I SAB/Sz 14/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.T. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata P.T. tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] zł ([...]), w tym kwotę [...] zł ([...]) tytułem zastępstwa prawnego oraz kwotę [...] zł ([...]), stanowiącą 23% podatku VAT. Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 14/15, doręczonym skarżącej w dniu 23 października 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M.T. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 14/15 ustanowiono na rzecz skarżącej adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła w dniu 25 stycznia 2016 r. adw. P.T. pełnomocnikiem skarżącej w sprawie. W dniu 17 lutego 2016 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej złożył do Sądu skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 14/15 wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik złożył w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani części. Postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. sygn. akt I SAB/Sz 14/15 WSA w Szczecinie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. sygn. akt II FSK 1818/16 skargę kasacyjną oddalił. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwanej: "p.p.s.a."), wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów zagadnienie to normuje aktualnie, od 1 stycznia 2016 r., rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1801, dalej: "rozporządzenie"). Uwzględniając jednak treść § 22 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, należało do rozpoznania wniosku o przyznanie wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie, zastosować przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461 ze zm., dalej: "rozporządzenie"). Przedmiotem sprawy jest bezczynność organu w postępowaniu egzekucyjnym. W tego rodzaju sprawach stawka minimalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi 240 złotych. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, tj. w niniejszej sprawie 180 zł. Uwzględniwszy wysokość ww. opłaty oraz obowiązek podwyższenia jej o kwotę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 rozporządzenia) należało przyznać pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w kwocie 221,40 zł. W związku z powyższym referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz cytowanych powyżej przepisów postanowił jak w sentencji.