II SA/Sz 103/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi R. P. na czynność Prezydenta Miasta w przedmiocie odmowy włączenia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego odrzuca skargę W dniu [...] uprawniony geodeta R.P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na czynność Prezydenta Miasta dotyczącą odmowy włączenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, dokumentacji sporządzonej w toku przygotowywania dokumentów do podziału nieruchomości, zgłoszonej po numerem [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż dokumentacja do Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej składana była trzykrotnie tj. [...]. W dniu [...] r. geodeta uprawniony B.Z. na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] r. Prezydent Miasta odmówił włączenia dokumentacji do zasobu i nie zastosował się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W dalszej części skargi skarżący zarzucił organowi niestosowanie się do art. 6 K.p.a. przez bezpodstawną odmowę włączenia dokumentacji do zasobu, art. 7 K.p.a. poprzez niewskazanie skarżącemu przepisów prawa, nakazujących mu wykonywanie czynności w toku postępowania wskazanych przez organ oraz niestosowanie się do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżącym w niniejszym postępowaniu jest R.P., jednakże skarga nie została podpisana ani przez niego ani przez osobę będącą jego pełnomocnikiem w postępowaniu sądowym. Nadto w ocenie organu skarga została wniesiona przedwcześnie z uchybieniem przepisom art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Organem, który powinien ewentualnie reprezentować administrację publiczną w zakresie objętym treścią skargi, zdaniem organu jest wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie bowiem z treścią art. 7b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, wskazany organ kontroluje działania administracji geodezyjnej i kartograficznej, natomiast w świetle art. 7b ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, jest on w stosunku do Prezydenta Miasta organem wyższego stopnia. Zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837), badanie zasadności pisemnej odmowy włączenia dokumentacji do zasobu podlega kompetencji właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, który po złożeniu przez osobę zainteresowaną wniosku weryfikuje trafność rozstrzygnięcia odmownego i jest władny do jego ewentualnego skorygowania. Tym samym wskazany instrument prawny bez wątpienia mieści się w kategorii środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W momencie wniesienia skargi skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia zatem skarga powinna zostać odrzucona. Mając na uwadze, że skargę podpisał B.Z., natomiast w nagłówku skargi wskazany był R.P., zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. zobowiązano B.Z. do wskazania, kto jest stroną skarżącą w niniejszej sprawie, w terminie 7 dni, od daty doręczenia niniejszego pisma, pod rygorem przyjęcia, że skarżącym jest B.Z. Jeżeli natomiast skarżącym jest R.P., to zobowiązano do podpisania przez niego skargi złożonej w Sądzie bądź nadesłania podpisanej skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie zobowiązano organ do nadesłania dowodu doręczenia B.Z. pisma z dnia [...] r. stanowiącego odpowiedź na pismo B.Z. z dnia [...] r. wzywającego organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi nadesłano skargę podpisaną przez R.P. Dodatkowo R.P. wskazał, iż B.Z. działał jako osoba upoważniona do wykonywania dokumentacji i przyjęcia jej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego, również był on upoważniony do działania przed organem administracji. Powyższe potwierdza załączone oświadczenie oraz umowa zlecenia zawarta pomiędzy R.P. a B.Z. Organ przesłał pismo z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, którego odbiór pokwitował osobiście B.Z. w dniu[...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę aprobuje wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko dopuszczalności wniesienia skargi sądowej na czynność prezydenta polegającą na odmowie przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt III SA/Wr 49/07, wyrok WSA w Łodzi z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 521/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 1001/11). W takim przypadku znajduje zastosowanie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. przewidujący, że kontroli sądów administracyjnych podlegają także "inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Do tego rodzaju czynności, o jakich mowa w przytoczonym przepisie (określanych powszechnie mianem czynności materialno-technicznych), należy zaliczyć również czynność polegającą na odmowie włączenia dokumentacji powstałej po wykonaniu prac geodezyjnych lub kartograficznych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Czynność ta jest bowiem czynnością z zakresu administracji publicznej oraz dotyczy wynikającej z przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających baz danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz, normatywnej powinności wykonawcy pracy geodezyjnej przekazania dokumentacji do zasobu w formie i zakresie przewidzianych w standardach technicznych dotyczących geodezji, kartografii po zakończeniu (Dz. U. Nr 78, poz. 837). Przyjęcie, że co do zasady czynność polegająca na odmowie włączenia pracy geodezyjnej do zasobu może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nie przesądza jednakże o dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie. Warunkiem wniesienia skargi do Sądu jest bowiem wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewidywała środków odwoławczych w sprawie będącej przedmiotem skargi, należało przed wniesieniem skargi zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 52 § 3 P.p.s.a. Skargę do sądu w powyższym przypadku, zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a., wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W sprawie niniejszej skarżącemu nie przysługiwał środek odwoławczy od będącego przedmiotem skargi pisma Prezydenta Miasta. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne ustanawiając obowiązek zgłaszania przez wykonawcę (geodetę) prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego ( art. 12), nie uregulowała szczegółowej procedury w tym zakresie, zaś w art. 19 ustawodawca zawarł delegację dla ministra właściwego do spraw administracji publicznej do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad i trybu zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, przekazywania materiałów i informacji powstałych w wyniku tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ewidencjonowania systemów informacji o terenie, a także szczegółowych zasad przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych systemu informacji o terenie, ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz oraz rodzaju prac niepodlegających zgłaszaniu i materiałów niepodlegających przekazywaniu, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniej jakości prac przekazywanych do zasobu oraz zabezpieczenia baz danych przed zniszczeniem i utratą. W ocenie Sądu złożenie w trybie § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia wydanego w wykonaniu powyższej delegacji ustawowej, wniosku do właściwego organu nadzoru geodezyjnego i kartograficznego o zbadanie zasadności odmowy włączenia dokumentacji do zasobu nie jest środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Wynikająca z § 12 ust. 2 ww. rozporządzenia możliwość (nie obowiązek) zwrócenia się do organu nadzoru o kontrolę zasadności odmowy jest wewnętrzną procedurą, a nie formalną drogą zaskarżenia czynności materialno-technicznej odmowy włączenia prac geodezyjnych do zasobu geodezyjnego. Skoro zatem obowiązujące przepisy nie przewidują środka odwoławczego od stanowiska organu w przedmiocie odmowy przyjęcia dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, to tryb wnoszenia skarg na tego rodzaju czynności wynika z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 P.p.s.a. Protokół kontroli zawierający jednoznaczną odmowę włączenia dokumentacji technicznej powstałej w wyniku wykonania roboty zgłoszonej pod numerem [...], dotyczącej podziału nieruchomości, został sporządzony i doręczony geodecie w dniu [...] r. W tym samym dniu B.Z. wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W dniu [...] r. otrzymał odpowiedź organu. Zatem zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. w terminie 30 dni od daty otrzymania odpowiedzi organu na powyższe wezwanie należało wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jednakże w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący nie dochował terminu do wniesienia skargi. Wobec wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez pośrednictwa organu, koniecznym stało się przekazanie jej według właściwości organowi. Jednakże w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej. W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, czyli od dnia [...] r., upłynął z dniem [...] r. Natomiast skarga została przekazana przez Sąd do organu w dniu [...] r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowi moment wniesienia skargi. Z tego względu należało uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie do art. 58 § 1 pk 2 P.p.s.a. skargę taką należało odrzucić.