II SA/Sz 1060/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi P. A., E. A. oraz K. C. na uchwałę Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 22 marca 2013 r. nr XL/404/13 w przedmiocie przyjęcia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wolin postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 1060/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargi P.A., E.A. oraz K.C. na uchwałę Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 22 marca 2013 r. nr XL/404/13 w przedmiocie przyjęcia zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Wolin. W terminie otwartym do złożenia skargi kasacyjnej P.A. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, podnosząc merytoryczne zarzuty dotyczące opisanego na wstępie postanowienia. Uzasadniając wniosek skarżący oświadczył, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, osiąga dochód w wysokości [...] zł brutto miesięcznie z tytułu umowy o dzieło. Jednocześnie wskazał, że posiada 1/10 udziału w domu o powierzchni 68 m2, a także działki o powierzchni 993 m2, na której stoi dom. Zarządzeniem sądu z dnia [...] wnioskodawca wezwany został do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie: - wyciągów lub wykazów za okres ostatnich 3 miesięcy ze wszystkich rachunków bankowych, - dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie domu z okresu ostatnich 3 miesięcy (w szczególności kserokopii rachunków za prąd, gaz, wodę itp.), - kserokopii umowy o dzieło, wskazanej we wniosku w terminie 7 dni, od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie akt sprawy. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie została skierowana na podany we wniosku adres do korespondencji, a następnie z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia skarżącemu, złożona w placówce pocztowej dnia 20 marca 2014 r., o czym powiadomiono skarżącego umieszczając stosowne zawiadomienie (awizo) w skrzynce listowej. Powtórnego awiza dokonano dnia 28 marca 2014 r. Ponieważ skarżący, nie odebrał przesyłki, urząd pocztowy dnia 5 kwietnia 2014 r. zwrócił przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z adnotacją "nie podjęto w terminie" (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 156). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy umieszczając jednocześnie - w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe - zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Stosownie do § 4 powołanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie odebrał przesyłki, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską tj. w dniu 20 oraz 28 marca 2014 r. Zatem należy stwierdzić, iż skuteczne doręczenie wezwania sądu z dnia 13 marca 2014 r. nastąpiło dnia 3 kwietnia 2014 r., tak więc siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania sądu upłynął dnia 10 kwietnia 2014 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy, jednakże skarżący w zakreślonym terminie nie wywiązał się z nałożonego obowiązku. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy, prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskujący o taką pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny. Stosownie do art. 255 P.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Niewykonanie wskazanego obowiązku może mieć wpływ na ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niedostarczenie bowiem żądanych przez sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do wydania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 14 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1361/10, lex nr 743829). Ze złożonego przez skarżącego wniosku wynika, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, posiada udział w domu oraz działce gruntu, utrzymuje się zaś jedynie z kwoty [...] zł brutto miesięcznie uzyskiwanej z tytułu umowy o dzieło. Pomimo wezwania sądu wnioskodawca nie przedstawił jakichkolwiek dokumentów dotyczących jego aktualnej sytuacji majątkowej oraz dochodów, w tym wyciągów z posiadanych kont bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, które pozwoliłyby ocenić rzeczywiste możliwości płatnicze skarżącego oraz zobrazować, w jaki sposób kształtuje się jego sytuacja finansowa. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar udowodnienie, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy. Oświadczenie P.A. okazało się niewystarczające do oceny jego sytuacji majątkowej oraz możliwości płatniczych, a skarżący nie przedłożył dokumentów pozwalających na ocenę jego rzeczywistej sytuacji majątkowej. Należy zatem uznać, że skarżący nie uprawdopodobnił, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tych okolicznościach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.