I SA/Sz 775/15

Dnia 10 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 10 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. A.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości spółki z ograniczona odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za okresy czerwiec 2009 r., czerwiec, listopad, grudzień 2010 r., styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2011 r. i styczeń 2012 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania aktu S. A. Z. – dalej: "Skarżący", pismem z dnia 3 czerwca 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości spółki z ograniczona odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług za okresy czerwiec 2009 r., czerwiec, listopad, grudzień 2010 r., styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2011 r. i styczeń 2012 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W uzasadnieniu wniosku Skarżący zawarł jedynie wzmiankę, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się ze spowodowaniem znacznej szkody po stronie Skarżącego. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę nie odniósł się do wniosku Skarżącego wskazując jedynie, iż w skardze zamieszczony został przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie NSA z 4 lipca 2012 r. I OSK 1522/12, LEX 1225721, postanowienie NSA z 22 marca 2012 r. I FZ 5/12, LEX 113637). Złożenie bowiem wniosku nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę skarżącą. Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, że rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Na udzielenie ochrony tymczasowej nie pozwalają także informacje zamieszczone w aktach, a dotyczące P. P.-H. "[...]" Spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w K., za którego zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług orzeczono względem Skarżącego o solidarnej odpowiedzialności. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę wskazuje, iż w skardze Skarżący nie zawarł żadnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Lakonicznie jedynie stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się ze spowodowaniem znacznej szkody po stronie Skarżącego. Skarżący nie powołał się także na żadne konkretne fakty i zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji byłoby zasadne. Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.