I SO/Sz 1/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2019 r. wniosku P. K. i A. T. wspólników spółki cywilnej A. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 marca 2019 r. nr [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r. (data wpływu: 15.04.2019 r.), P. K. i A. T. wspólnicy spółki cywilnej A., wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 marca 2019 r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2016 r. na kwotę [...] zł. We wniosku wskazano, że jest on skierowany do organu, a w razie jego nieuwzględnienia również do sądu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnili, że powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została zaskarżona przez nich skargą złożoną – za pośrednictwem organu – w dniu 12 kwietnia 2019 r. Wskazana skarga została przekazana przez organ odwoławczy do sądu w dniu 13 maja 2019 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Sz 420/19. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że decyzja objęta wnioskiem – utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza z dnia 30 listopada 2018 r. w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2016 rok na kwotę [...] zł. – została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organy obu instancji nieprawidłowo tj. nie zgodnie z obowiązującym prawem naliczyli skarżącym podatek w wysokości [...] zł z tytułu opodatkowania budowli, tj. z tytułu rzekomego wykorzystywania przez skarżących dla celów prowadzonej działalności gospodarczej kanału dopływowego (derywacyjnego) - Kanału Ulgi (kategoria XXVII załącznika do u.p.b.), który zdaniem organu prowadzi wodę od mostu przy wlocie do M.E.W. do rzeki. Dno piaszczyste z kamieniami, a wzdłuż muru oporowego umocnione narzutem kamiennym. Z prawej strony kanału znajduje się mur oporowy. Lewy brzeg umocniony niskim murem usytuowany na działkach nr [...] obr. 5 m. K. oznaczony jako wody płynące Wp j.w. Organy obu instancji uważają, że obiekt wykorzystywany jest przez spółkę cywilną (art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. b) dla celów energetycznych czyli dla celów prowadzonej działalności gospodarczej w postaci Małej Elektrowni Wodnej. Skarżący nie zgadzają się ze stanowiskiem organów obu instancji stojąc na stanowisku, że kanał dopływowy (derywacyjny) - Kanał Ulgi służy dla celów przeciwpowodziowych tj. dla uchronienia Wyspy przed zalewaniem. Co za tym idzie, zdaniem skarżących dla ustalenia przeznaczenia kanału ulgi zgodnie z art. 16 Prawa budowlanego ważnym elementem jest rozeznanie w stanie faktycznym sprawy i ustalenie dla jakich celów został wybudowany i czemu ma służyć. Kanał Ulgi został zbudowany dla celów funkcjonowania Wyspy dlatego też nazywany jest kanałem ulgi – kanałem przeciwpowodziowym. Stanowisko takie wyraził również organ II instancji w uzasadnieniu wydanej decyzji, pomimo, iż utrzymał w mocy decyzję Burmistrza. Mając świadomość, że kwestia ta będzie badana przez sąd, skarżący wskazali więc, że wykonanie decyzji w trybie egzekucji administracyjnej może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw poprzez obciążenie skarżących dodatkowymi nieuzasadnionymi kosztami postępowania egzekucyjnego w administracji od całej kwoty zobowiązania podatkowego za 2016 rok. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie bowiem wyeliminowaniem z obrotu prawnego wadliwej decyzji. Taka sytuacja wymagać będzie wszczęcia odrębnego postępowania, zmierzającego do przyznania skarżącym odszkodowania za naruszenie ich praw. Wziąwszy zaś pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań w tym zakresie, skarżący uważają, że zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2016 r. do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w niniejszej spawie. Wobec tego zdaniem skarżących, wykonanie decyzji Burmistrza w sprawie nałożonego na skarżących podatku od nieruchomości za 2016 roku, w kwocie [...] zł, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. W odpowiedzi na wezwanie sądu z dnia 13 maja 2019 r. organ odwoławczy poinformował, że nie posiada kompetencji do wstrzymywania wykonania decyzji ostatecznych. Wobec tego nie rozpoznał wniosku skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z treści art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący powinien tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciążają stronę (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. I FZ 148/09). Wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania decyzji tj. znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, mogą być zarówno skutkami prawnymi, jak i faktycznymi, a także równolegle, prawnymi i faktycznymi. Skutki te, raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (Jagielska, Wiktorowska, Wajda [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 378 i nast.). Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że złożony przez skarżących wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Ze złożonego w sprawie wniosku nie wynikają żadne dane o aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej skarżących będących wspólnikami spółki cywilnej, którzy są podatnikami podatku od nieruchomości w odniesieniu do majątku będącego w posiadaniu spółki (por. uchwała NSA z dnia 13 marca 2017 r., II FPS 5/16), w tym w szczególności o stanie posiadanego przez nich ruchomego i nieruchomego majątku oraz posiadanych oszczędności i wierzytelności. Mając powyższe na uwadze, należało stwierdził, że twierdzenia skarżących niepoparte w zasadzie żadnymi dowodami nie mogą odnieść zamierzonego przez niego skutku, bowiem wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd może nastąpić jedynie na podstawie realnych okoliczności. Dla oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie przez sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym i rodzinnym strony. Zweryfikowanie przez sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżących, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o ich sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości uzyskiwanych dochodów, czy też środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, a także ich sytuacji rodzinnej. W tych okolicznościach sąd na podstawie złożonego wniosku nie jest w stanie ustalić rzeczywistej aktualnej sytuacji skarżących i stwierdzić, czy ewentualna egzekucja zobowiązania podatkowego będącego przedmiotem sporu z organem podatkowym może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Odnośnie twierdzeń zawartych we wniosku, należy również podkreślić, że "uszczerbek finansowy" ponoszony przez stronę w związku z regulowaniem zobowiązań podatkowych – nawet w znacznej wysokości - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Każda decyzja podatkowa zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., II GSK 1799/11). Zauważyć także należy, że podnoszona okoliczność zasadności wywiedzionej skargi, nie może być brana przez sąd pod uwagę przy orzekaniu w zakresie środka ochrony tymczasowej, jaki przewiduje art. 61 § 3 p.p.s.a. Na tym etapie postępowania, sąd administracyjny nie ocenia bowiem merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest objętą przedmiotowym wnioskiem decyzja. Reasumując, przedstawione przez skarżących okoliczności faktyczne nie wyczerpują przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na obecnym etapie postępowania uznać je zatem należy za czysto teoretyczne, a jako takie nie mogą one stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podatkowej. Skarżący nie przedstawili wyczerpującej dokumentacji odnoszącej się do ich sytuacji finansowej, która pozwalałaby na uwzględnienie wniosku. Co istotne, również z analizy znanych sądowi z urzędu, akt administracyjnych sprawy ze skargi na decyzję objętą przedmiotowym wnioskiem nie wynika, aby takie przesłanki w sprawie występowały. W tym stanie sprawy, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Wszystkie cytowane orzeczenia są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl.