I SA/Sz 864/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Sędziowie Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. i Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. oddala skargę Decyzją z dnia [...] wydaną z powołaniem się na przepis art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz na uchwałę nr [...] r. Rady Miejskiej w W. z dnia [...] r. w sprawie stawek podatku od nieruchomości, Burmistrz Miasta i Gminy W. ustalił M. i Z. R. oraz J. S. na kwotę [...] zł wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok [...] . W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że małżonkowie M. i Z. R. są współwłaścicielami wraz z J. S. nieruchomości położonej w obrębie miejscowości O. stanowiącej działkę gruntu nr [...] o powierzchni[...] . Ponieważ w rejestrze gruntów i budynków działka ta oznaczona została symbolem "K - kopaliny" i stan taki trwa od momentu dokonanego w roku [...] scalenia gruntów i założenia rejestru, podlega ona opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki [...] Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji, w którym M. i Z. R. domagali się jej uchylenia podnosząc zarzut, iż z opinii wydanej przez biegłych rzeczoznawców wynika, że przyjęty do opodatkowania teren stanowi nie-użytek w całości zadrzewiony i zakrzewiony oraz że jego powierzchnia jest mniejsza o [...] od powierzchni wykazanej w ewidencji gruntów i w księgach wieczystych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] r., Nr [...] wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i art. 5 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 121, poz. 844 ze zm.), orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] r. ustalającej M. i Z. R. podatek od nieruchomości za rok [...] na kwotę[...] . W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż postanowieniem z dnia [...] r. Burmistrz Miasta i Gminy W. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości należnego od działki gruntu nr [...] położonej w obrębie miejscowości O. i stanowiącej współwłasność M. i Z. małżonków R. oraz J. S. W toku wszczętego postępowania organ podatkowy wezwał wskazane wyżej osoby do złożenia na druku IN-1 informacji dotyczącej tej nieruchomości i informacja taka, dotycząca lat [...] została przez M. i Z. R. złożona w dniu [...] r. z zaznaczeniem, iż jest ona składana po raz pierwszy. Na podstawie wypisu z rejestru gruntów i budynków nr [...] z dnia [...] r. oraz takiego samego wypisu nr [...] z dnia [...] r. organ ten ustalił, iż grunty o powierzchni [...] ha wchodzące w skład nieruchomości położonej w O. na działce nr [...] zostały w ewidencji gruntów oznaczone symbolem K. Wskazano dalej w tymże uzasadnieniu, iż stosownie do przepisu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne dla opodatkowania podatkiem od nieruchomości decydujące znaczenie mają dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Z przepisu tego wynika, że ewidencja ta jest urzędowym źró-dłem informacji faktycznych wykorzystywanych w różnych postępowania administra-cyjnych, w tym także w postępowaniu podatkowym, skoro stosownie do przepisu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej dokumenty urzędowe sporządzone w formie okreś-lonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Organy podatkowe ustalające wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości (gruntów, budynków lub ich części) nie są uprawnione do pomijania danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków i przyjmowania za podstawę swych ustaleń innych danych doty-czących nieruchomości, tj. jej położenia, granic, powierzchni czy rodzaju użytków. Wskazując dalej, że organami właściwymi dla prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz klasyfikacji gleboznawczej gruntów są starostowie powiatów oraz że aktualizacja danych zawartych w ewidencji następuje wyłącznie z inicjatywy prowa-dzącego ją organu lub na wniosek podmiotów uprawnionych (np. właścicieli, użytkowników wieczystych, trwałych zarządców), organ odwoławczy stwierdził dalej w uzasadnieniu swej decyzji, iż organ podatkowy nie jest podmiotem legitymowanym do występowania o dokonanie zmian ewidencyjnych, uprawnienie takie przysługuje bowiem samemu podatnikowi. Wprawdzie z akt sprawy wynika, iż odwołujący się podatnicy wystąpili w dniu [...] r. do Starosty Powiatu K. P. z pismem żądającym dokonania zmian w ewidencji do gruntów o pow. [...] ha położonych na działce nr ewidencyjnym [...] w obrębie O. oraz o ustalenie nie-istnienia obowiązku rekultywacji tego gruntu, to jednakże do chwili obecnej wnioski te nie zostały rozpatrzone. Oznacza to, według organu odwoławczego, że przy dokonywaniu wymiaru podatku od nieruchomości organ podatkowy zobowiązany jest do przyjęcia danych zawartych w ewidencji gruntów, a ponieważ działka nr [...] o powierzchni [...] ha w tejże ewidencji oznaczona jest jako użytek o symbolu "K", którym - zgodnie z § 68 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - oznaczone są grunty zabudowane i zurbanizowane stanowiące użytki kopalne, nie należy ona ani do kategorii użytków rolnych, ani do kategorii gruntów leśnych lub zadrzewionych i zakrzewionych, nie jest także oznaczona jako nieużytek ani też wykorzystywana dla celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, podlega ona opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki jak dla gruntów pozostałych. Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia przez organ podatkowy pierwszej instancji zawyżonej powierzchni działki nr[...] , organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, że zmiana danych ewidencyjnych dotyczących powierzchni działki została przy-jęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dopiero w dniu [...]r., co oznacza, ze zmiana ta będzie miała znaczenie przy ustalaniu zobowiązania podatkowego za rok [...] i lata następne, natomiast przy ustalaniu zobowiązania podatkowego za rok [...] organ podatkowy obowiązany był uwzględniać stan faktyczny i prawny obowiązujący w tymże roku. Powyższa decyzja ostateczna została przez pełnomocnika M. i Z. R. zaskarżona do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący podniósł wobec niej zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego w postaci art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy grunty oznaczone w ewidencji jako działka nr [...] w obrębie O. należą faktycznie do kategorii gruntów zadrzewionych i zakrzewionych oraz nieużytków i nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, a także zarzuty naruszenia przepisów postępowania podatkowego, a mianowicie: - art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż oparcie rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji wyłącznie na wypisie z ewidencji gruntów stanowiło dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, - art. 180 § 1 w zw. z art. 194 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez całkowite pominięcie dowodu z urzędowego dokumentu w postaci wyrysu gruntu z dnia 24.08,1994 r. sporządzonego dla obszaru O., w którym działka gruntu nr [...] została oznaczona symbolem K i N, oraz - art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego niezastosowanie, co spo-wodowało wydanie decyzji w oparciu o stan prawny niezgodny ze stanem faktycz-nym. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący wprawdzie uznaje, iż podstawę wymiaru podatku od nieruchomości stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków oraz że organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym, wywodzi jednakże, iż w związku z wszczęciem pro-cedury w organie prowadzącym tę ewidencje i dotyczącej zmiany jej zapisów, dotychczasowe dane mogą - stosownie do przepisu art. 194 § 3 Ordynacji podat-kowej - zastąpione zostać danymi wynikającymi z innego dokumentu zawierającego aktualne dane dotyczące przedmiotu opodatkowania lub podatnika, np. z aktu nota-rialnego dotyczącego sprzedaży przedmiotu opodatkowania. W uzasadnieniu skargi wywiedziono również, iż fakt wszczęcia przed właściwym organem postępowania w sprawie dokonania w ewidencji zmiany danych dotyczących klasyfikacji działki nr [...] nakazywał organowi podatkowemu wstrzymanie się z wydaniem decyzji podat-kowej do czasu ostatecznego rozpatrzenia wniosku o zmianę tych zapisów, a to stosownie do przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Z tych samych powodów uzasadnionym jest, według skarżącego, zawarty w skardze wniosek o za-wieszenie postępowania sądowego wywołanego jej wniesieniem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska i zarzuty skargi uznając za chybione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadnioną, nie zachodzą bowiem podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada przepisom prawa. W związku z występującym w rozpatrywanej sprawie sporem co do opodat-kowania podatkiem od nieruchomości gruntów stanowiących działkę o nr. ewiden-cyjnym [...] w obrębie O. wskazać na wstępie należy, iż stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12.01.1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, w jej brzmieniu obowiązującym w roku [...] opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały wszelkie grunty, a więc części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego), z wyłączeniem tych, które w ewidencji gruntów i budynków zostały sklasyfikowane jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, nie zajętych na prowa-dzenie działalności gospodarczej, te bowiem podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym lub leśnym (art. 1 ustawy z dnia 15.11.1984 r o podatku rolnym; art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o podatku leśnym). Z przywołanych przepisów wynika, że o wyłączeniu spod opodatkowania podatkiem od nieruchomości decyduje charak-ter i przeznaczenie danego gruntu odpowiednio sklasyfikowanego w ewidencji grun-tów i budynków, przez którą rozumie się - stosownie do przepisu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17.05.1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. , Nr 100, poz. 1086 ze zm.), regulującej m.in. sprawy geodezji i kartografii, krajowego systemu informacji o terenie oraz ewidencji gruntów i budynków (art. 1) - jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Jak wynika z przepisu art. 20 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje, w zakresie dotyczącym gruntów, informacje m.in. o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych. Dane (informacje) zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią, jak określa to przepis art. 21 ust 1 w/w ustawy, podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, ozna-czania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nie-ruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Na gruncie stanu faktycznego występującego w rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, iż skarżący są współwłaścicielami nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr. ewid. [...]w obrębie O. oraz że w roku [...] działka ta w ewidencji gruntów i budynków zaklasyfikowana była jako kopalina i oznaczona symbolem "K". W świetle tych niespornych w istocie faktów za chybiony uznać należy podniesiony w skardze zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją prawa materialnego poprzez nie zastosowanie art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (a nie jej art. 2 ust. 1 pkt 2, powołanego w skardze niewątpliwie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej), skoro przepis ten spod opodatkowania podatkiem od nierucho-mości wyłącza tylko takie grunty nie zajęte na prowadzenie działalności gospo-darczej, które jako użytki rolne, grunty zadrzewione lub zakrzewione na użytkach rolnych lub jako lasy zostały tak sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków. Niezależnie też od zarzutów skargi zauważyć należy, iż obejmując opodatkowaniem sporny grunt i naliczając stosowny podatek według stawki przewidzianej dla tzw. gruntów pozostałych, zaskarżona decyzja ostateczna oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza Miasta i Gminy W. nie uchybia też przepisowi art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (w jej brzmieniu obowiązującym w roku[...]), skoro przepis ten przewidzianym tam zwolnieniem przedmiotowym obejmuje podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości (w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy) wyłącznie te grunty niezajęte na prowadzenie działalności gospodarczej, które jako nieużytki, użytki ekologiczne i grunty zakrzewione lub zadrzewione zostały w taki sposób sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków. Jakkolwiek ostatnio wskazany przepis (art. 7 ust. 1 pkt 10 omawianej ustawy) nie odwołuje się wprost do klasyfikacji gruntów wynikającej ewidencji gruntów i budynków, jak czyni to wprost przepis art. 2 ust. 2, jednakże samo odwołanie się do tej klasyfikacji przy określeniu rodzaju gruntów wyłączonych z opodatkowania podatkiem od nieruchomości, a w konsekwencji objęcie tym opodatkowaniem wszystkich gruntów sklasyfikowanych w tejże ewidencji inaczej aniżeli rodzaje gruntów z tego opodatkowania wyłączonych, w pełni uzasadnionym czyni wniosek, iż w świetle obowiązujących w roku [...]przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rozstrzygające znaczenie dla wymiaru podatku od nieruchomości stanowiły te dane dotyczące rodzaju użytku gruntowego, które zawarte zostały w ewidencji gruntów i budynków. W świetle wskazanego wyżej i przez skarżącego w istocie nie kwestio-nowanego (jak na to wskazuje lektura uzasadnienia skargi) wiążącego charakteru informacji (danych) wynikających z ewidencji gruntów i budynków w zakresie doty-czącym rodzaju użytków gruntowych, za chybiony w zupełności uznać należy podniesiony w skardze zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją przepisu art. 122 Ordynacji podatkowej i wynikającej z niego ogólnej zasady prawdy obiektywnej, do którego to naruszenia miało dojść, według skarżącego, w następstwie braku podjęcia przez organy podatkowe wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Skoro o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości (art. 2 ust. 2) względnie o zastosowaniu zwolnienia przedmiotowego (art. 7 ust. 1 pkt 10) decyduje - jak to wyżej wykazano - charakter (rodzaj) użytku gruntowego wynikający z klasyfikacji przyjętej w ewidencji gruntów i budynków, to dokonanie przez organ podatkowy ustaleń faktycznych w tym zakresie na podstawie danych z ewidencji tej wynikających, a nie w oparciu o informacje w ewidencji tej nie zawarte, wskazuje niewątpliwie na to, iż w postępowaniu podatkowym organ ten podjął działania niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Jak wynika z uzasadnienia skargi, zarzut ten skarżący wiąże z przekonaniem o konieczności wyjaśnienia w postępowaniu podatkowym kwestii właściwego zakwa-lifikowania spornej działki w ewidencji gruntów i budynków do nieużytków względnie gruntów zadrzewionych i zakrzewionych nie zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Uznając tak sformułowany zarzut naruszenia wskazanych przepisów postępowania za nietrafny, w ślad za organem odwoławczym wskazać należy, iż nie leży w kompetencji organów podatkowych ani dokonywanie ustaleń co do rodzaju użytku gruntowego odmiennych od wynikających z danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, ani też inicjowanie dokonania zmiany tych danych przez właś-ciwy do tego organ administracji publicznej. Skoro obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości gruntowej wiąże się z jej zakwalifikowaniem w tejże ewidencji do użytków gruntowych nie wyłączonych od tego podatku (art. 2 ust. 2), to ograniczenie przez organ podatkowy czynności wyjaśniających w tym zakresie do badania zapi-sów zawartych w ewidencji uznać należy za w pełni wystarczające dla dokonania oceny tego, czy dany użytek gruntowy podlega opodatkowaniu podatkiem od nieru-chomości lub czy jest od tego opodatkowania zwolniony. Chybionym w zupełności jest też podniesiony w skardze zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów art. 180 § 1 w zw. z art. 194 § 1 i 2 Ordynacji podat-kowej poprzez całkowicie pominięcie dowodu z dokumentu urzędowego w postaci wyrysu gruntu z dnia 24.08.1994 r., w którym sporna działka gruntu oznaczona została symbolami "K" i "N". Zauważyć tu należy, iż zarzut bezzasadnego pominięcia jakiegoś dowodu przy rozstrzyganiu sprawy przez organ administracji publicznej może być zarzutem zasadnym jedynie wówczas, gdy dowód taki (dokument) został przez ten organ zgromadzony lub organowi temu przedstawiony. Tymczasem z prze-glądu akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy wynika, iż wskazywany w skardze dokument w postaci "wyrysu gruntu z dnia [...]r." ani nie został do akt admi-nistracyjnych złożony przez samych podatników, ani też nie był przedmiotem ich wniosku dowodowego, co zarzut pominięcia tego dokumentu, jako dowodu niezna-nego organowi, czyni całkowicie nieuprawnionym. Nietrafionym jest także zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez niezastosowanie w sprawie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej i nie podjęcie postanowienia o zawieszeniu postępowania podatkowego pomimo toczą-cego się odrębnie postępowania w sprawie zmiany zapisów w ewidencji gruntów i budynków oraz w sprawie braku obowiązku rekultywacji spornego gruntu. Jak to już wyjaśniono w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 14.12.2006 r., sygn. akt I SA/Sz 81/06, którym oddalona została skarga M. i Z. R. na decyzję Samo-rządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok [...] należnego od nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr. ewid. [...] w obrębie O., a więc dotyczącej opodatkowania tego samego przedmiotu, wystąpienie przez właścicieli tego gruntu do właściwego organu z wnioskiem o zmianę danych w ewidencji gruntów samo przez się nie daje podstaw organowi podatkowemu do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, to bowiem dokonuje się w oparciu o aktualny stan faktyczny dotyczący klasyfikacji wskazanej w obowiązującej ewidencji, co oznacza, że rozstrzygnięcie tego wniosku przez właściwy organ nie jest rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego od którego zależy rozpatrzenie sprawy podatkowej i wydanie decyzji sprawę tę rozstrzygającej. Koniecznym jest w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku (nabycie prawa własności czy wieczystego użytkowania gruntu, uzyskanie ich samoistnego posia-dania lub objęcie w posiadanie gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w wyniku umowy zawartej z jego właścicielem czy Agencją Nieruchomości Rolnych). Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tymże roku, a w szczegól-ności zmiana sposobu wykorzystania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zdarzenie to nastąpiło (art. 6 ust. 3). Obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości wygasa natomiast z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek (art. 6 ust. 4). Gdy obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których obowiązek istniał (art. 6 ust. 5). Jeżeli wygaśnięcie obowiązku podatkowego nastąpiło w ciągu roku podatkowego lub zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tymże roku, organ podatkowy dokonuje zmiany decyzji, którą ustalono ten podatek (art. 6 ust. 8). Nie wdając się, rzecz jasna, w ocenę zasadności złożonego przez podatników do właściwego organu wniosku o dokonanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w spornym zakresie, zauważyć dalej należy, iż wynik wszczętego tym wnioskiem postępowania administracyjnego pozostawał bez jakiegokolwiek wpływu na obo-wiązek podatkowy w podatku od nieruchomości należnego od spornej działki gruntu za czas przed dokonaniem ewentualnej zmiany zapisów w tejże ewidencji, skoro w świetle przywołanych wyżej przepisów ustawy podatkowej oraz zapisu art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego dokonanie takiej zmiany skutki podatkowe wywoływać mogłoby jedynie na przyszłość. Inaczej mówiąc, dokonanie zmian w ewi-dencji gruntów i budynków w zakresie dotyczącym zakwalifikowania określonego użytku gruntowego do wyłączonych spod opodatkowania podatkiem od nieru-chomości, np. nie zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej gruntów zadrzewionych lub zakrzewionych na użytkach rolnych (art. 2 ust. 2 ustawy o podat-kach i opłatach lokalnych) względnie do zwolnionych od podatku, np. do nieużytków lub nie zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej gruntów zadrzewionych i zakrzewionych na użytkach innych niż użytki rolne, skutki podatkowe w postaci wygaśnięcia obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości lub zmiany wysokości tego podatku wywołuje wyłącznie na przyszłość, tj. z upływem miesiąca, w którym dokonana została zmiana zapisów w tejże ewidencji, bez wpływu pozos-tając tym samym na istnienie obowiązku podatkowego w okresie poprzedzającym tę zmianę. Oznacza to tym samym, iż wszczęcie stosownego postępowania w sprawie dokonania zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków pozostawać musi bez wpływu na bieg postępowania podatkowego w sprawie ustalenia wysokości zobo-wiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za okres poprzedzający doko-nanie zmiany tychże danych, zatem nie może ono też stanowić podstawy do zawie-szenia takiego postępowania podatkowego do czasu dokonania takiej zmiany lub rozstrzygnięcia o odmowie jej dokonania (art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Nie znajdując, w tych warunkach podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna wydana została z naruszeniem prawa materialnego względnie uchybia ona przepisom postępowania podatkowego w stopniu co najmniej mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec należało o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.