II SA/Sz 1009/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia budynku do stanu poprzedniego postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie : Pismem z dnia 23 sierpnia 2016 r. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji nakazującą stronie skarżącej doprowadzenie do stanu poprzedniego dachu budynku poprzez usunięcie okien połaciowych i przywrócenie w tym miejscu pierwotnego pokrycia dachu budynku. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadnił zarówno finansową i materialną sytuacją jak również okolicznościami niniejszej sprawy. Wyjaśnił, że doprowadzenie budynku do stanu poprzedniego wiąże się z podjęciem działań o charakterze remontowo-budowlanym, a rozmiar tej inwestycji jak i jej koszt z całą pewnością wyrządzi jemu niepowetowaną szkodę w stosunku do wartości samym prac. Nadto zakres koniecznych robót budowlanych jak i charakter decyzji powodują, że jej wykonanie spowoduje również trudne do odwrócenia skutki, chociażby w drodze wykonania zastępczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceny ta dokonywana jest zarówno na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, jak również z uwzględnieniem tych wynikające z akt sprawy, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym. Mając na uwadze argumentację wniosku jak i charakter oraz okoliczności przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że zaskarżona decyzja nakazująca doprowadzenie budynku do stanu poprzedniego została wydana na podstawie przepisów o charakterze sankcyjnym i tworzącym poważne konsekwencje dla strony skarżącej, w tym o charakterze ekonomicznym. Wykonanie decyzji wiąże się bowiem z usunięciem (likwidacją) okien połaciowych i przywróceniem pierwotnego pokrycia dachowego, a więc z koniecznością poniesienia przez skarżącego określonych kosztów. Przy czym możliwość powrotu do stanu obecnego mogłaby nastąpić dopiero po zastosowaniu dodatkowego nakładu sił i środków ze strony skarżącej. W orzecznictwie przyjmuje się, że decyzja nakazująca rozbiórkę lub doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego w przypadku jej wykonania, a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd, jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia: WSA z dnia 31 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Po 40/16, NSA z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt II OSK 1893/15 oraz NSA z dnia 18 września 2014 r. sygn. akt II OZ 935/14, postanowienia dostępne w Internecie). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.