I SAB/Sz 217/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z 25 listopada 2024 r. E. M. (dalej "strona" lub "skarżący") zaskarżył bezczynność Burmistrza W. (dalej też "organ") w zakresie przekazania informacji publicznej poprzez wskazanie prawidłowej podstawy prawnej Zarządzenia nr [...] w sprawie odwołania przetargu na zbycie gminnych nieruchomości wyznaczonego na 25 czerwca 2021 r. Skarżący wniósł o: zobowiązanie Burmistrza W. do rozpoznania wniosku z 17 października 2024 r. oraz wniosku z 7 listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania podług norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przedstawił historię korespondencji ze skarżącym oraz przekazał akta sprawy. W piśmie z 16 grudnia 2024 r. skarżący stwierdził, że argumentacja organu jedynie potwierdza zasadność skargi. Jak wynika z akt sprawy, 21 października 2024 r. do Urzędu Miejskiego w W. wpłynęło pismo zatytułowane jako "uprzejma prośba" skarżącego o wyjaśnienie okoliczności wydania zarządzenia nr [...] Burmistrza W. z dnia 24 czerwca 2021 r. w sprawie odwołania przetargu ustnego nieograniczonego na sprzedaż nieruchomości (zarządzenie nr [...]). Skarżący przytoczył fragmenty zarządzenia [...] i stwierdził, że stanowią one "corpus delicti na prawdziwość następującego równania: Wojewoda Zachodniopomorski w Szczecinie = Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Szczecinie". Skarżący wniósł o podanie podstawy prawnej prawdziwości takiego równania. Pismem z 4 listopada 2024 r. udzielono skarżącemu odpowiedzi, że powyższa kwestia została szczegółowo wyjaśniona w § 2 wskazanego zarządzenia. 7 listopada 2024 r. skarżący wezwał organ do zaniechania naruszenia prawa i udostępnienie mu precyzyjnej podstawy prawnej, tj. konkretnego przepisu prawa, na mocy którego wydano zarządzenie nr [...]. Pismem z 20 listopada 2024 r, udzielono odpowiedzi na wniosek z 7 listopada 2024 r., wskazując, że podstawą prawną zarządzenia nr [...] był art 38 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wyjaśniono, że odwołanie przetargu z chwilą otrzymania pisma od Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad było uzasadnione, ponieważ uzyskana informacja wskazywała na możliwość wydania przez Wojewodę zawiadomienia, o którym mowa w art. 11d ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w dacie zbliżonej do zaplanowanego przetargu. Zawarcie umowy notarialnej z nabywcą nieruchomości nie odbywa się bezpośrednio po zakończeniu przetargu, ale po upływie terminu na możliwość zaskarżenia czynności związanych z przeprowadzeniem przetargu i wysłaniu zawiadomienia o wyznaczonej dacie zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości. Umowy notarialne zawierane są zazwyczaj po miesiącu od dnia przeprowadzenia przetargu. Prawdopodobieństwo wydania przez Wojewodę Zachodniopomorskiego przedmiotowego zawiadomienia przed zawarciem umowy notarialnej z nabywcą nieruchomości, a tym samym unieważnienia czynności prawnej, było zdaniem organu uzasadnionym powodem odwołania przetargu. Chroniło ono Gminę W. przed ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi w przypadku unieważnienia umowy sprzedaży nieruchomości. Wyjaśnienie to ma też wynikać z uzasadnienia zarządzenia nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024, poz. 935, dalej: "p.p.s.a") obejmuje również bezczynność organów. Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Celem skargi na bezczynność jest zatem zwalczanie braku działania organu, polegającego na niezałatwianiu w terminie sprawy, do której dany organ był zobowiązany. Rzeczą organu, do którego wpływa wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest załatwienie go w przepisany sposób, czyli udostępnienie informacji, jeśli ją wytworzył bądź jest w jej posiadaniu albo odmowa lub umorzenie postępowania z przyczyn uregulowanych ustawą albo wreszcie poinformowanie wnioskującego, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy. Rozpoznanie skargi na bezczynność może nastąpić w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. – co nastąpiło w badanej sprawie. Dalej wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie ma sporu, że Burmistrz W. jako organ władzy publicznej jest organem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Nie ma też sporu, że treść zarządzenia Nr [...] Burmistrza W. w sprawie odwołania przetargu ustnego nieograniczonego na sprzedaż nieruchomości stanowi informację publiczną. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 4 lit a) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest to czy organ dopuścił się bezczynności w związku z złożonym przez stronę wnioskiem z dnia 17 października 2024 r. (strona dodatkowo rozszerza spór o pismo z dnia 7 listopada 2024 r.). Wskazać zatem należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (por. wyroki NSA z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt I OSK 1467/18; z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1238/16). Bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej ma zaś miejsce w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, posiadając żądaną informację, nie udostępnia jej i nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia, lub też informuje wnioskodawcę, że wnioskowana informacja nie jest informacją publiczną w sytuacji, gdy taką informację stanowi. Również jeżeli nie posiada on już informacji wskazanej we wniosku powinien o tym powiadomić wnioskującego Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.o.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p.). Odnosząc powyższe do rozpoznawanego sporu należy odpowiedzieć na pytanie, czy reakcja (odpowiedź organu z dnia 4 listopada 2024 r. ) na wniosek z dnia 17 października 2024 r. (data wpływu do organu 21 października 2024 r.) wypełniała wymogi wynikające z przepisów u.i.d.p. i czy w efekcie organ pozostawał w bezczynności czy też nie. Przypomnieć zatem należy, że strona zwróciła się do organu z wnioskiem z dnia 17 października 2024 r. (data wpływu do organu 21 października 2024 r.) o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek w dniu 4 listopada 2024 r. (a więc z zachowaniem 14 dniowego terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.i.d.p.) udzielono stronie odpowiedzi, iż poruszana przez Stronę kwestia znajduje się w § 2 Zarządzenia. Zdaniem Sądu należy więc zadać pytanie czy udzielona odpowiedź mieści się w zakresie złożonego wniosku. W przekonaniu Sądu na powyższe pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Nie ma sporu, że strona dysponowała dostępem do ww. Zarządzenia, co wynika już z samej treści wniosku jak i faktu, że Zarządzenie było opublikowane zarówno na stronie [...] jak i w Biuletynie Informacji Publicznej. Zatem odesłanie w odpowiedzi z dnia 4 listopada do konkretnego paragrafu Zarządzenia (§2) w którym wskazano podstawy prawne było działaniem prawidłowym. Sąd zauważa, że dopiero po doręczeniu stronie odpowiedzi na powyższy wniosek, w dniu 7 listopada 2024 r. zwróciła się ona do organu z kolejnym pismem, wzywając organ do zaprzestania naruszania prawa i podania precyzyjnej podstawy prawnej – konkretnego przepisu prawa na mocy którego organ odwołał przetarg. W treści zaś strona w istocie zarzuciła wadliwość prawną wydanego zarządzenia. Sąd zauważa, że także na to kolejne pismo organ odpowiedział w terminie 14-dniowym tj. dnia 20 listopada 2024 r. Jednakże Sąd podkreśla, że prawo do informacji publicznej nie obejmuje swoim zakresem prowadzenia sporu z organem co do prawidłowości podstaw prawnych wydanych aktów. Prawidłowość wydanych aktów podlega kontroli właściwych organów nadzoru, nie zaś podlega weryfikacji w trybie u.d.i.p. Zarzuty strony w przekonaniu Sądu należało zatem uznać za nieuzasadnione, a postępowanie organu, który w ustawowym terminie udzielił stronie odpowiedzi na wniosek i odpowiedź ta zawierała się w zakresie zadanego pytania, ocenić trzeba jako prawidłowe i nie sposób przyjąć aby organ w tej sytuacji pozostawał w bezczynności. Mając na uwadze powyższe, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).