I SA/Sz 839/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 września 2016 r. wniosku "D" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do czerwca 2012 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "D" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K pismem z 14 lipca 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do czerwca 2012 r. Wraz ze skargą skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że 13 lipca 2016 r. nastąpiło zajęcie rachunku bankowego, które uniemożliwia jej zwykłe funkcjonowanie i prowadzonej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zwroty: "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki", jako zwroty niedookreślone, wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast, trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być zarówno skutkami prawnymi, jak i faktycznymi, a także równolegle, prawnymi i faktycznymi. Skutki te, raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (Jagielska, Wiktorowska, Wajda [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 378 i nast.). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by sąd mógł stwierdzić, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji występowały w sprawie, sąd powinien mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09). Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, uznać należy, że wniosek powyższych wymogów nie spełnia. W ocenie sądu, przedstawione przez skarżącą spółkę okoliczności faktyczne nie wyczerpują przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie zawarła w skardze na tyle skonkretyzowanych twierdzeń odnoszących się do wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji ani nie przedłożyła wraz z wnioskiem takich dokumentów, które uprawdopodobniałyby zaistnienie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że organ podatkowy wszczął egzekucję i dokonał zajęcia rachunku bankowego spółki. Nadto, jak wynika z załączonego do skargi wydruku z Krajowego Rejestru Sądowego, wobec skarżącej jest prowadzona egzekucja przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Jednakże, przy wniosku spółka nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałby zarówno stan majątkowy spółki, jak i wysokość przychodów w bieżącym okresie, co umożliwiałoby dokonanie przez sąd stosownej oceny skutków braku wstrzymania wykonania decyzji. Co istotne, również z analizy akt administracyjnych nie wynika aktualny stan finansowy spółki. W tej sytuacji, brak jest podstaw do przyjęcia, że istnieje realnie niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W tym stanie sprawy, sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji. Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl.