I SA/Sz 816/16

Dnia 1 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej orzekającej o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę, z tytułu niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za październik 2010 r. oraz z tytułu kosztów egzekucyjnych. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A.J. (dalej: "Skarżący") pismem z dnia 21 lipca 2016 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej orzekającej o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę, z tytułu niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za październik 2010 r. oraz z tytułu kosztów egzekucyjnych. Jednocześnie w treści skargi, Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podając jego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż zgodnie z poglądami doktryny wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego lub czynności, może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania a tym samym takich, które wywołują skutki prawne. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II FZ 358/12, dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że objęta skargą ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymującą w mocy decyzję tego organu odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji podatkowej, nie jest aktem noszącym znamiona wykonalności, co wyklucza tym samym wstrzymanie jej wykonania w oparciu o regulację art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.