II SA/Sz 1080/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie : Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na uchwałę Rady Gminy w Brojcach z dnia 16 lipca 2015 r. Nr IX/50/2015 w przedmiocie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej w Brojcach postanawia odrzucić skargę. Z akt sprawy wynika, że Rada Gminy Brojce podjęła w dniu 16 lipca 2015 r. uchwałę nr IX/50/2015 w której na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 i art. 239 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U . z 2013 r. poz. 267 ze zm.), po rozpatrzeniu ponownej skargi B. J., uznała za bezzasadną skargę na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej i podtrzymała swoje stanowisko w uchwale Nr VII/36/2015 r. z 22 maja 2015 r. Z uzasadnienia uchwały wynika, że B. J. w dniu 19 czerwca 2015 r. złożyła do Rady Gminy ponowienie skargi, uznanej uprzednio za bezzasadną, dotyczącą nie wydania przez Dyrektora Szkoły Podstawowej kserokopii jej wniosku o przyznanie pomocy finansowej oraz nie wydania odmowy udostępnienia kserokopii tego dokumentu. Rada Gminy nie uwzględniła skargi, albowiem skarżąca otrzymała kserokopie swoich dokumentów wniosku o pomoc i oświadczenia o dochodach bez części dotyczącej decyzji organu. Mając na względzie to, że skarżąca występowała o wydanie kopii swoich dokumentów, organ przyjął, że żądanie strony zostało spełnione. Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na ww. uchwałę Rady Gminy, wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały i zobowiązanie Rady Gminy do nakazania Dyrektorowi Szkoły Podstawowej wydania rzetelnej kserokopii jej dokumentu z częścią dotyczącą decyzji organu. Zdaniem skarżącej postępowanie organu nie znajduje źródła w przepisach prawa. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że skarga dotyczy stosunków pracowniczych, gdyż skarżąca złożyła wniosek do Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych o przyznanie pomocy finansowej, a następnie wystąpiła do Dyrektora Szkoły o sporządzenie kopii jej wniosku oraz oświadczenia o dochodach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje : Na wstępie należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego – zgodnie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w treści przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. i obejmuje on: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionych w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Podstawą prawną zaskarżonej uchwały Rady Gminy w przedmiocie rozpatrzenia ponownej skargi na działalność Dyrektora Szkoły Podstawowej, którą to uchwałą organ uznał skargę za bezzasadną, stanowi art. 229 pkt 3 i art. 239 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.- zwanej K.p.a.). Przepisy te mieszczą się w dziale VIII K.p.a., którego rozdział 2, obejmujący przepisy art. 227-240 normuje postępowanie skargowe. W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Ugruntowane i jednolite jest stanowisko doktryny i judykatury, że tryb skargowy uregulowany w dziale VIII K.p.a., jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Na zawiadomienie to nie służy skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Ponadto jak aktualnie stanowi art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. (nowelizacja dokonana ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r., Dz.U. z 2015, poz. 658; zmieniającą ustawę P.p.s.a. z dniem 15 sierpnia 2015 r.), sądowa kontrola nie obejmuje aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.). Zdaniem Sądu, wyłączenie zawarte w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. obejmuje czynność zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 237 § 3 i 238 K.p.a. Jeśli chodzi o samą uchwałę Rady Gminy w przedmiocie rozpatrzenia skargi, to należy przyjąć, że jest to taka sama czynność informująca o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 K.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Jednolite również jest stanowisko sądów administracyjnych, że uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego podjęte na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlegają kognicji sądownictwa administracyjnego. Wobec powyższych ustaleń należało uznać, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co oznacza, że nie został spełniony jeden z warunków dopuszczalności skargi, ustanowiony art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W konsekwencji - z uwagi na przedmiot skargi - nie mogło dojść do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej uchwały przez sąd administracyjny i skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.