II SA/Sz 1108/07

Dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: odmówić o przyznania prawa pomocy R.S. w dniu [...] r., w sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...]r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła pełnomocnika w osobie adw. L.L., który przedłożył do akt sprawy pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie. Wyrokiem z dnia [...] r. tut. Sąd oddalił skargę R.S., zaś w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. R.S. w dniu [...] r. poinformował Sąd o złożeniu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wniosku o wyznaczenie innego adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wymienionego wyroku Sądu. Jak wynika z akt sprawy pismami z dnia [...] r. przesłanym do wiadomości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie Dziekan ORA w [...] wskazał skarżącemu, że brak jest podstaw do zmiany osoby pełnomocnika. R.S. pismem z dnia [...]r., poinformował Sąd, że w jego ocenie adwokat L.L. sam wypowiedział udzielone mu pełnomocnictwo. Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...]r., odmówił przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt I OZ 764/09 orzekł o oddaleniu zażalenia. Wnioskiem z dnia [...]r. strona skarżąca wystąpiła o wyłączenie sędziego sprawozdawcy od orzekania w sprawie oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie Sędziego Arkadiusza Windaka od orzekania w sprawie, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] r. sygn. akt I OZ 1174/09 oddalił zażalenie na w/w postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 245 § 1 i § 3 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego . Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie [...]r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu, wobec tego kolejny wniosek złożony w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera bowiem przepisu, który mógłby stanowić podstawę do żądania wyznaczenia kolejnego adwokata w sytuacji, gdy dotychczasowy pełnomocnik wyznaczony na zasadzie prawa pomocy nie spełnił oczekiwań strony. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności, stanowi wykonanie wydanego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Oznacza to zatem, iż w powyższej sprawie strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego pełnomocnika z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji .