II SA/Sz 1015/06

Dnia 25 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego F. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu F. P. wynagrodzenie w kwocie [...] złotych, obejmujące należny podatek od towarów i usług, za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Pismem z dnia (...( J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...(, w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia (...( referendarz sądowy umorzył postępowanie sądowe w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla J.K. radcę prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła radcę prawnego z urzędu – M.H., któremu skarżący udzielił stosownego pełnomocnictwa. Wyrokiem z dnia (...(, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę J.K. Pismem dnia (...( Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. poinformowała Sąd, że w związku ze zwolnieniem radcy prawnego M.H. z obowiązku zastępowania J.K. w sprawie, pełnomocnikiem strony została wyznaczona radca prawny F.P. W dniu (...( skarżący udzielił jej pełnomocnictwa. Pismem z dnia (...( pełnomocnik wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w W. sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od powyżej opisanego wyroku z dnia (...(. W skardze tej pełnomocnik wystąpiła m.in. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Wyrokiem z dnia (...(, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J.K.. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd II instancji wskazał, że nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, albowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 P.p.s.a. Pismem z dnia (...( radca prawny F.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o przyznanie wynagrodzenia w kwocie (...( (w tym VAT), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu ze skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pełnomocnik oświadczyła równocześnie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", ustanowienie radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego radcy. W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., o przyznaniu wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka sąd na posiedzeniu niejawnym. Przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji dla radcy prawnego niebiorącego udziału w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji - wynosi 75 % stawki określonej w pkt 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, tj. (...(. Jednakże, zgodnie z § 2 ust. 3 tego aktu, orzekając o wysokości opłaty za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego z urzędu, sąd obowiązany jest do podwyższenia opłaty o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania. W tym stanie sprawy, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie (...(, tj. obejmujące kwotę (...( powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.