I SO/Sz 3/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Aleksandra Jawoszek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata W dniu 16 sierpnia 2010 r. D. S. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, w związku z postępowaniem przed sądem administracyjnym w sprawie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. Nr[...] , który uzupełnił składając urzędowy formularz PPF, rozszerzając swoje żądanie także na zwolnienie od kosztów sądowych. Skarga na wskazane postanowienie, po wpłynięciu do Sądu, została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Sz 729/10. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, że od 21 stycznia 2008 r. przebywa w aresztach śledczych i zakładach karnych, nie pracuje, nie posiada żadnych środków pieniężnych, nie korzysta z pomocy społecznej, ani pomocy najbliższej rodziny. Wnioskodawca od 1 września 2010 r. rozpoczął naukę w technikum przyuczającym do zawodu technolog drewna. W oświadczeniu rodzinnym wnioskodawca podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z nim ojciec W. S., a w oświadczeniu majątkowym nie wykazał żadnego majątku w postaci nieruchomości, wartościowym rzeczy ruchomych, zgromadzonych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych art.). Ponadto wskazał, że po śmierci matki I. S., w świetle zapisów umowy członkowstwa OFE, posiada 100% uprawnień do środków zgromadzonych na Funduszu, wyjaśniając, że nie jest możliwe potwierdzenie powyższego zaświadczeniem ponieważ PZU "Złota jesień" wymaga potwierdzenia uprawnień za pomocą wskazania numeru NIP, którego wnioskodawca nie uzyskał. W rubryce formularza o dochodach D.S. wpisał ojca W. S., nie podając wysokości jego dochodów. Do wniosku D. S. załączył zaświadczenie Zakładu Karnego w W. z dnia [...] r., stwierdzające, że wnioskodawca odbywa karę pozbawienia wolności od [...] r. do [...] r., nie jest zatrudniony, a stan konta wyżej wymienionego wynosi [...] zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. Ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza rozpoznającego wniosek należy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Rozpoznając wniosek skarżącego należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a ). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego oraz fakt, iż przebywa on obecnie w zakładzie karnym. Jak podał skarżący w przedłożonym oświadczeniu, nie osiąga żadnych dochodów, nie posiada również żadnych zgromadzonych oszczędności, nie uzyskuje pomocy od najbliższej rodziny. Wprawdzie wnioskodawca wykazał, że w związku ze śmiercią matki jest osobą uprawnioną do środków zgromadzonych przez nią na OFE, ale w chwili obecnej nie jest ich dysponentem. W tej sytuacji uznać należało, że nie jest on w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.