II SA/Sz 1097/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpatrzeniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. i R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. W. i R. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i jednocześnie wyznaczył nowy termin wykonania nałożonego obowiązku do dnia [...] r., w pozostałej zaś części - dotyczącej obowiązku sporządzenia i przedłożenia przez J. W. oraz R. W. ekspertyzy technicznej właściwej jednostki badawczo – rozwojowej albo rzeczoznawcy budowlanego oraz do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej - wykonanej zabudowy schodów wewnętrznych prowadzących do mieszkania skarżących w budynku mieszkalnym nr [...] zlokalizowanym na działce nr [...]– zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. J. W. oraz R. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję, jednocześnie wnosząc o jej wstrzymanie z uwagi na trudne do odwrócenia skutki i grożącą niepowetowaną szkodę, wskazując przy tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi skarżących na nieuzasadnione koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej w dalszej części uzasadnienia "P.p.s.a." wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże odstępstwo od tej ogólnej reguły przewiduje przepis art. 61 § 3 tej ustawy, w myśl którego po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie zostało wyrażone stanowisko, zgodnie z którym w art. 61 § 3 ustawy chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia (por. postanowienie NSA z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt I OZ 786/07, publ. na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie z którym wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). Tymczasem wnioskodawcy nie wyjaśniając na czym polega, w ich przypadku, niebezpieczeństwo powstania skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy, oświadczyli jedynie, że wykonanie nałożonych na nich obowiązków polegających na sporządzeniu oraz dostarczeniu ekspertyzy technicznej narazi ich na poniesienie nieuzasadnionych kosztów związanych z wykonaniem wskazanego obowiązku. Wobec powyższego, zdaniem sądu, skarżący nie uprawdopodobnili dostatecznie swojego wniosku, bowiem nie odwołali się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawili danych obrazujących ich sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie tych "nieuzasadnionych" kosztów na ich ogólną sytuację materialną. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.