach art. 58 p.p.s.a. W oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, po uprzednim złożeniu stosownego wniosku przez stronę skarżącą, wstrzymać wykonanie (w całości lub w części) wskazanych wyżej aktów lub czynności albo odmówić takiego wstrzymania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że wniosek Skarżących dotyczył zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie zaś wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] , czy też poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] . Sąd w ramach uprawnień przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie był władny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, gdyż postępowanie to samo w sobie nie może być przedmiotem zaskarżenia do sądu. Zaskarżeniu podlega np. określone postanowienie wydane w jego toku, a nie postępowanie jako takie (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10.05.2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4128/06 – orzeczenie niepublikowane). Postępowanie egzekucyjne nie może być przedmiotem skargi, ponieważ nie jest ani aktem ani czynnością, o których jest mowa ww. przepisach. W związku z powyższym brak jest prawnych możliwości jego zawieszenia przez sąd administracyjny w oparciu o wskazany przepis (postanowienie NSA z dnia 21.05.2004 r. sygn. akt FZ 90/04 - orzeczenie niepublikowane). Ponadto zakwalifikowanie zamieszczonego w skardze wniosku, jako wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, wbrew jego literalnemu brzmieniu, również skutkowałoby jego oddaleniem. Postanowienie w przedmiocie negatywnego stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, z uwagi na swój charakter nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 1 p.p.s.a. Możliwość wykonania aktu, który objęty został wnioskiem jest konieczną przesłanką do przyznania ochrony tymczasowej. Brak wykonalności aktu decyduje o bezprzedmiotowości wstrzymywania wykonania postanowienia. Nie każdy akt administracyjny, kwalifikuje się do wykonania, tym samym nie każdy akt wymaga wykonania. Sąd zwraca uwagę, że co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Wykonanie aktów dotyczy, więc aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147). W sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie dotyczące negatywnego stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarówno postanowienie organu odwoławczego, jak i wierzyciela nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonywane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brakuje ww. postanowieniom przymiotu wykonalności, co również uniemożliwiałoby wstrzymanie ich wykonania. Bezzasadny byłby zatem wniosek o wstrzymanie ich wykonalności. W tym stanie sprawy, ponieważ powołane wyżej przepisy nie dają podstawy do odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.