I SA/Sz 869/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na uchwałę Rady Miasta w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 26 października 2007 r. H. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na uchwałę Rady Miasta Szczecina z dnia 17 września 2007 r. nr XX 365/07 w sprawie odmowy uwzględnienia wezwania pana H. K. do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.,) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Okoliczność tego rodzaju zachodzi w przedmiotowej sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, unormowane w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) kierowane do organu właściwej gminy, stanowi administracyjnoprawny środek zaskarżenia, który skutkować ma usunięciem naruszenia prawa przez organ do którego wezwanie wystosowano, bądź też zainicjowaniem kontroli przez sąd administracyjny zaskarżonej uchwały lub zarządzenia tegoż organu. Odpowiedź organu na to wezwanie stanowi jedynie element procedury zaskarżenia. W przypadku organu stanowiącego, podejmowana jest w formie działania właściwej dla organu kolegialnego, tj. uchwały. Uchwała ta jednakże, z uwagi na stricte procesowy charakter nie może stanowić samodzielnej podstawy zaskarżenia. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak na w sentencji.