II SA/Sz 1083/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku do należytego stanu technicznego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] mocą której uchylono decyzję organu pierwszej instancji, w części określającej termin na wykonanie nakazu określonych czynności remontowych (uporządkowanie terenu, zabezpieczenie budynku przed dostępem dla osób postronnych), w tym robót budowlanych (naprawy zniszczonych murów, konstrukcji dachów, pokrycia dachowego, stropu, stolarki okiennej i drzwiowej, tynków wewnętrznych i zewnętrznych oraz posadzek wewnętrznych) oraz przedstawienia oświadczenia, uprawnionej osoby, stwierdzającego wykonanie nakazu zgodnie z zachowaniem stosownych przepisów oraz potwierdzającego, że budynek po remoncie może być użytkowany. Nakaz ten został wydany w związku z nieodpowiednim stanem technicznym budynku, przy ul. [...] (działka nr [...] ), będącego własnością skarżącej, w celu usunięcia narażenia dla zdrowia i życia ludzi oraz zagrożenia dla środowiska. Jednocześnie organ odwoławczy wyznaczył nowy termin wykonania podanego wyżej nakazu, tj. do dnia [...] r. Wraz ze skargą złożony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniony twierdzeniem skarżącej "o możliwości spowodowania nieodwracalnych skutków w postaci orzeczenia wykonania zastępczego, w celu zrealizowania obowiązku wskazanego w zaskarżonej decyzji". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazując w szczególności na stan zagrożenia dla skarżącej oraz innych osób, organ podtrzymał stanowisko wyrażone w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 2), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd (§ 3), który w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności. Instytucja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ma na celu objęcie wnioskodawcy tymczasową ochroną sądową przed negatywnymi skutkami, wynikającymi z rozstrzygnięcia. Powołany wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a., uzależnia wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania rozstrzygnięcia, od wystąpienia choćby jednej z dwóch przesłanek, tj. wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Następstwa, o których wyżej mowa należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Powodzenie wniosku uzależnione jest od inicjatywy samej strony, która w uzasadnieniu wniosku winna wskazać argumentację, że wykonanie decyzji, spowoduje sytuacje opisane w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przy tym nie wystarczające jest formułowanie ogólnikowych twierdzeń, ale staranne zobrazowanie opisanej we wniosku sytuacji, w tym szczególnie rzetelne określenie rozmiaru ewentualnej szkody oraz jej wpływu na sytuację ekonomiczną strony. Zasadność swych racji strona może poprzeć dowodami w postaci odpowiednich dokumentów. Obowiązkiem Sądu jest natomiast wnikliwa ocena zasadności argumentacji wnioskodawcy, zatem uzasadnienie wniosku powinno umożliwiać wszechstronne rozpatrzenie podstaw żądania wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast powinnością Sądu wyręczanie strony, niejako urzędu, w poszukiwaniu usprawiedliwienia dla złożonego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, opubl. w Lex nr 1145458). Sąd bada zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności bierze pod uwagę stan faktyczny wyłaniający się z akt sprawy, ale także bierze pod uwagę charakter sprawy, wynikający z jej przedmiotu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie (patrz postanowienie NSA w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 327/12, opubl. w Lex nr 1145709). Z treści decyzji będącej przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania, wyłania się nieodpowiedni stan techniczny budynku, będącego własnością skarżącej K. K. W uzasadnieniu wniosku, oprócz ogólnikowego stwierdzenia o negatywnych skutkach z wykonania zastępczego orzeczonego nakazu, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wystąpią negatywne następstwa wykonania decyzji przed rozpatrzeniem skargi, w sferze materialnej, czy niematerialnej. Obawa strony o bliżej nieokreślonych skutkach zastępczego wykonania nakazu doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie powołanej art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.