II SA/Sz 1094/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2015-07-31

Skład orzekający: Maria Mysiak, Barbara Gebel, Renata Bukowiecka-Kleczaj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie dodatku mieszkaniowego?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziów został oddalony, ponieważ nie stwierdzono istnienia przesłanek obligatoryjnego wyłączenia sędziego z mocy prawa (art. 18 P.p.s.a.) ani okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziów, niepoparte dowodami, nie stanowi podstawy do ich wyłączenia.
Stan faktyczny
Skarżący R. S. złożył wnioski o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej od rozpoznania sprawy dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Jako podstawę wyłączenia sędzi WSA podał stosowanie przez nią "omnipotencji władczej państwa totalitarnego" oraz jej udział w innej sprawie skarżącego. Jako podstawę wyłączenia sędzi NSA wskazał uniemożliwienie mu odnotowania w protokole pewnych twierdzeń dotyczących "manipulacyjnych zachowań procesowych" adwokata i sędziego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Katarzyny Grzegorczyk-Meder i sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. Uzasadnienie: Skarżący R. S. na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. złożył pisemne wnioski o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej od prowadzenia sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Skarżący jako podstawę wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder podał stosowanie przez sędziego w procedurze sądowej "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". Wyjaśnił, iż obiektywne powody wywołujące uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu, bezstronności i wiarygodności sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder wynikają z udziału i zachowania sędziego w rozpoznawaniu jego sprawy o sygn. akt II SA/Sz 277/10. Natomiast jako podstawę wyłączenia sędziego NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej podał uniemożliwienie mu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2014 r. w sprawie II SA/Sz 378/14 odnotowania w treści protokołu w celach dowodowych: "manipulacyjnych zachowań procesowych adwokata ...składania przez niego fałszywych twierdzeń w jego opinii" oraz "manipulacji procesowej dokonanej przez sędziego..". Jak wynika z akt sprawy, sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder złożyła pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczyła, iż nie istnieją ani przesłanki wymienione w art. 18 i 19 P.p.s.a., ani okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznanej sprawie. Również sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 P.p.s.a. oraz okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w rozpoznanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Stosownie natomiast do unormowania zawartego w art. 19 P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją przyczyny obligatoryjnego wyłączenia wskazanych sędziów w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Z oświadczeń złożonych przez sędziego WSA Katarzynę Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danutę Strzlecką-Kuligowską wynika, że między wymienionymi sędziami, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłącznie. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie. Ponadto R. S. w uzasadnieniu wniosków nie wskazał, ani nie udowodnił żadnych okoliczności, które stanowiłyby przesłankę wyłączenia sędziów w trybie art. 19 P.p.s.a. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o braku bezstronności sędziów, których dotyczy złożony wniosek, nie znajduje oparcia w aktach sprawy. W tym względzie należy wyjaśnić, iż fakt udziału sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz sędziego NSA Danuty Strzleckiej-Kuligowskiej w rozpoznawaniu innych spraw skarżącego nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. A takich powodów skarżący nie podał. Niewłaściwe, w ocenie wnioskodawcy, zachowanie ww. sędziów na rozprawie w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10, czy też w sprawie II SA/Sz 378/13, w żaden sposób nie dowodzi istnienia jakiegokolwiek negatywnego stosunku tych sędziów do skarżącego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5.09.2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 173). Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku. W tych okolicznościach, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., wnioski R. S. należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło