I SAB/Sz 8/17

Dnia 13 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpatrzeniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta S. postępowania w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym i umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] zł ([...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. 1.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie(dalej: "Sąd"), po rozpoznaniu sprawy ze skargi G.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną, wyrokiem z dnia 21 grudnia 2016 r. o sygn. akt I SA/Sz 1089/16, uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] oraz zasądził na rzecz skarżącego G.G. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten stał się prawomocny od dnia 16 lutego 2017 r., co Sąd stwierdził postanowieniem z dnia 2 marca 2017 r. 1.2. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 21 grudnia 2016 r. ze stwierdzeniem daty jego prawomocności i uzasadnieniem oraz akta administracyjne sprawy Sąd doręczył skarżonemu organowi w dniu 3 marca 2017 r. (vide: k. 22 akt sądowych), a ten zwrócił akta administracyjne Prezydentowi Miasta S. w dniu 6 marca 2017 r. (data wpływu z prezentaty – k. 5 akt administracyjnych). 2.1. G.G. (dalej: "Skarżący") w dniu 24 kwietnia 2017 r. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta Miasta S. (dalej: Organ") postępowania w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym i umorzenia postępowania egzekucyjnego, zarzucając Organowi niewykonanie wyroku Sądu z dnia 21 grudnia 2016 r. i naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "k.p.a."). Jednocześnie Skarżący uiścił w Kasie Sądu kwotę [...] zł, tytułem wpisu od złożonej skargi. 2.2. Sąd, działając w myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), za pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r., przekazał ww. skargę Organowi, w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z kompletnymi aktami administracyjnymi do sądu administracyjnego. Pismo to wpłynęło do Organu w dniu 27 kwietnia 2017 r. 2.3. Organ, pismem z dnia 18 maja 2017 r., udzielił odpowiedzi na skargę Skarżącego, wskazując m.in., że po zapoznaniu się z treścią ww. wyroku oraz po przeanalizowaniu akt sprawy, w dniu [...] r. Organ wydał postanowienie znak: [...], którym uznał wniesione zarzuty za nieuzasadnione i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]. W ocenie Organu nie wystąpiła bezczynność organu, gdyż został zachowany okres dwóch miesięcy na wydanie postanowienia, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, gdyż Organ otrzymał akta z Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., wraz z kopią wyroku Sądu z dnia 21 grudnia 2016 r., w dniu 6 marca 2017 r., a postanowienie zostało wydane w dniu [...] r. 3.1. Pismem z 25 maja 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Sądu z dnia 24 maja 2017 r., Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych swojej skargi, poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. 3.2. W dniu 12 czerwca 2017 r., odpowiadając na powyższe wezwanie, Skarżący przedłożył Sądowi dwa pisma skierowane do Organu, tj.: – pismo z dnia 18 lutego 2017 r. (data wpływu do Organu – 17 lutego 2017 r.) zatytułowane "WEZWANIE", w którym na podstawie wyroku Sądu wezwał Organ do (cyt.) "zwrotu bezpodstawnie pobranej kwoty wraz z kosztami egzekucyjnymi, bankowymi kosztami realizacji egzekucji oraz odsetkami ustawowymi licząc od dnia zajęcia do dnia zapłaty"; – pismo uzupełniające z dnia 7 marca 2017 r., które wpłynęło do Urzędu Miasta S. w dniu 20 kwietnia 2017 r., zawierające oświadczenie Skarżącego, że (cyt.) "Doręczone skutecznie pismo z dnia 17.02.2017 w sprawie I SA/Sz 1089/16 proszę traktować dodatkowo jako wezwanie do natychmiastowego wykonania wyroku o ww. sygnaturze akt". 3.3. W dniu 16 czerwca 2017 r. Skarżący zwrócił się do Sądu o dołączenie do akt sprawy i rozpatrzenie pisma [...] (skan pierwszej strony pisma), które doręczono Skarżącemu po wniesieniu skargi, a (cyt.) "potwierdzające złożenie wezwania do wykonania wyroku a tym samym do usunięcia naruszenia prawa, co niewątpliwie wskazuje na rażącą przewlekłość w sprawie". 4.1. W następstwie ponownej analizy dopuszczalności skargi, w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 6 lipca 2017 r., pismem z dnia 7 lipca 2017 r. zobowiązano Skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu - zawartej w piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r., zarejestrowanej jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta S. w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym i umorzenia postępowania - Skarżący wyczerpał tryb, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a., tj. czy na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie przez Organ sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. 4.2. W dniu 14 lipca 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo Skarżącego, zawierające informację, że do chwili wniesienia skargi do Sądu jedyne pismo, jakie Skarżący skierował do Organu było wezwanie do zwrotu zajętych kwot a tym samym do wykonania prawomocnego wyroku Sądu, uchylającego postanowienie organów obu instancji. Skarżący nie wnosił także zażalenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie wskazania wymaga, że skarga Skarżącego została wniesiona w dniu 24 kwietnia 2017 r., co oznacza, że w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w ich brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia skargi, tj. sprzed nowelizacji obowiązującej od 1 czerwca 2017 r., dokonanej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) [vide: art. 16-18 ustawy nowelizującej]. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Natomiast wniesienie skargi bez wyczerpania środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, skarga powinna być poprzedzona środkiem zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., tj. zażaleniem wystosowanym do organu wyższego stopnia, a w tym konkretnym przypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc także wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia. Na podstawie akt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że w rozpatrywanym przypadku nie został spełniony warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż Skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków prawnych w postępowaniu administracyjnym. Jakkolwiek Skarżący przedłożył Sądowi dwa pisma, opatrzone datami 18 lutego 2017 r. i 7 marca 2017 r., jakie skierował do Organu, jednakże analiza ich treści nie pozwala na przyjęcie, że mogłyby one stanowić zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Ponadto Skarżący w piśmie złożonym w Sądzie w dniu 14 lipca 2017 r. sam wskazał, że do chwili wniesienia skargi do Sądu jedyne pismo, jakie skierował do Organu było wezwanie do zwrotu zajętych kwot, a tym samym do wykonania prawomocnego wyroku Sądu z dnia 21 grudnia 2016 r., oraz że nie wnosił także zażalenia do organu wyższego stopnia. W konsekwencji, wobec tego, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ, złożoną przez Niego skargę Sąd uznał niedopuszczalną i odrzucił ją na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.