II SA/Sz 1054/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Burmistrza o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić wniosek Pismem z dnia [...] Burmistrz wniósł skargę, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza z dnia [...] nr [...] ustalającą A.B. i W.B., opłatę adiacencką w łącznej kwocie [...] zł i umarzającą postępowanie przed organem I instancji. W piśmie z dnia [...] Burmistrz złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] zawartą w piśmie z dnia [...], nadał w dniu [...] w urzędzie pocztowym, jednak omyłkowo zaadresował ją na adres ul. [...] nie wiedząc i nie zdając sobie sprawy z faktu iż, organ zmienił w tym roku swoją siedzibę. O zmianie adresu dowiedział się, gdy skarga została zwrócona w dniu [...] z adnotacją "zwrot adresat wyprowadził się Plac [...]". Skarżący podał, iż w sekretariacie organu dowiedział się, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zmieniło siedzibę w lutym 2013 r. i przez okres trzech miesięcy Poczta Polska przekazywała korespondencję adresowaną do SKO na adres nowej siedziby, a od czerwca 2013 r. mylnie adresowaną korespondencję zwracała. Burmistrz zarzucił, iż Kolegium nie poinformowało go zgodnie z art. 41 § 1 K.p.a. i art. 70 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o zmianie swojej siedziby. W ocenie skarżącego, pieczątka z nowym adresem organu, przybita na decyzji, nie jest wystarczającą formą przekazania informacji o zmianie swojego adresu do doręczeń. Dlatego też, skarga zaadresowana na stary adres Kolegium, winna wywrzeć skutki prawne i zostać przyjęta do rozpoznania, gdyż strona nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w jego uchybieniu, spowodowanie przez uchybienie terminu dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku, dokonanie uchybionej czynności procesowej. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy także uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 P.p.s.a). Zaznaczyć ponadto należy, iż w myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek uznać należy za niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności. Wniosek o przywrócenie terminu uznać należy za niedopuszczalny również w sytuacji, gdy złożony został przez podmiot nie posiadający przymiotu strony postępowania (por. postanowienie NSA z 21 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 195/08 publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawiona sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Skargę jak i wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożył Burmistrz, który wydał w sprawie decyzję jako organ I instancji. Zgodnie z ukształtowanym już orzecznictwem, żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia organowi pierwszej instancji do przekształcania się w określonej fazie postępowania, z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego O/Z w Gdańsku z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440). W wyroku z dnia 16 lutego 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy też sądowoadministracyjnego (sygn. akt OSK 1017/04, niepubl.). Wobec zaistniałych okoliczności, wskazujących na brak legitymacji procesowej wnioskodawcy, zbędne jest merytoryczne rozpatrywanie i odnoszenie się, w świetle przesłanek o których mowa w art. 86 i 87 P.p.s.a., do argumentacji skarżącego, dotyczącej braku zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Zawarte we wskazanych przepisach uprawnienia procesowe służyć mają bowiem jedynie ochronie praw i interesów stron i uczestników tego postępowania. Z tych powodów, skoro Burmistrz nie ma legitymacji skargowej w rozpoznawanej sprawie, to Jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie przepisu art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalny z mocy ustawy, podlega odrzuceniu.