I SAB/Sz 7/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w zakresie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2014 r. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia 4 kwietnia 2018 r. P. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia 30 października 2017 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. P. z dnia 16 października 2017 r. nr [...] ( [...]). Zarządzeniem z dnia 14 maja 2018 r. wezwano skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu, wyczerpał tryb o którym mowa w art. 52 § 1 i § 2 w zw. z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) t.j. czy wniósł ponaglenie do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej oraz do nadesłania kopii wystosowanego ponaglenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 21 maja 2018 r. Pismem z dnia 24 maja 2018 r. skarżący oświadczył, że wycofuje skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w zakresie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu, takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez skarżącego, uznać należało w pełni za skuteczne. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na mocy art. 161 § 2 oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.