I SO/Sz 5/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. o wymierzenie Prezesowi Zarządu Koło Łowieckiego P. grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: wymierzyć Prezesowi Zarządu Koło Łowieckiego "P. grzywnę w wysokości 500 (słownie: pięćset złotych); zasądzić od Prezesa Zarządu Koła Łowieckiego "P. na rzecz S, kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem poniesionych kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 30 czerwca 2025 r., Stowarzyszenie O. z siedzibą w L. (dalej "wnioskodawca" lub "Stowarzyszenie"), reprezentowane przez radcę prawnego, złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie Kołu Łowieckiemu [...] w B. (dalej "organ" lub "Koło Łowieckie"), grzywny w wysokości co najmniej 1000 zł lub wyższej za nieprzekazanie jego skargi z dnia 4 marca 2025 r., na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Stowarzyszenie skierowało do organu w dniu 11 lutego 2025 r. listem poleconym, który został odebrany w dniu 13 lutego 2025 r., wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast w dniu 4 marca 2025 r. Stowarzyszenie wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem organu, ze skargą na bezczynność Koła Łowieckiego. List zawierający skargę został przez organ odebrany w dniu 7 marca 2025 r., ale pomimo upływu terminu na przekazanie skargi do Sądu, nie zarejestrowano w Sądzie wpływu ww. skargi. Na potwierdzenie powyższego załączono kopię skargi z dnia 4 marca 2025 r. zarzucającą organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia 11 lutego 2025 r. o udostępnienie treści rocznego sprawozdania z działalności koła łowieckiego ŁOW - 1 za sezon 2022/2023 w zakresie obejmującym Dział 3. Przychody i koszty (pozycje od 01-35) wraz z potwierdzeniem jej nadania w urzędzie pocztowym oraz doręczenia (wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej dotyczącej śledzenia ww. przesyłki). W dniu 14 lipca 2025 r. Sąd przesłał organowi odpis powyższego wniosku o wymierzenie grzywny wraz z załącznikami i wezwał do udzielenia odpowiedzi na ten wniosek, celem doręczenia pełnomocnikowi wnioskodawcy. Organ w wykonaniu zarządzenia Sądu nadesłał odpowiedź w sprawie skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. W związku z tym, że organ nie wykonał prawidłowo zobowiązania, Sąd ponownie wezwał organ do udzielenia odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie Kołu Łowieckiemu grzywny za nieprzekazanie skargi, jednocześnie wyjaśniając, że należy odróżnić skargę na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej od wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazania takiej skargi. W odpowiedzi z dnia 8 września 2025 r. organ wniósł o niewymierzanie grzywny i oddalenie skargi za nieprzekazanie informacji w przewidzianym prawem terminie, natomiast w przypadku uznania za zasadne wymierzenie kary grzywny – to określenia jej w jak najniższej wysokości, gdyż sytuacja finansowa Koła od lat jest trudna, głównie poprzez bardzo wysokie wypłaty odszkodowań dla rolników za szkody łowieckie w obwodach. Organ podkreślił, że odszkodowania za szkody wyrządzone przez dziką zwierzynę w rolnictwie wypłacane są w całości ze środków własnych Koła Łowieckiego, a myśliwi z Koła społecznie pełnią dyżury w obwodach w celu ochrony pól przed szkodami. Poza tym Koło zakupuje środki odstraszania zwierzyny, buduje ogrodzenia i na własny koszt stawia urządzenia łowieckie. Nadto organ zaakcentował, że w swojej wcześniej odpowiedzi poinformował, że Koło Łowieckie zwróciło się do Zarządu Okręgowego PZŁ w K. o wskazanie, czy dane zawarte w sprawozdaniu ŁOW-1 stanowią informację publiczną, a zatem w najbliższym możliwym terminie zostaną podjęte odpowiednie działania zgodnie z wytycznymi ZO PZŁ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że termin na przekazanie skargi wraz z kompletem dokumentów w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, na podstawie art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej "u.d.i.p."), wynosi 15 dni. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z opisanych uregulowań wynika, że po złożeniu skargi na działanie (bezczynność) organu, obowiązkiem organu jest jej nadesłanie wraz z kompletem akt sprawy i odpowiedzią do sądu administracyjnego. Powyższy obowiązek jest konsekwencją tego, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna złożenie skargi na działalność (bezczynność) organu, zaś jego zakończenie należy do sądu administracyjnego. To nie organ administracji, lecz sąd administracyjny jest adresatem skargi, dlatego też instytucja wymierzenia organowi grzywny, w sytuacji braku wywiązania się z nałożonych na niego ustawowych obowiązków, w zakresie postępowania sądowoadministracyjnego, ma charakter dyscyplinujący, restrykcyjny i prewencyjny. Mobilizuje ona bowiem organ do niezwłocznego przekazania skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę, a jednocześnie stanowi sankcję za niedokonanie tych czynności w wymaganym terminie. Zapobiega także naruszeniom tego obowiązku w przyszłości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1702/17, czy uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy wskazać należy, że wniosek Stowarzyszenia o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie, co znajduje potwierdzenie w nadesłanej przez wnioskodawcę dokumentacji, skarga z dnia 4 marca 2025 r. na bezczynność Koła Łowieckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wpłynęła do organu w dniu 7 marca 2025 r. W tej sytuacji organ obowiązany był przekazać Sądowi skargę najpóźniej do dnia 24 marca 2025 r. (gdyż ostatni dzień 15-dniowego terminu przypadał na sobotę, zaś kolejny na niedzielę będącą dniem wolnym od pracy - art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem organ tego obowiązku w ogóle nie zrealizował, co oznacza, że spełniona została przesłanka, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z urządzeń ewidencyjnych Sądu, do dnia dzisiejszego wskazana skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie nie wpłynęła. Wstrzymuje to nadanie dalszego skardze biegu i jej rozpoznanie przez adresata, tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie. Stąd też w pełni zasadne jest zdyscyplinowanie organu poprzez wymierzenie stosownej kary grzywny. Zauważyć bowiem należy, że organ, pomimo dwukrotnego wezwania i wyjaśnienia różnic pomiędzy skargą na bezczynność, a wnioskiem o wymierzenie grzywny, w dalszym ciągu nie złożył odpowiedzi na wniosek, jak również nie przekazał skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią do sądu administracyjnego. W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że dokonując określenia wysokości grzywny Sąd z jednej strony wziął pod uwagę fakt, że Koło Łowieckie nie jest stricte organem administracji publicznej, dysponującym szerszym zapleczem administracyjnym i wykwalifikowaną w tym zakresie kadrą pracowniczą, zaś z drugiej strony uwzględnił również to, że wbrew wystosowanym do niego wezwaniom o udzielenie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do Sądu, w żadnym w nadesłanych pism nie zajął stanowiska co do wniosku i nie podał przyczyn dla których uchybił ciążącym na nim obowiązkom. Ponadto miał także na względzie, że choć organ powołał się na własną, trudną sytuację finansową, to nie przytoczył konkretnych okoliczności na jej poparcie. Stwierdzenia dotyczące ponoszonych przez Koło wydatków mają charakter ogólnikowy, nie zostały one poparte żadnymi danymi liczbowymi, dotyczącymi wpływów i wydatków. Zdaniem Sądu, kierując się powyższymi okolicznościami grzywnę w kwocie 500 zł należy uznać za adekwatną do wagi naruszenia dokonanego przez organ. Wymierzenie jej w tej wysokości służyć bowiem będzie realizacji zarówno funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, a także powinno zapobiec popełnianiu w przyszłości podobnych naruszeń obowiązujących przepisów. W szczególności zaś powinno zmotywować organ do niezwłocznego przekazania skargi Stowarzyszenia z dnia 4 marca 2025 r. wraz z kompletem akt i odpowiedzią na skargę do tutejszego Sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Z kolei rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie II sentencji znajduje oparcie w art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.).