I SAB/Sz 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 1/13 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Pismem z dnia 2 lutego 2014 r. J. C. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z wnioskiem "o wszczęcie z urzędu postępowań w sprawach o sygn. akt I SAB/Sz 1/13, I SAB/Sz 2/13, I SAB/Sz 4/13, I SAB/Sz 5/13 z uwagi na nowe okoliczności i dowody", dotyczące spraw związanych z podatkiem rolnym i od nieruchomości od działki nr [...], zwracając się o nadanie biegu sprawom. Sąd pismem z dnia 14 lutego 2014 r. poinformował J. C., iż sprawy o sygn. akt I SAB/Sz 1/13, I SAB/Sz 2/13, I SAB/Sz 4/13, I SAB/Sz 5/13 zostały prawomocnie zakończone, zaś wnioski z dnia 1 lutego 2013 r. (I Ko 7/13, I Ko 13/13) i z dnia 7 sierpnia 2012 r. (I Ko 19/12) zostały zwrócone wnioskodawcy i pozostawione bez rozpoznania. J. C. pismem z dnia 11 kwietnia 2014 r., nawiązując do powyższego pisma Sądu, wskazał na niezałatwienie wniosku z dnia 2 lutego 2014 r. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 1/13. Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. Sąd zobowiązał skarżącego do wskazania w terminie siedmiodniowym, czy żąda wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 1/13 zakończonego prawomocnym postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r. o odrzuceniu skargi, pod rygorem przyjęcia, iż pismo z dnia 11 kwietnia 2014 r. w pkt 2 zawiera takie żądanie. J. C. w piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r. wskazał, że wnosi o wznowienie postępowania zgodnie z wnioskiem z 2 lutego 2014 r. Wobec powyższego, Sąd pismem z dnia 16 maja 2014 r. poinformował skarżącego o treści art. 271, art. 272, art. 273 i art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.), a także wezwał do jednoznacznego określenia podstawy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r., sygn. akt I SAB/Sz 1/13 oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 maja 2014 r. Wykonując powyższe wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 24 maja 2014 r. w pkt 1. wskazał, że żąda wznowienia postępowania z urzędu z uwagi na "pozbawienie prawa obrony i możności działania oraz braku dostępu do niezawisłego sprawiedliwego Sądu RP – ukrywanie przestępstwa i fałszywych dokumentów". W pkt 2 wskazał zaś na nowe dowody, które wynikają z treści pisma skarżącego z dnia 24 maja 2014 r. i 23 maja 2014 r. odnośnie sprawy I SA/Sz 334/14. Skarżący w ww. pismach (dołączonych do akt niniejszej sprawy) obszernie wskazał na nieprawidłowości w działaniu Burmistrza Miasta oraz SKO w Szczecinie i złą wolę tych organów przy załatwieniu spraw skarżącego związanych z podatkiem od nieruchomości od działki rolnej [...] od roku 2008, w oparciu o "sfałszowany dokument geodety z 15 stycznia 2004 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania określone są w art. 271, art. 272 oraz art. 273 P.p.s.a. Wznowienia z powodu nieważności postępowania można żądać, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo, jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia (art. 271 pkt 1) oraz - jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 pkt 2). Przyczyną wznowienia postępowania jest także przypadek, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Wznowienia postępowania można żądać także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) bądź też orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2), a ponadto, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). Od strony formalnej skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 P.p.s.a.), a ponadto zawierać, stosownie do art. 279 P.p.s.a., oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazywać podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Elementy te pozwalają na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - art. 273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 P.p.s.a. skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Z przywołanych regulacji wynika, że sąd w pierwszym etapie postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., jest zobowiązany zbadać na posiedzeniu niejawnym, czy skarga została wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak jednego z tych elementów prowadzi do odrzucenia skargi. Dopiero spełnienie obu tych warunków zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia w ramach drugiego etapu postępowania. Badanie, o którym mowa w art. 280, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie. Celem bowiem tego badania jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpatrzenie samej skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze (por. Andrzej Kabat, Komentarz do art. 280 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z uwagi na fakt, iż argumentacja przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu, skarżący wezwany został do wskazania na jakiej podstawie prawnej opiera skargę o wznowienie postępowania w sprawie I SAB/Sz 1/13, a także do wskazania, kiedy dowiedział się o istnieniu okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika z odpowiedzi skarżącego na powyższe wezwanie, nie wskazał on żadnego merytorycznego argumentu uzasadniającego wznowienie postępowania, mieszczącego się w wyżej wymienionym katalogu zawartym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przywołanie bowiem jako przesłanki okoliczności, że "pokrzywdzony został pozbawiony prawa obrony i możności działania oraz braku dostępu do niezawisłego sprawiedliwego sądu – ukrywanie przestępstwa i fałszywych dokumentów", nie jest wystarczającym powodem wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądowym. Podnieść także należy, że skarżący wskazuje na nowe dowody, które w jego ocenie świadczą o złej woli organów w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości. Nie powołuje jednak żadnego dowodu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy sądowej, a z którego mógłby skorzystać w toku postępowania w sprawie I SAB/Sz 1/13. Nowe dowody muszą dotyczyć bezpośrednio przedmiotu sprawy. W sprawie o sygn. akt I SAB/Sz 1/13 przedmiotem kontroli Sądu była bezczynność SKO w Szczecinie w zakresie niezałatwienia wniosku z dnia 17 listopada 2012 r. o stwierdzenie nieważności postępowania. Podkreślenia wymaga, że sprawa ta nie podlegała merytorycznemu rozstrzygnięciu przez Sąd co do zgodności z prawem decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości. W postępowaniu dotyczącym bezczynności rozstrzyga się czy organ pozostaje w zwłoce w prowadzonym postępowaniu. Tak więc powoływane przez skarżącego jako nowe okoliczności pisma organów stanowiące odpowiedz na dalsze wnioski skarżącego dotyczące innego niż oczekiwany sposobu załatwienia sprawy podatku od nieruchomości czy powoływanie się na fałszywy dokument geodety z 15 stycznia 2004 r. nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania, gdyż nie dotyczą przedmiotu sprawy rozstrzygniętej prawomocnym orzeczeniem sądowym. Niezależnie od powyższego wskazać należy także, że skarżący w sprawie I SAB/Sz 1/13 nie uiścił wpisu od skargi na bezczynność, nie zwrócił się również o zwolnienie od kosztów sądowych, zatem dobrowolnie zrezygnował z dokonania sądowej kontroli działań SKO w Szczecinie dotyczących niezałatwienia jego wniosku z 17 listopada 2012 r. Z powodu nieopłacenia skargi została ona odrzucona postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r. Fakt, że na skutek tej okoliczności skarżący nie uzyskał ostatecznie od organu załatwienia wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie podatku od nieruchomości, nie stanowi podstawy do możliwości ponownego rozpoznania sprawy I SAB/Sz 1/13. Ponadto z akt sprawy I SAB/Sz 1/13 wynika, że do momentu wydania postanowienia z dnia 4 marca 2013 r. a także na dalszym etapie sprawy skarżący działał samodzielnie i nie był pozbawiony możliwości działania na żadnym etapie postępowania sądowego. Nie złożył wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Tym samym w ocenie sądu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi o wznowienie postępowania w zakresie wskazania podstawy wznowienia oraz jej uzasadnienia. Skarżący nie wskazał i nie uprawdopodobnił również okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Nadto analiza treści pism strony wskazuje jednoznacznie, iż skarga ta nie jest dopuszczalna, bowiem w istocie nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw. Z tych powodów, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, niniejszą skargę o wznowienie postępowania sądowego należało odrzucić.