I SA/Sz 873/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Sz., po rozpoznaniu odwołania T. Z., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. według stawki 19% w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 października 2009 r. wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. - w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji. W dniu 6 listopada 2009 r.( data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie dołączonej do akt postępowania sądowoadministracyjnego) T. Z. nadał niepodpisaną skargę na opisaną powyżej, decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...]r., bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Przedmiotowa skarga, która wpłynęła do biura podawczego tutejszego Sądu w dniu 9 listopada 2009 r., została nadana przez Sąd na adres organu administracyjnego w dniu 10 listopada 2009 r. W dniu 9 grudnia 2009 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź organu na skargę wraz ze skargą i aktami postępowania administracyjnego. Wezwaniem Sądu z dnia 14 grudnia 2009 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego wezwania, braków formalnych skargi przez podpisanie jej lub nadesłanie odpisu podpisanej skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem. W wyznaczonym terminie który upłynął w dniu 6 stycznia 2010 r. skarżący nie wykonał powyższego zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jak wynika z treści powyższych przepisów, ustawodawca wprowadził pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, zatem za datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego uważa się dzień doręczenia skargi organowi, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Złożenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie powoduje zatem skutku w postaci wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Przesłanie skargi do organu administracji publicznej nie ma charakteru procesowego, na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Próżno doszukiwać się bowiem przepisu, z którego wynikałby dla sądu nie tylko obowiązek przesłania skargi tak wniesionej do organu, ale i obowiązek uznania takiej skargi za skutecznie wniesioną, czyli m.in. z zachowaniem terminu. W tym miejscu należy przypomnieć, iż co prawda zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Zasada ta znajdowała jednak zastosowanie tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie cyt. ustawy ( do 31 grudnia 2005 r.) Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że wpływ bezpośrednio wniesionej do sądu administracyjnego skargi nie stanowi złożenia skargi w rozumieniu art. 54 § 1 cyt. ustawy. Podkreślenia wymaga, iż konsekwencją pośredniego trybu wnoszenia skargi jest to, że obecnie to organ, do którego wpłynęło skarga zobowiązany jest do rozpoznania jej charakteru procesowego i nadania jej dalszego biegu poprzez sporządzenie odpowiedzi na skargę, skompletowanie akt sprawy i przekazanie do właściwego sądu administracyjnego. W tym względzie obowiązek wypełnienia woli strony skarżącej - zaskarżenia działania lub bezczynności organu do sądu administracyjnego - spoczywa na organie administracji publicznej, który nie ma podstaw do oczekiwania wyjaśnień od sądu administracyjnego co do sposobu postępowania. W przedmiotowej sprawie skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 7 października 2009 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie, terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin do prawidłowego wniesienia skargi upłynął więc w dniu 6 listopada 2009 r. Skarżący w ostatnim dniu terminu , nadał skargę w urzędzie pocztowym w K., lecz przedmiotową przesyłkę skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie a więc, z pominięciem przewidzianego przez ustawę pośrednictwa organu, którego akt jest przedmiotem skargi. Trzeba podkreślić, że chociaż T. Z. w części nagłówkowej przedmiotowej skargi wskazał, że wnosi ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Sz., to na kopercie, w której przesłał skargę wskazał, że kieruje ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na adres ul. Staromłyńska 10,70-561. Skarżący nie zachował więc w przedmiotowej sprawie trybu wnoszenia skargi unormowanego w art. 54 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę na akt administracyjny wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Okoliczność ta nie może stanowić jednak samoistnej przesłanki odrzucenia skargi. W takim przypadku należy ocenić terminowość skargi według daty wpływu skargi do organu. Strona skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie oraz trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Pouczenie to zamieszczone zostało w końcowej części uzasadnienia do zaskarżonego decyzji. Skarżący wniósł skargę w ustawowym terminie, wniósł ją jednak bezpośrednio do tutejszego Sądu, a nie do organu II instancji, który wydał zaskarżoną decyzję. W tej sytuacji w celu zachowania trybu wnoszenia skargi Sąd przesłał skargę organowi, który wydał zaskarżoną decyzję. Skarga skarżącego została doręczona przez Sąd na adres właściwego organu tj: Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. w dniu 10 listopada 2009 r. Ta data stanowi więc datę wniesienia skargi na przedmiotową decyzję do tutejszego Sądu, ponieważ właśnie w tej dacie skarga została skierowana do właściwego podmiotu. W takiej sytuacji terminowość skargi należy oceniać według daty wpływu skargi do organu odwoławczego (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r., I FSK 631/08, System Informacji Prawnej LEX nr 505351). Jak już wyżej wskazano, wpływ skargi do organu odwoławczego nastąpił już po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto Sąd zauważa, iż skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego podlega rozpatrzeniu pod względem merytorycznym jedynie w sytuacji, gdy została wniesiona we właściwym trybie oraz spełnia niezbędne wymogi formalne przewidziane przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podkreślić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 tej ustawy, obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo strony powinno zawierać m.inn. podpis strony. Skarżący T. Z. nadesłał niepodpisany egzemplarz skargi i nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie pomimo, że w wezwaniu Sądu doręczonym w dniu 30 grudnia 2009 r., został pouczony o konsekwencjach jego niewykonania. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z pkt 3 oraz § 3 powołanej wyżej ustawy należało skargę odrzucić.