II SA/Sz 1025/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 1025/09 oddalającego Jego wniosek o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek R.S. o wyłączenie sędziego NSA G.J. w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego adwokatowi J.S. w dniu [...] r. W dniu [...]r. R.S. złożył osobiście w budynku Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] r. wraz z zażaleniem na wskazane orzeczenie. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w związku z tym, że postanowienie z dnia [...] r. zostało przesłane na adres jego pełnomocnika, skarżący otrzymał je za pośrednictwem poczty dopiero w dniu [...] r. Zdaniem wnioskodawcy przedmiotowe orzeczenie powinno być przesłane przez Sąd bezpośrednio skarżącemu, gdyż dotyczy ono stosunku osobistego sędziego NSA G.J. do Jego osoby i nie odnosi się ono do merytorycznych kwestii sprawy, którymi zajmuje się także adwokat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części ustawą "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może uchronić się składając wniosek o przywrócenie terminu, w którym powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 86 § 1 ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 w/w ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wynikający z art. 87 § 1 wskazanej wyżej ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu jest warunkiem rozpoznania wniosku, którego badanie następuje w pierwszej kolejności przed dokonaniem jego merytorycznej oceny. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy przyjąć, że siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 rozpoczął bieg w dniu [...]r., czyli od dnia następnego po dniu, w którym wnioskodawca dowiedział się o postanowieniu oddalającym Jego wniosek o wyłączenie sędziego. Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu złożony dnia [...] r. należało uznać za złożony w ustawowym terminie. Odnosząc się do kolejnego wymogu formalnego wniosku o przywrócenie terminu polegającego na dopełnieniu czynności wraz z wniesieniem wniosku należy wskazać, że strona wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia [...] r. Rozpoznając natomiast merytorycznie wniosek skarżącego należy stwierdzić, że przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w świetle przytoczonych przepisów uzależnione jest od uprawdopodobnienia przez stronę okoliczności wskazujących na brak winy w jego uchybieniu. Należy jednocześnie wyjaśnić, że osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych strona ponosi konsekwencje działania jak i zaniechania pełnomocnika "niedochowanie przez adwokata ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, powoduje, że mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika. Podkreślić tu należy, że profesjonalny pełnomocnik podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem" (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt I OZ 58/07, oraz z dnia 4 lipca 2008 r. sygn. akt I OZ 496/08 publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że uchybił terminowi do wniesienia zażalenie bez swojej winy, za okoliczność taką nie można bowiem uznać przesłania odpisu postanowienia z dnia [...] r. pełnomocnikowi strony, a nie bezpośrednio skarżącemu. Jednocześnie należy wyjaśnić, że takie postępowanie Sądu wynikało z przepisów prawa, gdyż zgodnie z treścią art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a. – jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W świetle powyższego, należy stwierdzić, że wniosek nie został oparty na usprawiedliwionej podstawie, gdyż wnioskodawca nie wykazał, że przyczyną niezłożenia zażalenia w terminie były przeszkody, których strona (jej pełnomocnik) nie mogła przezwyciężyć, przy użyciu dostępnych dla niej środków. W tych okolicznościach należało, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmówić przywrócenia terminu.