II SA/Sz 103/08

r. Dnia 3 marca 2008 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia W S A - Katarzyna Grzegorczyk-Meder po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi H. K. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia na rok [...] limitu nowych zezwoleń na zarobkowy przewóz osób taksówkami na obszarze Gminy [...] postanawia odrzucić skargę. Uchwałą z dnia (...(, Rada Miasta S. dokonała określenia na rok 1999 limitu nowych zezwoleń na zarobkowy przewóz osób taksówkami na obszarze Gminy-Miasta S. Skarżący H.K., działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (DzU z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), pismem z dnia 2 sierpnia 2007 r. (data wpływu do organu - 3 sierpnia 2007 r.), wystąpił do Prezydenta Miasta S. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego m.in. opisaną powyżej uchwałą Rady Miasta S. Uchwałą z dnia (...(, Rada Miasta S. odmówiła uwzględnienia wezwania H.K. do uznania, iż uchwała z dnia (...( została podjęta z naruszeniem prawa. W dniu 27 grudnia 2007 r. H.K. ponownie wystąpił do Rady Miasta S. o usunięcie naruszenia prawa, będące następstwem postanowień uchwały z (...(. Jednocześnie skarżący złożył za pośrednictwem Rady skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na wskazaną uchwałę. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady wniósł o odrzucenie skargi H.K. jako wniesionej z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu tej odpowiedzi wskazano m.in., iż organ nie ustosunkował się do złożonego w dniu 27 grudnia 2007 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, gdyż odmowę uwzględnienia wniosku o uznanie uchwały Nr (...( za naruszającą interes prawny lub uprawnienie skarżącego zawiera już uchwała Nr (...(, podjęta na skutek rozpatrzenia wezwania z dnia 2 sierpnia 2007 r. Nadmieniono również, że uchwałę Nr (...( wysłano skarżącemu zwykłą przesyłką pocztową (wraz z pismem przewodnim z (...( znak: (...() i organ nie dysponuje dowodem doręczenia tej uchwały. Z uwagi na brak dowodu potwierdzającego datę doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu, pismem z dnia 11 lutego 2008 r. Sąd zobowiązał H.K. do poinformowania Sądu, czy na wezwanie z dnia 2 sierpnia 2007 r., które wniósł do Prezydenta Miasta S. i w którym domagał się m.in. uznania uchwały Nr (...( z dnia (...( za podjętą z naruszeniem prawa - skarżący otrzymał odpowiedź organu, a jeżeli tak, to kiedy ta odpowiedź została mu doręczona. Odpowiadając na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 14 lutego 2008 r., H.K. oświadczył, iż nie jest w stanie potwierdzić faktu otrzymania odpowiedzi organu na wezwanie z dnia 2 sierpnia 2007 r., ani stwierdzić terminu jej ewentualnego otrzymania. Jedynym śladem przedmiotowej odpowiedzi jaki posiada jest odręczna adnotacja na kserokopii wezwania z 2 sierpnia 2007 r., o otrzymaniu tej kserokopii w dniu 21 listopada 2007 r. w odpowiedzi na wniosek z 26 października 2007 r. złożony do Rady Miasta S. w dniu 29 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (DzU z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego przepisu wynika zatem, że wniesienie skargi na uchwałę organu gminy, przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, jest dopuszczalne po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Podkreślić przy tym należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest surogatem środka odwoławczego, zatem może być wniesione przez tę samą osobę i na tę samą uchwałę do rady gminy, która podjęła zaskarżoną uchwałę tylko jednokrotnie, zaś następne wezwania nie są już wezwaniami w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (vide: postanowienie NSA w składzie 7 sędziów z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02, ONSA 2003/1/2). Z kolei termin do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1, został określony w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60). Z przedstawionego stanu faktycznego sprawy wynika, że pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący złożył w dniu 3 sierpnia 2007 r. i w związku z tym wezwaniem, uchwalą Nr (...(, Rada nie uwzględniła żądania skarżącego. Brak jest jednak dowodów potwierdzających fakt otrzymania tej uchwały przez skarżącego przed upływem sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wobec czego przyjąć należy, że termin do złożenia skargi na uchwałę mijał, zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., w dniu 2 października 2007 r. Tymczasem skargę na uchwałę z (...( H.K. wniósł za pośrednictwem Rady Gminy S. dopiero w dniu 27 grudnia 2007 r., składając jednocześnie ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro skarżący wzywał już organ do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie jest jednokrotne, to kolejne wezwanie złożone 27 grudnia 2007 r. nie może być potraktowane jako wezwanie, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, i jego wniesienie nie spowodowało odnowienia biegu terminu do złożenia skargi na uchwałę Rady Gminy S. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi jako spóźnionej.