I SA/Sz 882/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 14 września 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "organ") odmówiło A. S. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta D. z dnia 8 czerwca 2018 r. nr [...], określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od stycznia 2018 r. A. S. (dalej: "Strona, Skarżąca") pismem z 25 lipca 2018 r. zwróciła się do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji Burmistrza Miasta D., dopełniając jednocześnie uchybionej czynności, tj. wnosząc odwołanie. Strona w uzasadnieniu wniosku wskazała, że o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedziała się osobiście będąc w Urzędzie Miasta D. w dniu 23 lipca 2018 r. Pracownik urzędu na dowód doręczenia jej ww. decyzji w dniu 20 czerwca 2018 r. pokazał Stronie zwrotne potwierdzenie odbioru, na którym był podpis jej pracownika, wobec czego poprosiła o wydanie jej kopii tej decyzji. Jednocześnie wskazała, że na pytanie o okoliczności odbioru przesyłki w dniu 20 czerwca 2018 r. jej pracownik odpowiedział, że w odebranej przez niego kopercie znajdowała się jedynie decyzja [...], która jej przekazał, i od tej decyzji Strona wniosła odwołanie w terminie. Obecnie Strona nie jest w stanie zweryfikować, czy faktycznie tak było, jednak "faktem jest, że terminu nie dotrzymałam bez swojej winy, nie wiedziałam o istnieniu decyzji i o tym, że termin biegnie, więc nie mogłam się od niej odwołać" i dlatego wnosi o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ przytoczył brzmienie art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej (O.p.), po czym wskazał, że postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2018 r. zostało wszczęte zawiadomieniem z 26 marca 2018 r. a w dniu 2 maja 2018r. zawiadomiono Stronę na podstawie art. 200 § 1 O.p. o możliwości zapoznania się z aktami. Przedmiotowa decyzja została wydana 8 czerwca 2018 r. i określała wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2018. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłka (list) zawierała trzy pisma: 1) znak [...] z 8 czerwca 2018 r. - zawiadomienie o zakończeniu postępowania w sprawie określenia opłaty za 2016 r., 2) znak [...] z 8 czerwca 2018 r.- decyzja określająca wysokość opłaty za 2017 r. 3) znak [...] z 8 czerwca 2018 r. - decyzja określająca wysokość opłaty za 2018 r. Przesyłka ta została doręczona w siedzibie zakładu w dniu 20 czerwca 2018 r., czemu Strona nie zaprzecza, kwestionuje natomiast otrzymanie decyzji znak [...] twierdząc, ze w kopercie była tylko jedna decyzja. Strona wniosła odwołanie jedynie od decyzji znak [...] w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 stycznia 2017r.do grudnia 2017 r. Organ podkreślił, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uprawdopodobnienie przyczyny niedochowania terminu bowiem uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie nastąpiło bez jego winy stanowi zasadniczą przesłankę przywrócenia uchybionego terminu. Oceniając brak winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można oczekiwać od osoby należycie dbającej o własne interesy; o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy dopełnieniu obowiązku stanęła na przeszkodzie okoliczność nie do przezwyciężenia eliminująca nie tylko możliwość złożenia pisma procesowego w terminie, ale wykluczająca w ogóle normalne działanie. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia odwołania Strona podała nieotrzymanie decyzji organu I instancji znak [...] twierdząc, ze przesyłka zawierała tylko jedna decyzję z dnia 8 czerwca 2018 r., od której złożyła odwołanie. Analizując tę kwestię Kolegium prześledziło "trasę" tej przesyłki (vide załącznik -śledzenie przesyłek), z którego wynika m.in. że przesyłka o numerze widniejącym na potwierdzeniu odbioru ważyła 0,35 kg a więc zawierała więcej aniżeli 1 kartkę czyli tyko jedną decyzję. Gdyby przyjąć za wiarygodne twierdzenie Strony, że w kopercie była tylko jedna decyzja, waga przesyłki wyniosłaby około 0,12 kg. Kolegium nie dopatrzyło się też nieprawidłowości związanych z doręczeniem przez Urząd Miasta przesyłki zawierającej decyzje określające wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wobec tak przytoczonych argumentów organ nie przychylił się do stanowiska Strony i stwierdził, iż przyczyna niezłożenia odwołania od decyzji organu I instancji, w jego ocenie nie znajduje uzasadnienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: - brak podstawy prawnej do wydania postanowienia, postanowienie w przedmiotowej sprawie wydał Burmistrz D., postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne i jako takie nie może być zdaniem Skarżącej przedmiotem orzeczenia o nieważności samego postanowienia; - naruszenie art. 219 w zw. z art. 163 § 2 w zw. z art. 237 Ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie nieważności postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, na postanowienie w przedmiocie przywrócenia terminu nie służy zażalenie, w związku z powyższym do samego postanowienia przepisy o nieważności nie mają zastosowania, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 219 Ordynacji podatkowej przepisy o nieważności mogą być zastosowane tylko do postanowień, na które służy zażalenie oraz o których mowa w art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w całości oraz o zwrot kosztów procesu wraz z ewentualnymi kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że dniu 25 lipca 2018 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do SKO w K. za pośrednictwem Burmistrza D.. Postanowieniem z 6 sierpnia 2018 r. Burmistrz D. odmówił jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (naruszając przy tym przepisy o właściwości). Postanowieniem z 11 września 2018 r. SKO w K. stwierdziło nieważność postanowienia. Następnie SKO w K. postanowieniem, które jest przedmiotem niniejszej skargi odmówiło Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i wskazując, że w jego ocenie zarzuty skargi są niezasadne. Organ wyjaśnił przy tym – w odniesieniu do zarzutów skargi – że zaskarżone obecnie postanowienie Kolegium z dnia 14.09.2018 r. Nr [...] [...] zostało wydane po uprzednim wydaniu przez Kolegium postanowienia z dnia 11 września 2018 r. znak [...], stwierdzającego nieważność postanowienia Burmistrza Miasta D. z dnia 6 sierpnia 2018 r. znak [...] w części dotyczącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia 8 czerwca 2018 r., określającej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami od stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 162 Ordynacji podatkowej: "§ 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, wnosząc jednocześnie odwołanie." Jak wynika z akt administracyjnych postępowanie w sprawie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2018 r. zostało wszczęte zawiadomieniem z dnia 26 marca 2018 r., a w dniu 2 maja 2018 r. zawiadomiono Stronę na podstawie art. 200 § 1 O.p. o możliwości zapoznania się z aktami. Decyzja określająca wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za rok 2018 została wydana 8 czerwca 2018 r. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłka organu (list) zawierała trzy ww. pisma, w tym (jednokartkową) wskazaną decyzję nr [...] Przesyłka ta została doręczona w siedzibie zakładu Skarżącej w dniu 20 czerwca 2018 r., czemu Skarżąca w istocie zaprzecza, kwestionuje natomiast otrzymanie ww. decyzji, twierdząc, ze w kopercie była tylko jedna decyzja. Skarżąca wniosła jedynie odwołanie od decyzji znak [...] z dnia 8 czerwca 2018 r. Wskazać należy, że wniosek o przywrócenie terminu (w tym do wniesienia odwołania) należy złożyć w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, uprawdopodabniając przyczynę niedochowania terminu i wnosząc jednocześnie odwołanie. Zasadnie organ wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, który nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych. Uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie nastąpiło bez jego winy stanowi więc zasadniczą przesłankę przywrócenia uchybionego terminu. Oceniając przesłankę braku winy, w orzecznictwie przyjmuje się, że "brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć ono miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2008 r., II OZ 712/08). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagający od strony staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99)" – vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2019 r., II FZ 57/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach. Odnosząc się do wskazanych przez Skarżącą przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stwierdzić należy, że Skarżąca podała nieotrzymanie ww. decyzji organu I instancji nr [...], twierdząc, że przesyłka zawierała tylko jedną decyzję z dnia 8 czerwca 2018 r., od której złożyła odwołanie. Wobec faktu, że w zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki skierowanej przez organ do Skarżącej wykazane zostały trzy numery ww. pism (w tym dwóch decyzji z 8 czerwca 2018 r.) i pracownik Skarżącej potwierdził podpisem odebranie tej przesyłki, twierdzenie Skarżącej, oparte na informacji uzyskanej od tego pracownika, że przesyłka zawierała tylko jedną decyzję z dnia 8 czerwca 2018 r., od której złożyła odwołanie, budzi istotne wątpliwości. Twierdzenia Skarżącej nie można więc uznać za uprawdopodobnienie braku winy, zwłaszcza przy uwzględnieniu przedstawionego przez organ w zaskarżonym postanowieniu prześledzenia "trasy" przesyłki (załącznik-śledzenie przesyłek włączony do akt postępowania), z którego wynika m.in. że przesyłka o numerze widniejącym na potwierdzeniu odbioru ważyła 0,35 kg, a więc zawierała więcej niż 1 kartkę (czyli tyko jedną decyzję). W ocenie Sądu, takie ustalenie potwierdza przyjęte w tym postanowieniu. stanowisko tego organu. Zasadnie bowiem organ stwierdził, że gdyby przyjąć za wiarygodne twierdzenie Strony, iż w kopercie była tylko jedna decyzja, waga przesyłki wyniosłaby około 0,12 kg. Podana zatem przez Skarżącą przyczyna niewniesienia w terminie odwołania od decyzji nr [...] z dnia 8 czerwca 2018 r. nie uprawdopodobniła braku jej winy, w podanym wyżej znaczeniu. Stwierdzić przy tym należy, że w skardze Skarżąca w istocie nie podważa również stanowiska organu w tym zakresie, podnosząc zarzuty dotyczące podstaw prawnych zaskarżonego postanowienia, bez ich bliższego wyjaśnienia. Zauważyć więc należy, że wskazanym w skardze postanowieniem z 6 sierpnia 2018 r. Burmistrz Miasta D.: 1) odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz 2) odmówił wstrzymania decyzji nr [...] Na wniosek Skarżącej, SKO w K. wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności i postanowieniem z 11 września 2018 r. stwierdziło nieważność postanowienia Burmistrza Miasta D. w części dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (postanowienia SKO zawarte w aktach sprawy). Kwestie te SKO wyjaśniło także w odpowiedzi na skargę – co przytoczono powyżej. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem organ mógł zatem rozstrzygać w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając wszystko powyższe na względzie, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) orzeczono jak w sentencji.