II SA/Sz 107/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ocenę Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu W dniu [...] r. J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ocenę zarządu Województwa [...] z dnia [...]r. w przedmiocie wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej przez uprawnionych do rybactwa – I. i J.S. Równocześnie w skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, podnosząc, iż nie został pouczony przez organ o przysługujących środkach zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. odrzucił przedmiotową skargę jako niedopuszczalną, stwierdzając jednocześnie, że w tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest bezprzedmiotowy. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie kwestionowanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1226/10 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że ocena wypełnienia przez uprawnionego do rybactwa obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki jest aktem organu jednostki samorządu terytorialnego (zarządu województwa), podejmowanym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Akty tego rodzaju podlegają kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając ponownie sprawę zgodnie z przedstawionym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy wskazać, że skarga J.S., na ocenę Zarządu Województwa z dnia [...] r. w przedmiocie wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten przewiduje skargę na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, nie będące aktami prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przy czym zaskarżeniu podlegają między innymi uchwały i zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego charakterze ogólnym, jak i akty o charakterze indywidualnym, jednakże dopiero po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 P.p.s.a.). W dniu [...] r. została doręczona skarżącemu kwestionowana ocena zarządu Województwa, przy czym nie zawierała ona pouczenia o przysługujących środkach zaskarżenia. Nie zgadzając się z wydaną oceną, pismem z dnia [...] r. J.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a). W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na podstawie art. 87 § 4 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do treści art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. O niedopuszczalności wniosku możemy mówić w następujących przypadkach: gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2), gdy nie było uchybienia terminu, gdy wniosek dotyczy terminu, który nie podlega przywróceniu np. wniosek o przywrócenie terminu materialnego oraz gdy ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się zbędne (por. J.P. Tarno, Prawo .., s.260). Niedopuszczalność przywrócenia terminu do wniesienia skargi na ocenę zarządu Województwa w przedmiocie wypełniania obowiązku prowadzenia racjonalnej gospodarki rybackiej z dnia [...] r. polega na tym, że termin ten w dacie wniesienia skargi z dnia [...] r. nie rozpoczął swojego biegu. Jak już wskazano warunkiem od którego ustawodawca uzależnia rozpoczęcie biegu terminu do wniesieni skargi w trybie art. 52 § 4 P.p.s.a.jest jest zaistnienie zdarzenia w postaci wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Dopóki takiego wezwania nie będzie, dopóty skarżący nie ma prawnej możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który nie rozpoczął biegu jest niedopuszczalny. Odnosząc się do zaniechania przez organ w zakresie pouczenia skarżącego o sposobie i terminie wniesienia odwołania należy wskazać, że błędne pouczenie lub jego brak, może stanowić jedynie podstawę uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania czynności, uprawnia zatem do występowania z wnioskiem o przywrócenie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Z powyższych względów należało orzec jak w sentencji.