II SA/Sz 1145/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz/spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2005 r. sprawy ze skargi W. G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym nr [...] oddala skargę W dniu [...]r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym I Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591,z 2002 r. Nr 23 poz. 220, Nr 62 poz. 558, Nr 113 poz. 984, Nr 153 poz. 1271, Nr 214 poz. 1806) oraz art. 12 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U z 1999 r. Nr 15 poz. 139 , Nr 41, poz. 412, Nr 111, poz. 1279, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 109, poz. 1157, Nr 120 poz. 1268, z 2001r., Nr 5, poz. 42, , Nr 14, poz. 124, Nr 100 poz. 1085, Nr 115, poz. 1229, Nr 154 poz. 1804, z 2002 r. Nr 25 poz.253, Nr 113 poz. 984, Nr 130, poz. 1112), Rada Miejska podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...], części działki nr [...], oznaczonego na załączniku graficznym Nr [...] stanowiącym integralną część uchwały. Przedmiotem zmiany jak wynika z § [...] uchwały jest zmiana sposobu zagospodarowania części działki nr [...] wyznaczonej granicami według załącznika graficznego nr [...] oraz przeznaczenie tego terenu na funkcję: drogi dojazdowe, parking i plac manewrowy dla samochodów ciężarowych obsługujących fabrykę A. W dalszej części uchwała przewidywała zakres ustaleń obejmujących czynności z art. 10 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 ze zmianami), w szczególności: 1) przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, 2) linie rozgraniczające drogi publiczne wraz z urządzeniami pomocniczymi, 3) zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej oraz linie rozgraniczające tereny tej infrastruktury, 4) granice i zasady zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, 5) szczególne warunki zagospodarowania terenów, 6) tymczasowe sposoby zagospodarowania, urządzania oraz użytkowania terenu. Skargę na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z [...]r. oraz na uchwałę Nr [...] z [...]r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł W. G. zarzucając im, iż przez wprowadzenie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w stopniu nie przewidzianym ustawą, w obrębie geodezyjnym Nr [...], rozwiązań ustalających jednostkowe i konkretne warunki zagospodarowania terenu, dokonano w sprawie z zakresu administracji publicznej rozstrzygnięć faktycznie z zakresu prywatno - prawnego tj. rozstrzygającego o stosunkach własnościowych przed przeprowadzeniem obligatoryjnie przetargu na sprzedaż gminnej nieruchomości gruntowej, co narusza zapisy art. 1 ust. 2 , art. 4, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 maca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80 poz. 717 z póź. zm.) i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U z 2000 r. Nr 46 poz. 543 z póź. zm. ). Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie uchwał. Zdaniem skarżącego Gmina przed zorganizowaniem przetargu nieograniczonego na sprzedaż wymienionej nieruchomości podjęła działania, które należy traktować jako próbę obejścia prawa oraz zasady równych szans dla wszystkich uczestników przetargów. Świadczyć o tym ma podjęta uchwała przez Radę Miejską z dniu [...] r. o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego gdzie znajduje się zapis dotyczący przedmiotu zmiany sposobu zagospodarowania części działki nr [...] oraz przeznaczenie tego terenu na funkcję: drogi dojazdowe, parking i plac manewrowy dla samochodów ciężarowych obsługujących fabrykę A. Wskazuje to zdaniem W. G. na to, że zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalone zostały "pod potrzeby" z góry wskazanego podmiotu, co znalazło odzwierciedlenie w treści uchwały z [...]r. "w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...]". Skarżący wskazuje że jest legitymowanym do złożenia skargi na przedmiotowe uchwały Rady Miejskiej gdyż ma interes prawny i uprawnienie wynikające z ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami w części w jakiej reguluje ona zasady sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości gminnej w związku z zapisami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm./ w zakresie dotyczącym przedmiotu i granic uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący jest posiadaczem działki sąsiadującej z działką objętą przedmiotem sprawy. Na działce tej prowadzi działalność gospodarczą i jest zainteresowany w rozszerzeniu granic swojej siedziby aby, przewidując wzrost obrotu gospodarczego, zapewnić możliwość rozbudowy swojej firmy. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...]r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ rozdzielono skargi zawarte w piśmie z dnia [...]r. nadając skardze na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...] sygnaturę II SA/Sz 1145/04. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podnosząc, iż skarżący nie wykazał naruszenia jego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Rozpoznając skargę na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z [...]r., Sąd w pierwszej kolejności ustalał, czy przedmiotową uchwałą został naruszony interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Zgodnie z art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym /tekst jedn. z 13 grudnia 2001r. Dz.U. Nr 142, poz. 1591 z późn.zm./ każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Interes prawny odnoszony jest do związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego a zaskarżonym aktem. Natomiast przez uprawnienie rozumiany jest sposób, w jaki norma prawna wyznacza zachowanie adresata normy, inaczej mówiąc, to tyle co prawem przewidziana "możliwość działania" Osoba wnosząca skargę do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g. musi wykazać interes prawny lub uprawnienie i chodzi tu o wykazanie faktycznie naruszonego interesu prawnego /nie wystarczy samo zagrożenie/ aktem organu gminy /wyrok NSA z 4 września 2001r. II SA 1410/01 nie publ./. Z treści uzasadnienia skargi wynika, iż W. G. jako posiadacz sąsiedniej działki jest zainteresowany w rozszerzeniu granic swojej działalności gospodarczej poprzez poszerzenie granic swojej siedziby na przedmiotową nieruchomość. Zaskarżona uchwała z [...]r. dotyczy przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta i trudno upatrywać zdaniem Sądu naruszenia jej treścią interesu prawnego skarżącego, który wynikałby z norm prawa materialnego lub procesowego. Podjęcie przedmiotowej uchwały jest jedynie wstępnym procesem zmierzającym do podjęcia uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta w przedmiocie, którego została podjęta uchwała w dniu [...]r. Nie stanowi ona jednak przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu skarżący wykazuje jedynie naruszenie jego interesu faktycznego, którego nie można utożsamiać z interesem prawnym. Upatrywanie przez skarżącego źródła "interesu prawnego lub uprawnienia" w ustawie z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami w części dotyczącej regulacji zasad sprzedaży nieruchomości gminy w drodze przetargu jest zdaniem Sądu bezzasadne. Przepisy tejże ustawy nie dają skarżącemu ochrony prawnej, z której wynikałoby, iż wskutek podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...] skarżący będzie pozbawiony prawa przystąpienia do przetargu na nabycie interesującej go nieruchomości. Natomiast powoływanie się na regulację prawną zawartą w ustawie z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn.zm./ nie dotyczy tej uchwały, która została podjęta przed datą obowiązywania cytowanej ustawy. Poprzednia regulacja prawna tj. ustawa z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 15, poz. 139 z 1999r. z późn.zm./ również nie dawała podstaw do wyprowadzenia z niej przez skarżącego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 uppsa należało orzec jak w sentencji.