II SA/Sz 1044/14

Dnia 21 lipca 2017 roku Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B. S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1044/14 wydanego w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu B. S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – kwotę 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, która obejmuje kwotę 120 zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy Wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna. W pkt. II wyroku Sąd przyznał od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego B. S. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w I instancji. W dniu 8 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 1 marca 2017 r. sygn. akt I OSK 2364/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyroku wyjaśnił, że należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 120 zł. Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie - w kwocie 120 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT. Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b wyżej wskazanego rozporządzenia.