II SA/Sz 102/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.), Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2009r. sprawy ze skargi Spółki A . na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę Po rozpoznaniu wniosku L. K. z dnia [...] r. Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] r., Nr [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w toku prowadzonego postępowania, Spółka A. zwróciła uwagę na zachowanie odpowiedniej odległości od gazociągu [...] o ciśnieniu [...] Mpa, istniejącego od [...] r. na sąsiedniej działce nr [...]. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] ustalająca warunki zabudowy dla ww. inwestycji była przedmiotem postępowania odwoławczego prowadzonego przez Kolegium na wniosek oraz wszystkich współwłaścicieli działki. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia celem uzupełnienia postępowania wyjaśniającego, wskazując między innymi, iż organ I instancji podjął ją na podstawie nie w pełni zebranego materiału dowodowego. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] organ I instancji ustalił ponownie warunki zabudowy na wnioskowaną inwestycję. W pkt [...] decyzji określającym warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego wskazano między innymi, że linia zabudowy dla inwestycji określonej w ww. decyzji wyznaczona została w odległości [...] m od granicy z pasem drogowym ul. [...] (działka nr [...] obręb [...]). Od decyzji tej ponownie odwołała się Spółka A., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, jako podjętej z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), a mianowicie art. 64 ust 1, art. 59 ust. 1, art. 60 i art. 61 w związku z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 21 poz. 94) oraz Normy Branżowej (BN-71/8976-31), art. 9 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, jak również z naruszeniem art. 6, 7, 8 i 10 Kpa. Odwołująca Spółka podniosła, że z uzasadnienia decyzji wynika, iż organ I instancji, opierając się na wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1288/04 stwierdził, że normatywy odległościowe (odległości minimalne) określone w rozporządzeniu z dnia rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 14 listopada 1995 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 139, poz. 686) nie mogą mieć obecnie zastosowania do obiektów budowlanych. Nadto zdaniem Prezydenta Miasta do budowy budynków mieszkalnych należy obecnie stosować obowiązujące przepisy rozporządzenia z 2001 r., bowiem nowe rozporządzenie ustanawia strefę kontrolowaną, w celu ochrony urządzeń gazociągu, a nie ze względów bezpieczeństwa. Według skarżącej Spółki powyższe stanowisko organu I instancji jest nie do przyjęcia. Spółka podkreśla, że funkcją przepisów rozporządzenia z 2001 r. nie jest wyłącznie pozostawienie gazociągom dotychczasowych wymagań technologicznych, bowiem ustawodawca nie stwierdził, iż do dotychczas wybudowanych gazociągów, od dnia wejścia w życie przepisów rozporządzenia z 2001 r. stosuje się odległości wynikające ze stref kontrolowanych. Wręcz przeciwnie, zdaniem odwołującej, w § 89 rozporządzenia postanowiono, że dotychczasowe przepisy mają zastosowanie w całym zakresie w stosunku do już istniejących gazociągów. Nawet, jeżeli przepisy obecnego rozporządzenia nie stosują pojęcia odległości minimalnej, to w dalszym ciągu do gazociągu wybudowanego w [...] r. będą obowiązywać minimalne bezpieczne odległości. Spółka zwróciła uwagę na określone w § 7 rozporządzenia z 2001 r. wymagania wytrzymałościowe gazociągów w zależności od klasy lokalizacji. Poprzednio obowiązujące akty prawne nie określały bowiem parametrów gazociągów na takim poziomie, a ponadto wbrew twierdzeniom organu I instancji, stosowanie dotychczasowych przepisów nie ogranicza prawa własności nieruchomości, ze względu na fakt, iż inwestor układający gazociąg na gruncie osób trzecich każdorazowo uzyskiwał zgodę właściciela na ograniczenie jego prawa własności, za odpowiednim odszkodowaniem. Po rozpatrzeniu wniesionego przez Spółkę A. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 59-64 ust.1 w związku z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem oraz instalacjami i urządzeniami technicznymi, na działce nr [...], obr. [...] przy ul. [...] w [...]. Kolegium uznało, że organ pierwszej instancji uzupełnił analizę, o której mowa w art. 53 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 64 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czyli dokonał analizy warunków i zasad planowanej zabudowy oraz zagospodarowania terenu wynikających z przepisów odrębnych, ustalając, iż jedynym przepisem mającym zastosowanie w tej sprawie jest ustawa o drogach publicznych, precyzująca odległość usytuowania planowanego budynku od pasa drogowego drogi gminnej (ulica [...]). W analizie tej organ odniósł się również do warunków wymienionych w art. 61 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy, stwierdzając, iż planowane zamierzenie inwestycyjne spełnia łącznie te warunki, a przepisy odrębne nie sprzeciwiają się temu. Kolegium podkreśliło, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji w pełni odpowiada ustaleniom poczynionym przez organ w analizie urbanistyczno-architektonicznej, sporządzonej w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu. Dalej organ odwoławczy, ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez Spółkę w odwołaniu podniósł, że zarzuty te mogą być skuteczne dopiero w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i o udzielenie pozwolenia na budowę, bowiem do przepisów odrębnych, przez pryzmat których dokonywana jest ocena zgodności inwestycji, nie zalicza się warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki w związku z warunkami technicznymi, jakim winny odpowiadać sieci gazowe. Kolegium zaznaczyło, że decyzja o warunkach zabudowy nie przesądza jeszcze o tym, iż wnioskowana inwestycja będzie realizowana i nie daje ona podstaw do wszczęcia jakichkolwiek robót budowlanych. O tym zadecyduje dopiero postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Spółkę A. Skarżąca, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, podobnie jak w odwołaniu zarzuciła jej naruszenie przepisów art. 64 ust.1, art. 59 ust. 1, art. 60 i art. 61 z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w związku z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 21 poz.94) oraz Normy Branżowej (BN-71/8976-31), art. 9 ust 1 ustawy Prawo budowlane, jak również naruszenie art. 6, 7, 8 i 10 Kpa. W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, iż Prezydent Miasta, wydając decyzję określającą warunki zabudowy, dopuścił możliwość przeprowadzenia inwestycji określonej w zaskarżonej decyzji. Tymczasem, zdaniem Skarżącej zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje wprost, że planowana przez inwestora budowa domu, na obszarze omawianej nieruchomości jest niemożliwa do przeprowadzenia, ponieważ w pobliżu nieruchomości inwestora znajduje się gazociąg [...] o ciśnieniu [...] MPa. W związku z tym, że gazociąg ten został wybudowany w [...] r. w sprawie należy zastosować przepisy Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia1978 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. Nr 21, poz.94) oraz Normy Branżowej (BN-71/8976-31). W przypadku budynków mieszkalnych zgodnie ze wskazanymi przepisami (ich zastosowanie, według Spółki, wynika z treści § 89 wskazanego wyżej Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 1978 r. Mianowicie odległość bezpieczna od osi gazociągu winna wynosić 20 m. Obowiązek zastosowania 20 metrowej odległości przesądza o braku fizycznej możliwości posadowienia budynku o wymiarach opisanych w decyzji, bowiem powierzchnia działki po odliczeniu pasa opisanego w normie, będzie niewystarczająca. Natomiast Prezydent Miasta, wydając decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określił w pkt. [...] linię zabudowy, ustanawiając ją w odległości [...] m od granicy z pasem drogowym ul. [...]. W ocenie Spółki tak sformułowany warunek decyzji umożliwia posadowienie ewentualnego budynku niezgodnie z treścią warunków określonych ww. przepisami rozporządzenia. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymało stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji, i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, obowiązującym w dacie jej wydania i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest jedynie kwestia, czy organ wydający decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie domu jednorodzinnego z garażem na działce sąsiadującej z działką, na której usytuowany jest zbudowany w [...]r. gazociąg, powinien w swej decyzji uwzględnić przepisy nieobowiązującego już w dacie wydania zaskarżonej decyzji rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 18 sierpnia 1978r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. Nr 21, poz. 94), jako przepisów odrębnych, o których mowa w art. 61 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Zdaniem skarżącej – jest to przepis odrębny, wymagający uwzględnienia w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy, a podstawę do takiego twierdzenia upatruje w treści § 89 obowiązującego obecnie rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. Nr 97, poz. 1055). Stanowisko strony skarżącej w tym zakresie jest całkowicie bezpodstawne. Zgodnie bowiem z § 1 ust.1 powołanego wyżej rozporządzenia z 2001r., jego przepisy stosuje się, z zastrzeżeniem ust.2, przy projektowaniu budowie, przebudowie lub rozbudowie sieci gazowych, służących do przesłania i dystrybucji paliw gazowych. Przepis ten jednoznacznie określa zakres przedmiotowy i podmiotowy w/w rozporządzenia. Jego adresatem są inwestorzy sieci gazowych. Bezzasadne jest zatem powoływanie się przez stronę skarżącą na § 89 tego rozporządzenia w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy dla innej inwestycji niż element sieci gazowej. Wobec powyższego przepisy w/w rozporządzenia z 1978r. nie mogą stanowić przepisów odrębnych w rozumieniu wspomnianego wyżej art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które organ ustalający warunki zabudowy dla domu jednorodzinnego musiałby uwzględnić przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy dla budynku mieszkalnego. Nie ma też jakichkolwiek innych podstaw prawnych do uwzględnienia przez organ wydający taką decyzję o warunkach zabudowy przepisów nieobowiązującego w dacie wydawania decyzji aktu prawnego. Zaskarżona decyzja zatem odpowiada prawu, zaś zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.