II SA/Sz 1012/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r,. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. ,Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących J. i W. S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] r., nr [...] , na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 i art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 104 K.p.a., po ponownym rozpoznaniu wniosku Przedsiębiorstwa "A " Spółki z o.o. w [...] o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy hodowlanej (budynek chlewni na [...] stanowisk dla świń o ciężarze powyżej [...] kg, z podziemnym zbiornikiem na przechowywanie gnojowicy o pojemności [...] m³, elewatory i silosy na pasze oraz zbiorniki naziemne i poziemne związane z infrastrukturą techniczną), na działce nr [...] położonej w [...] przy ul. [...] , ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia. Powyższa decyzja doręczona została: wnioskodawcy, A. i A P. Cz. P., Z. S., Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziałowi Terenowemu w S. Jednostce Gospodarczej Zasobu w [...] K., Zarządowi Dróg Powiatowych w [...] oraz radcy prawnemu M. W.. Odwołanie od decyzji Wójta Gminy [..] wniósł, w imieniu grupy [...] osób, radca prawny M. W., zarzucając naruszenie art. 10 § 1, art. 106 i art. 107 K.p.a. oraz przepisów prawa materialnego art. 53 ust. 3 pkt 6, art. 54 i art. 61 ust. 1 pkt 1 i 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik wskazał, że: I. dokonano uzgodnienia inwestycji z Zarządem Dróg Powiatowych w [...] w oparciu o projekt decyzji oraz analizę warunków i zasad zagospodarowania terenu, sporządzonych na potrzeby decyzji o warunkach zabudowy z [...] r. natomiast stanowiąca załącznik do zaskarżonej decyzji analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu nie podlegała uzgodnieniu; II. grunty, na której planowana jest inwestycja, zgodnie z ewidencją, są gruntami rolnymi a to oznacza, że w myśl art. 53 ust. 4 pkt 6 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym inwestycja winna być uzgodniona z organem właściwym w sprawie ochrony gruntów rolnych, czego organ I instancji nie dokonał, bowiem o prowadzonym postępowaniu uzgodnieniowym w tym zakresie pełnomocnik stron winien być poinformowany a takiej informacji jemu nie przekazano, czym naruszono przepisy prawa procesowego: III. stosownie do art. 54 pkt 2 lit. c w związku z art. 64 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja winna określać warunki i szczegółowe zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, uwzględniające przepisy następujących ustaw: ustawy o drogach publicznych, ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków, Prawo wodne; IV. ustalenie wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich jest koniecznym elementem decyzji o warunkach zabudowy (art. 52 pkt 2 lit. d ustawy), natomiast wskazanie, iż inwestycja musi być projektowana i realizowana zgodnie z przepisami art. 5 ustawy Prawo budowlane nie stanowi wystarczającego wskazania wymagań w tym zakresie, V. wydając zaskarżoną decyzję na [...] stanowisk tuczu ([...] ), Wójt Gminy [...] nie wykonał uchwały Rada Gminy [...] nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] , w § 2 której określono, iż przedmiotem projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] l jest wprowadzenie zakazu chowu i hodowli zwierząt w ilości większej niż [...] inwentarza w obrębie zwartej zabudowy wsi lub na terenie objętych formami ochrony przyrody a na pozostałych obszarach w ilości nie większej niż [...] . Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznając prawo do wniesienia odwołania przez H. N. władającą działka nr [...] i nr [..] z obrębu [...] l, J. i W..S. władających działkami nr [...] i nr [...] z obrębu N., J.i K. G. władających działką nr [...] z obrębu [...] , Z. i P. S. władających działką nr [...] z obrębu [...] , decyzją z dnia [...] r., Nr [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. i art. 59 - art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż mimo przedstawienia przez M.W. pełnomocnictwa od 73 mieszkańców [...] , to jednak Kolegium uznało prawo do wniesienia odwołania tylko przez 6 osób wymienionych na wstępie decyzji posiadających status strony, których interes prawny wynika z prawa władania przez nich nieruchomościami przyległymi do nieruchomości objętej inwestycją. Dalej Kolegium podało, że sprawa budowy chlewni na [...] stanowisk na terenie Siemyśla była już kilkakrotnie przedmiotem postępowania odwoławczego prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzjami: z dnia [...] r., z dnia [...] r., z dnia [...] r. i z dnia [...] r. oraz postanowieniem z dnia [...] r. (w sprawie zawieszenia postępowania), trzykrotnie na wniosek właścicieli sąsiednich nieruchomości oraz dwukrotnie na wniosek Spółki. Każdorazowo Kolegium w zaskarżanych decyzjach organu I instancji stwierdzało oparcie rozstrzygnięcia na nie w pełni zebranym materiale dowodowym poprzez nie wyczerpanie ustawowego trybu postępowania przy wydawaniu decyzji w tej sprawie . Decyzja z dnia [...] r. jest już 5-tą decyzją Wójta [...] w tej sprawie, wydaną na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podstawą pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku o ustalenie warunków zabudowy jest łączne spełnienie pięciu warunków określonych w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy czym stosownie do ust. 2 tego samego art. 61 warunku tzw. "dobrego sąsiedztwa" określonego w pkt 1 art. 61 ust. 1, nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na ten cel w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, które utraciły moc na podstawie art. 67 ust. 1 nieobowiązującej już ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (co ma miejsce w niniejszej sprawie). Znajdująca się w aktach sprawy, sporządzona na podstawie art. 53 ust. 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, analiza składa się z części opisowej i części graficznej w postaci mapy ewidencyjnej obrazującej linie rozgraniczające teren inwestycji oraz wskazująca obszar, na który oddziaływać będzie przedmiotowa inwestycja. W zakończeniu części opisowej analizy zawarto wyniki badania 5 warunków wyszczególnionych w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w których organ I instancji stwierdził m.in. iż inwestycja spełnia te warunki bowiem: 1/ planowane zamierzenie zaliczane jest do inwestycji o charakterze produkcyjnym i będzie realizowane na terenie, który w obowiązującym do [...] r. miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przez Gminną Radę Narodową w [...] w [...] r. przeznaczony był pod taką fermę; 2/ teren objęty inwestycją posiada dostęp do drogi publicznej (droga powiatowa [...] przez drogę wewnętrzną stanowiącą działkę nr[...] ); 3/ uzbrojenie działki jest wystarczające dla zamierzenia: inwestor posiada zapewnienie dostawy energii od E. S.A. Rejon Energetyczny[...] ; zapotrzebowanie na wodę w ilości 15m³/dobę inwestor rozwiązuje poprzez istniejące na działce nr [...] ujęcie wody; ścieki bytowe gromadzone będą w zbiorniku bezodpływowym; 4/ grunty pod planowaną inwestycję (cześć działki nr [...] ) nie wymagają uzyskania zgody na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze, gdyż uzyskano taką zgodę przy sporządzaniu poprzednio obowiązującego dla Gminy [...] miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym; 5/ decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi mającymi zastosowanie w niniejszej sprawie tj., do których zaliczono: ustawę Prawa ochrony środowiska, ustawę Prawo wodne ustawę o odpadach, ustawę o nawozach i nawożeniu i rozporządzenie wykonawcze Ministra Rolnictwa z dnia 1 czerwca 2001 r. w sprawie szczegółowego sposobu stosowania nawozów, rozporządzenie Ministra Rolnictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowanie. Z analizy stanu faktycznego i prawnego wynika, iż inwestor jest właścicielem działki nr [...] obr. [...] l i nr [...] obr. [.. .]; na części działki nr [...] obecnie znajdują się nieczynne urządzenia i częściowo rozebrane obiekty budowlane po byłej fermie a najbliższa zabudowa typu zagrodowego znajduje się w odległości ok. [...] m od terenu inwestycji; budynki fermy tuczu o technologii bezściołowej zlokalizowane będą na powierzchni [...] ha stanowiącej część działki [...] zaś pozostała powierzchnia nieruchomości stanowiącej grunty rolne przeznaczona będzie na nawożenie gnojo- wicą; gnojowica przetrzymywana będzie w podziemnym zbiorniku o poj. [...] m³. Analizując warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w kontekście przepisów odrębnych organ rozpatrywał następujące przepisy: 1/ ustawy Prawa ochrony środowiska, z przepisów którego wynika, iż dla przedmiotowej inwestycji zachodzi obowiązek przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko czyli obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach natomiast przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania pozwolenia zintegrowanego, o którym mowa w art. 201 POŚ, 2/ ustawy o odpadach z której wynika, iż gnojowica nie jest odpadem w rozumieniu przepisów tej ustawy lecz nawozem naturalnym w myśl ustawy o nawozach i nawożeniu, 3/ ustawy o nawozach i nawożeniu i rozporządzenia wykonawczego Ministra Rolnictwa z dnia 1 czerwca 2001 r. w sprawie szczegółowego sposobu stosowania nawozów, przepisy których ustalają sposób i zasady nawożeniu gnojowicą i z których wynika, iż hodowla [...] tuczników nie wymaga sporządzenia planu nawożenia zgodnie z art. 11a ustawy, 4/ ustawy Prawo wodne, z przepisów której wynika, iż gnojowica nie jest ściekami w sytuacji jej rolniczego wykorzystania do nawożenia; nawożenie gnojowicą jest możliwe, gdyż teren inwestycji nie jest położony na obszarze zagrożonym powodzią ani też w strefie bezpośredniej i pośredniej ochrony wód podziemnych i powierzchniowych, 5/ rozporządzenia Ministra Rolnictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowanie, określającego zasady odległościowe sytuowania i budowy zamkniętych zbiorników na odchody zwierzęce. Akta sprawy zawierają również uzgodnienie wydane przez Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych z dnia [...] r., ze względu na fakt, iż teren inwestycji przylega do pasa drogi powiatowej. Postanowienie to (ostateczne) było weryfikowane w trybie art.145 § pkt 4 K.p.a., zakończone postanowieniem z dnia [...] r. Badając zaskarżoną decyzję w aspekcie spełnienia wymogów art. 54 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , Kolegium stwierdziło, iż wypełnia ona ten przepis. W pkt 1 decyzji szczegółowo opisano rodzaj inwestycji z jej charakterystycznymi danymi; w pkt 2 określono parametry i gabaryty zagospodarowania terenu i jego zabudowy oraz warunki wynikające z ochrony środowiska jak również wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich poprzez wskazanie przestrzegania wymogów art. 5 ustawy Prawo budowlane oraz przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki rolnicze i ich usytuowanie, określające zasady odległościowe sytuowania i budowy zamkniętych zbiorników na odchody zwierzęce. Załącznikiem do decyzji jest mapa ewidencyjna w skali 1:100 obrazująca linie rozgraniczające teren inwestycji oraz z zaznaczoną nieprzekraczalną linią zabudowy od ulicy [...] j. Oceniając natomiast postępowanie organu I instancji oraz decyzję w kontekście prawa procesowego tj. K.p.a., Kolegium nie stwierdziło naruszeń w tym zakresie. Strony były zawiadamiane o wszystkich czynnościach organu a przed wydaniem decyzji zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 K.p.a. Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium wyjaśniło, że Zarząd Dróg Powiatowych w [...] działający z upoważnienia Starosty [...] jako zarządcy drogi, z której korzystać będzie inwestor chlewni, dokonuje uzgodnienia tylko w kontekście przypisanych mu kompetencji określonych w przepisach ustawy o drogach publicznych, tj. spraw z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg. Organ właściwy w sprawach dróg nie posiada uprawnień do badania projektu decyzji w aspekcie innych przepisów niż ustawy o drogach publicznych. Sporządzony w [...] r. projekt decyzji o warunkach zabudowy, która została uchylona przez Kolegium oraz projekt sporządzony na potrzeby zaskarżonej decyzji określają tożsamy warunek dostępu do drogi publicznej gdyż rodzaj i lokalizacja inwestycji nie uległy zmianie. Skoro więc uzgodnienie wydane przez Zarząd Dróg Powiatowych w Kołobrzegu dotyczy tej samej inwestycji i w tej samej lokalizacji uznać je należy za nadal aktualne czyli pozostaje nadal w obrocie prawnym. Potwierdza to NSA w wyroku z dnia 15 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 764/06 . Kolegium za niezasadny uznało zarzut o nie dokonaniu uzgodnienia z organem właściwym w sprawie ochrony gruntów rolnych, bowiem zamierzenie to nie podlega uzgodnieniu w tym zakresie, gdyż jak już wyżej wspomniano, dla gruntów tych uzyskano zgodę na ich przeznaczenie na cele nierolnicze przy sporządzaniu poprzednio obowiązującego dla Gminy [...] miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Odnośnie naruszenia art. 54 pkt 2 lit. c w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Kolegium wyjaśniło, iż w pkt 2 b-2d decyzji określono szczegółowo warunki wynikające z przepisów odrębnych oraz warunki dotyczące obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Do powyższych warunków organ odniósł się też w uzasadnieniu decyzji. Zdaniem Składu Orzekającego, przywołanie w decyzji o warunkach zabudowy art. 5 ustawy Prawo budowlane stanowi wystarczające wskazania wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, których konkretyzacja umiejscowiona jest w art. 5 ust.2 w/w ustawy, stanowiąca m.in., iż ochrona ta obejmuje w szczególności ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby oraz ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, promieniowanie i zakłócenia elektryczne. Ochrona ta następuje w fazie projektowania budowy, eksploatacji i stanowi wytyczne dla inwestora zarówno przy projektowaniu obiektu jak i przy jego użytkowaniu. Konkretyzacja ochrony interesów osób trzecich nastąpi na etapie postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, w którym wszyscy odwołujący się będą brać udział w nim jako strony . Również za niezasadny Kolegium uznało zarzut, iż Wójt Gminy [...] l wydając decyzję na [...] stanowisk tuczu ([...] ), nie wykonał uchwały Rady Gminy Siemyśl nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] , w § 2 której określono, iż przedmiotem projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] jest wprowadzenie zakazu chowu i hodowli zwierząt w ilości większej niż [...] inwentarza w obrębie zwartej zabudowy wsi lub na terenie objętych formami ochrony przyrody a na pozostałych obszarach w ilości nie większej niż [...] . Uchwała ta jest tylko wytyczną do prac projektowych przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...] l i wiąże ona Wójta tylko w tym zakresie. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] , powołując się na pełnomocnictwo udzielone przez 73 osoby, radca prany M. W.. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w szczególności: - art. 28 K.p.a. poprzez zmianę strony postępowania - art. 77 § 1 oraz art. 106 K.p.a. poprzez nie wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, - art. 80 K.p.a. oraz art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez błędną ocenę, że wykonano obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, - art. 80 K.p.a. oraz art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez uznanie, iż Wójt Gminy [...] l dokonał pozytywnych uzgodnień z Wojewodą [...] , Dyrektorem Urzędu Morskiego w [...] i Dyrektorem Urzędu Górniczego w [...] . W uzasadnieniu skargi podniósł, że odwołanie od decyzji organu I instancji wniosły 73 osoby, które występowały w toczącym się postępowaniu w administracyjnym w charakterze strony. Ich prawo do bycia stroną postępowania zostało zakwestionowane postanowieniem Wójta Gminy [...] l z dnia[...] . Postanowienie to zostało jednak uchylone postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., w którym wprost stwierdzono, że odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony sześćdziesięciu jeden wnioskodawców jest bezzasadna. Dalej w skardze podniesiono, że organ odwoławczy dokonując sprostowania zaskarżonej decyzji, nie doręczył postanowienia prostującego wszystkim uczestnikom postępowania. W takiej sytuacji, zdaniem pełnomocnika, należałoby przyjąć, że sprostowanie dotyczy wyłącznie osób, które były adresatami sprostowania, co dodatkowo, w sposób nie wynikający z przepisów prawa, różnicuje stan prawny poszczególnych uczestników postępowania. Nadto organ odwoławczy do dnia złożenia skargi nie rozpatrzył wniosku o ponowne sprawy złożonego przez adresatów postanowienia prostującego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w[...] podtrzymało swoje rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Dodatkowo wyjaśniło, iż uchylenie postanowienia Wójta Gminy [...] z dnia [..] r. nastąpiło tylko z tych powodów, że przepisy prawa nie przewidują wydania odrębnego aktu administracyjnego orzekającego w zakresie uznania danej osoby stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana według kryterium zgodności z przepisami prawa doprowadziła do uznania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz stanowi podstawę do wznowienia postępowania. Naruszono w szczególności przepisy art. 28, art. 7 i 77 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W pierwszym kolejności należy zwrócić uwagę, iż w świetle dominujących w orzecznictwie poglądów wypracowanych na tle art. 28 K.p.a., tylko przepis prawa materialnego przyznający stronie konkretne, indywidualne i aktualne korzyści - stanowiąc podstawę interesu prawnego - stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Inaczej mówiąc, pojęcie strony, może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Posiadanie interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym oznacza, więc posiadanie możliwości odwołania się do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie, którego można żądać skutecznie czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. W świetle tego przepisu nie powinno budzić wątpliwości stwierdzenie, iż stroną postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy będzie zawsze wnioskodawca oraz właściciel lub użytkownik wieczysty działki, na której ma być realizowana inwestycja. Określając kto, oprócz ww. osób, winien posiadać przymiot strony w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy, należy wskazać na treść art. 6 ust 2 pkt 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), z którego wynika, iż w granicach określonych przez ustawę każdy ma prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. Artykuł 54 pkt 2 lit d) w związku z art. 64 ust. 1 powołanej ustawy stanowi zaś, iż organ administracyjny ma obowiązek w decyzji o warunkach zabudowy określić wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Z przepisów tych wynika, iż osoba trzecia ma prawo domagać się od organu administracji publicznej ochrony swego interesu prawnego przy wydaniu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenów należących do innych osób. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że jednym z pierwszych i podstawowych obowiązków organu orzekającego w sprawie warunków zabudowy jest właśnie ustalenie kręgu stron tego postępowania. W niniejszej sprawie wydaje się, że organ I instancji podjął kroki w tym kierunku bowiem, jak wynika z akt organu II instancji, wydał nawet w dniu [...] r. postanowienie w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony sześćdziesięciu jeden wnioskodawców. Postanowienie organu I instancji, którego to brak aktach sprawy, uchylone zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] r. z uwagi na brak podstawy prawnej do jego wydania. Pomimo podejmowania przez organy obu instancji wskazanych powyżej działań w celu określenia kręgu stron postępowania w sprawie ustalenia Przedsiębiorstwu "A" Spółce z o.o. w [...] warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie fermy trzody chlewnej, nie jest wiadomo które osoby został uznane za stronę. Nie wynika to jednoznacznie ani z decyzji organu I instancji, ani z decyzji organu odwoławczego. Organ I instancji doręczył swoją decyzję, oprócz wnioskodawcy, jeszcze pięciu podmiotom oraz radcy prawnemu M. W.. Nie wskazano przy tym czy radca prawny M. W. występuje w sprawie jako pełnomocnik i kogo reprezentuje. Takie działanie organu I instancji można odczytać w ten sposób, przy założeniu, że radca prawny M. W. osobiście nie jest stroną postępowania, iż stronami, oprócz wnioskodawcy, A. i A. P., C. P., Z. S. oraz Agencji Nieruchomości Rolnych, są wszystkie osoby reprezentowane przez niego. Jednak takie stanowisko nie koresponduje ze stanowiskiem organu odwoławczego, który uznaje prawo do wniesienia odwołania tylko przez 7 osób (w uzasadnieniu błędnie podano 6 osób) reprezentowanych przez radcę prawnego M. W.. Przy tym Kolegium nie wyjaśnia szczegółowo dlaczego pomija pozostałe osoby, nie jest też wiadomo kto został pominięty. W aktach brak jest decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a., a takie orzeczenie organ odwoławczy winien był wydać uznając, że wnoszący odwołanie nie są stroną w rozumieniu art. 28 K.p.a. Nadto nie wiadomo z jakich powodów Kolegium nie doręczyło swojej decyzji A. i A. P., C. P., Z. S. oraz Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziałowi Terenowemu w [...] e Jednostce Gospodarczej Zasobu w K.. Oceniając, na podstawie opisanych powyżej okoliczności, postępowania organów obu instancji można dojść do wniosku, że albo organ I instancji skierował swoją decyzję do osób nie będących stroną postępowania, albo organ odwoławczy bezpodstawnie pominął strony w swoim postępowaniu. Ustalenie prawidłowego kręgu stron postępowania jest bardzo istotne w sprawie, bowiem zarówno skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną, jak i pominięcie strony w postępowaniu powoduje, że albo decyzja dotknięta jest wadą kwalifikowaną określoną w przepisie art. 156 § 1 pkt 4 K.p.a., albo poprzedzające ją postępowanie dotknięte jest wadą określoną w przepisie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. W każdym przypadku decyzja taka winna być wyeliminowana z obrotu prawnego. Dlatego też Sąd postanowił uchylić zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą, jako naruszające wskazane na wstępie przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.. Odnosząc się do zarzutu skargi braku przeanalizowania przez organ odwoławczy czy wypełniono obowiązek przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, to należy wyjaśnić, że Kolegium zajęło stanowisko w tej sprawie. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że obowiązek sporządzenia takiej oceny inwestor będzie miał na etapie składania wniosku o pozwolenie na budowę. Stanowisko Kolegium odpowiadało prawu w dacie wydawania zaskarżonej decyzji. Zgodzić należy się natomiast z zarzutem skargi, że postanowienie prostujące decyzję winno zostać doręczone wszystkim stronom, do których skierowana została ta decyzja. Prawidłowo bowiem dokonane sprostowanie błędów i omyłek staje się integralną częścią treści decyzji. A zatem wszystkie osoby, do których skierowana została decyzja winny być powiadomione o zmianach w treści doręczonej wcześniej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) i c) oraz art. 134, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.