I SA/Sz 775/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 26 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. P. D. I. A. S. w S. następcy prawnego D. I. S. w S. o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. akt I FSK [...] w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym p o s t a n a w i a: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu S. – C. w S. zgodnie z właściwością rzeczową. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Sz [...] w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 września 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wyrokiem z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt I FSK [...] w pkt 1) oddalił skargę kasacyjną, w pkt 2) zasądził od skarżącego na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej kwotę [...]złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. We wniosku z dnia 15 października 2018 r. S. P. D. I. A. S. w S. zwrócił się do Sądu Rejonowego S. – C. w S. o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu wyrokowi NSA z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt I FSK [...]; doręczenie wierzycielowi tytułu wykonawczego oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Sąd Rejonowy S. – C. w S. I W. C. pismem z dnia 19 października 2018 r. przekazał jako mylnie skierowany ww. wniosek z dnia 15 października 2018 r. o nadaniu klauzuli wykonalności wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie I FSK [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź odrzucić, bądź przekazać według właściwości innemu – właściwemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a." wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 59 § 2 zd. 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie przekazanie sprawy WSA w Szczecinie nie nastąpiło w formie postanowienia wydanego w trybie o przekazaniu sprawy sądowi właściwemu. Tym samym Sąd rozstrzyga o swej właściwości w zakresie rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności. Zauważyć należy, że w orzecznictwie tutejszego Sądu ugruntowane jest stanowisko co do, że p.p.s.a. nie zawiera unormowania dotyczącego postępowania klauzulowego (postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 25 marca 2004 r., sygn. akt SA/Sz 2291/03 oraz z dnia 6 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 723/14; postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 1 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SAB/Wr 133/17 oraz z dnia 17 września 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 1369/16; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2018 r., sygn. akt IV SAB 162/17 dostępne na stronie internetowej: www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Zakres czynności podejmowanych przez sądy administracyjne określa art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), zgodnie z którym sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. O klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w przepisie art. 228 p.p.s.a., gdy chodzi o ściąganie grzywien (orzeczonych w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 55 § 1, art. 112, art. 154, art. 293 § 2 p.p.s.a.) i kosztów sądowych (opłat sądowych – wpisu i opłaty kancelaryjnej, jak i zwrotu wydatków) będących dochodami budżetu państwa. Te należności podlegają jednak egzekucji sądowej bez nadawania prawomocnemu orzeczeniu klauzuli wykonalności. Natomiast w przypadku niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzonych wyrokiem kosztów zastępstwa procesowego stosuje się regulację zawartą w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1360 ze zm.), która w art. 781 § 2 stanowi, że tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Jeżeli tej właściwości nie można ustalić, klauzulę nadaje sąd rejonowy, w którego okręgu ma być wszczęta egzekucja, a gdy wierzyciel zamierza wszcząć egzekucję za granicą - sąd rejonowy, w którego okręgu tytuł został sporządzony. Reasumując, należało stwierdzić, że rozpoznanie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt I FSK 1679/08 oraz doręczenie tytułu wykonawczego, obejmującego odpis wyroku wraz z klauzulą wykonalności i zasądzenie kosztów postępowania klauzulowego, nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.