I SA/Sz 8/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-05-23

Skład orzekający: Alicja Polańska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu w sprawie, w której sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, należy się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Tak, radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, nawet jeśli sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Wysokość wynagrodzenia jest ustalana na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, uwzględniając stawki za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz podatek od towarów i usług.
Stan faktyczny
Skarżący M. M. złożył skargę przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę. Skarżący uzyskał prawo pomocy w zakresie częściowym, polegające na ustanowieniu pełnomocnika z urzędu – radcy prawnego A. K. Pełnomocnik sporządziła opinię o niezasadności wnoszenia skargi kasacyjnej i wystąpiła z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu A. K. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie [...] zł, obejmującej opłatę i podatek od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu – radcy prawnego A. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: przyznać radcy prawnemu A. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w kwocie [...] zł (słownie: [...]), która obejmuje kwotę [...] zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) z tytułu opłaty, powiększoną o kwotę [...] zł (słownie: [...]) tytułem 23% podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił skargę M. M. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego. Skarżący w dniu [...] r. na urzędowym formularzu PPF złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem z dnia [...] r. sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowy w postaci ustanowienia radcy prawnego. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik radca prawny A. K. w piśmie z dnia [...] r. wystąpiła do sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Uzasadniając wniosek, pełnomocnik wskazała, że w sprawie sporządzono opinię prawną o niezasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 lutego 2013 r. Ww. opinia została przedstawiona skarżącemu, a następnie omówiona podczas spotkania w kancelarii. Ponadto, radca prawny A. K. oświadczyła, że koszty nie zostały uiszczone przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Stosownie do § 15 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stanowi, że stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c rozporządzenia stawka minimalna w innej sprawie niż w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi [...] zł. Na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, sąd podwyższa opłaty o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z akt sądowych sprawy wynika, że radcę prawnego dla skarżącego ustanowiono po wydaniu postanowienia o odrzuceniu skargi przez sąd pierwszej instancji. Zatem, pełnomocnik A. K. nie prowadziła sprawy w pierwszej instancji, stąd też sąd przyznał pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł. Koszty te stanowią 75% stawki minimalnej ([...] zł), czyli [...] zł oraz obejmują kwotę [...] zł podatku od towarów i usług w stawce 23%. Stawkę podatku sąd ustalił na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Ponadto, sąd miał na uwadze, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części (stosownie do § 16 rozporządzenia). Z tych względów orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło