I SA/Sz 914/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym Sędzia WSA Joanna Wociechowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi [...] " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu cła p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu [...] r. [...]" Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...]. Skarga została sporządzona i podpisana przez Prezesa Zarządu Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, aktualnego na dzień wniesienia skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma. Jednocześnie pouczono Spółkę, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Wykonując wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, Prezes Zarządu w piśmie z [...]r. oświadczył, że aktualny odpis z KRS został złożony jako załącznik do sprawy o sygnaturze akt I SA/Sz 904/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 powołanej ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca spółka, dokonuje czynności poprzez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika organ uprawniony do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji jest odpis z Krajowego Rejestru Przedsiębiorców, aktualny na dzień złożenia skargi. W razie niewykazania umocowania do działania w imieniu spółki przy pierwszej czynności w postępowaniu, przewodniczący może wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ww. ustawy. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że złożenie odpisu KRS, wykazującego umocowanie organu do działania w imieniu skarżącej spółki w innej jej sprawie, prowadzonej przed tym samym Sądem, zaś w pozostałych sprawach złożenie jedynie oświadczenia o przedstawieniu żądanego odpisu w danej sprawie, nie wyczerpuje dyspozycji przepisu art. 29 ww. ustawy. Przepis ten stanowi o obowiązku wykazania umocowania w każdym postępowaniu sądowoadministracyjnym, wywołanym konkretną skargą, a zatem konieczne jest dowiedzenie tegoż umocowania w poszczególnych procesach poprzez przedstawienie odpowiedniego dokumentu (vide: postanowienie NSA w Warszawie z dnia 5 listopada 2009r., sygn. akt I FSK 1171/09, publikowane w internetowej bazie orzeczeń NSA - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu strona skarżąca nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku usunięcia braków formalnych skargi, albowiem nie przedłożyła żądanego odpisu z KRS do niniejszej sprawy. Nadesłanie przez Prezesa Zarządu informacji o przedłożeniu żądanego dokumentu do innej sprawy, nie pozwala uznać, że w ten sposób strona skarżąca uzupełniła brak formalny skargi, jakim było nieprzedstawienie umocowania do działania w imieniu Spółki, w tym m. in. do sporządzenia i wniesienia skargi. W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.