II SA/Sz 10/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi G. B. na Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. w przedmiocie niepowiadomienia o terminie naboru na wolne stanowisko urzędnicze postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. G. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na niepowiadomienie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej o terminie naboru do pracy w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S. na stanowisko referenta ds. kontroli podatkowej. Skarżący nie uzasadnił złożonej skargi. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie. Zdaniem organu w powyższej sprawie nie toczyło się postępowanie administracyjne i nie była wydana decyzja administracyjna w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960. r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2018 r. poz 2096 t.j. ze zm.). Treść skargi wskazuje, że dotyczy niepowiadomienia o terminie naboru na stanowisko pracy - naboru w korpusie służby cywilnej. Nabory do służby cywilnej realizowane są w oparciu o art. 26 - 33 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. 2018 poz. 1559 t.j. ze zm.), dalej zwanej "u.s.c." Zatrudnienie pracownika po przeprowadzonym naborze następuje na podstawie umowy o pracę zgodnie z zasadami ww. ustawy. Art. 9 cyt. ustawy wskazuje, że w sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy oraz że spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy. Organ wskazał, że nabory w korpusie służby cywilnej realizowane są w oparciu o przepisy ustawy o służbie cywilnej oraz dodatkowo wprowadzoną Zarządzeniem nr 83/2019 Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 11 czerwca 2019 r. Instrukcję określającą zasady i tryb naboru kandydatów do pracy w służbie cywilnej w Izbie Administracji Skarbowej i w urzędach woj. zachodniopomorskiego. We wspomnianej instrukcji znajduje się zapis, z którego wynika, że ogłoszenie o naborze zewnętrznym powinno zawierać informacje określone w ustawie o Służbie Cywilnej oraz inne informacje, w tym informacje o sposobie informowania kandydatów. W przedmiotowym ogłoszeniu zawarta została informacja, że lista osób zakwalifikowanych do kolejnych etapów naboru wraz z terminami ich realizacji zostanie opublikowana na stronie BIP Izby Administracji Skarbowej w S., w zakładce wyniki naborów, a powiadomienie kandydatów nastąpi poprzez stronę internetową. W związku z powyższym zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, dopełniono obowiązku powiadomienia o terminie naboru sposobem określonym w ogłoszeniu. Oferty kandydatów przyjmowane są w odpowiedzi na konkretne ogłoszenia publikowane na stronie Biuletynu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, BIP Izby Administracji Skaibowej w S. oraz w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie Urzędu. Kandydaci powinni zapoznać się z treścią ogłoszenia w odpowiedzi, na które składają ofertę pracy. Skarżący podał, jako formę kontaktu wyłącznie adres e-mail, co wskazuje na dostęp do Internetu i możliwość zapoznania się z treścią komunikatu. Lista kandydatów została opublikowana dnia [...] września 2019 r., termin naboru wyznaczono na [...] i [...] września 2019 r. Wszyscy kandydaci, którzy spełnili wymogi formalne zostali powiadomieni o jego terminie w taki sam sposób tj. poprzez publikację na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Izby Administracji Skarbowej w S.. Dodatkowo w ogłoszeniu podany został numer kontaktowy, pod którym można było uzyskać dodatkowe informacje. W ocenie organu sposób powiadamiania kandydatów poprzez publikowanie na stronie internetowej gwarantował realizację wymogów ustawowych określonych w art. 29 u.o.s., jak również zapewnił równe traktowanie kandydatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t.), dalej zwana "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. stanowiąc, że kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r., poz. 208 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, na podstawie art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 P.p.s.a. rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami. W świetle powyższego, sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych wyżej przepisach. Wskazane regulacje prawne określają właściwość rzeczową sądów administracyjnych w sprawowaniu kontroli nad działalnością organów administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na indywidualne akty administracyjne. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postępowanie rekrutacyjne, poprzedzające nawiązanie stosunku pracy, a więc stosunku stricte cywilnego. W ocenie Sądu, nabór na stanowisko referenta ds. kontroli podatkowej w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w S. jest zwykłą procedurą wyboru kandydata na określone w ogłoszeniu stanowisko pracy, dla której ustawodawca nie przewidział możliwości odwoływania się do sądu administracyjnego, jak również od wyników przeprowadzonej rekrutacji. Taki tryb naboru nie ma bowiem charakteru postępowania administracyjnego. W konsekwencji stwierdzić należy, że sposób zakończenia naboru na zatrudnienie w ww. urzędzie pozostaje poza zakresem kontroli sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.