I SA/Sz 931/10

Dnia 8 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz wniosku o wstrzymanie egzekucji w sprawie ze skargi W W na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: I. odmówić uchylenia postanowienia z dnia 17 lutego 2011 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, II. odmówić wstrzymania egzekucji Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociaż byłyby zaskarżone a nawet prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy postanowienia z dnia 17 lutego 2011 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. Skarżąca W W w piśmie z dnia 29 marca 2011 r. wniosła kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zarzucając, że decyzja ta jest wadliwą podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, wskazując na jej wydanie z naruszeniem prawa. Nie wskazała argumentów z art. 61 § 3 p.p.s.a. We wskazanym piśmie zawarła także wniosek o wstrzymanie egzekucji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd rozpatrując ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bada, czy w sprawie pojawiły się nowe okoliczności, które stanowiłyby przesłanki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz czy w świetle art. 165 p.p.s.a. istnieją podstawy do uchylenia wcześniejszego postanowienia wydanego w tym przedmiocie. Tylko możliwość pojawienia się tych przesłanek może skutkować zastosowaniem zawnioskowanej instytucji. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Skarżąca we wniosku podniosła, że zaskarżona decyzja narusza prawo i nie może stanowić podstawy do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Należy wyjaśnić, że okoliczności te nie są związane z przesłankami z art. 61 § 3 p.p.s.a. i nie mogą mieć znaczenia dla rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, bowiem na etapie rozpoznania wniosku Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny sprawy. Brak zatem wskazania okoliczności, o których mowa w art. 61 p.p.s.a. musi skutkować odmową uchylenia postanowienia z dnia 17 lutego 2011 r., w którym odmówiono skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie bowiem do art. 165 p.p.s.a. postanowienie mogłoby być uchylone tylko wskutek zmiany okoliczności sprawy. Skarżąca w piśmie z dnia 23 marca 2011 r. zwróciła się również o wstrzymanie egzekucji z tytułów wykonawczych wystawionych na podstawie decyzji – jej zdaniem – wadliwej. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o których mowa w § 1 przywołanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w postępowaniu egzekucyjnym postanowienia, na które służy zażalenie. Należy z tego wnioskować, że Sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień, natomiast żądanie wstrzymania "egzekucji" nie może zostać uwzględnione, ponieważ czynności egzekucyjne nie są objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2007 r., II FSK 989/07, http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006 r., s. 185 - 186). Wstrzymania postępowania egzekucyjnego może dokonać zatem wyłącznie organ egzekucyjny czyli organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie egzekucyjnej środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków. W niniejszej sprawie organem egzekucyjnym nie jest z całą pewnością sąd administracyjny. W związku z powyższym Sąd mógł wydać orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do decyzji objętej skargą. Żaden inny przepis prawa nie daje Sądowi uprawnień do wstrzymania "egzekucji" – jak tego domagała się skarżąca. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 165 i art. 61 § 3 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.