II SA/Sz 1146/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz/spr./ Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2005 r. sprawy ze skargi W. G. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym nr [...] oddala skargę W dniu [...]r. na podstawie art. 18 ust. 2 pkt. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym I Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591,z 2002 r. Nr 23 poz. 220, Nr 62 poz. 558, Nr 113 poz. 984, Nr 153 poz. 1271, Nr 214 poz. 1806 z 2003r. Nr 80, poz.717, Nr 162 poz. 1568, z 2004r. Nr 102, poz. 1055) oraz art. 20 ust.1 i 2, art. 29 ust.1 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu przestrzennym i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717 z 2004r. Nr 6, poz. 41), Rada Miejska podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...]. Przedmiotem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczenie terenu pod parkingi dla zakładu produkcyjnego oraz pod wewnętrzną drogę dojazdową. Pismem z dnia [...]r. W. G. wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa . Wskutek rozpoznania powyższego wezwania Rada Miejska w dniu [...]r. podjęła uchwałę Nr [...], w której uznano za nieuzasadnione wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia spowodowanego uchwałami Rady Miejskiej nr [...] z [...]r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...] i Nr [...] z [...]r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w Obrębie geodezyjnym Nr [...]. Skargę na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z [...]r. oraz na uchwałę Nr [...] z [...]r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł W. G. zarzucając im, iż przez wprowadzenie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w stopniu nie przewidzianym ustawą, w obrębie geodezyjnym Nr [...], rozwiązań ustalających jednostkowe i konkretne warunki zagospodarowania terenu, dokonano w sprawie z zakresu administracji publicznej rozstrzygnięć faktycznie z zakresu prywatno - prawnego tj. rozstrzygającego o stosunkach własnościowych przed przeprowadzeniem obligatoryjnie przetargu na sprzedaż gminnej nieruchomości gruntowej, co narusza zapisy art. 1 ust. 2 , art. 4, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 27 maca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80 poz. 717 z póź. zm.) i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 31 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2000 r. Nr 46 poz. 543 z póź. zm. ). Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie uchwał. Zdaniem skarżącego Gmina przed zorganizowaniem przetargu nieograniczonego na sprzedaż wymienionej nieruchomości podjęła działania, które należy traktować jako próbę obejścia prawa oraz zasady równych szans dla wszystkich uczestników przetargów. Świadczyć o tym ma podjęta uchwała przez Radę Miejską z dniu [...] r. o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego gdyż znajduje się w niej zapis dotyczący przedmiotu zmiany sposobu zagospodarowania części działki nr [...] oraz przeznaczenie tego terenu na funkcję: drogi dojazdowe, parking i plac manewrowy dla samochodów ciężarowych obsługujących fabrykę A. Wskazuje to zdaniem W. G. na to, że zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalone zostały "pod potrzeby" z góry wskazanego podmiotu, co znalazło odzwierciedlenie w treści uchwały z [...]r. "w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...]". Skarżący wskazuje że jest legitymowanym do złożenia skargi na przedmiotowe uchwały Rady Miejskiej gdyż ma interes prawny i uprawnienie wynikające z ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami w części w jakiej reguluje ona zasady sprzedaży w drodze przetargu nieruchomości gminnej w związku z zapisami ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm./ w zakresie dotyczącym przedmiotu i granic uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący jest posiadaczem działki sąsiadującej z działką objętą przedmiotem sprawy. Na działce tej prowadzi działalność gospodarczą i jest zainteresowany w rozszerzeniu granic swojej siedziby aby, przewidując wzrost obrotu gospodarczego, zapewnić możliwość rozbudowy swojej firmy. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...]r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ rozdzielono skargi zawarte w piśmie z dnia [...]r. nadając skardze na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...]r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...] sygnaturę II SA/Sz 1146/04. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o oddalenie skargi. W uzasadnieniu podniosła, iż skarżący nie wykazał naruszenia jego interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga wniesiona przez W. G. okazała się nieuzasadniona. Rozpatrując skargę na uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z [...]r., w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...] Sąd w pierwszej kolejności badał czy przedmiotową uchwałą został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie. Zgodnie z art. 101 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym /tekst jedn. z 13 grudnia 2001r. Dz.U. Nr 142, poz. 1591 z późn.zm./ każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Interes prawny odnoszony jest do związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, wynikających z norm prawa materialnego lub procesowego a zaskarżonym aktem. Natomiast przez uprawnienie rozumiany jest sposób, w jaki norma prawna wyznacza zachowanie adresata normy, inaczej mówiąc, to tyle co prawem przewidziana "możliwość działania" Osoba wnosząca skargę do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 u.s.g. musi wykazać interes prawny lub uprawnienie i chodzi tu o wykazanie faktycznie naruszonego interesu prawnego /nie wystarczy samo zagrożenie/ aktem organu gminy /wyrok NSA z 4 września 2001r. II SA 1410/01 nie publ./. Z treści uzasadnienia skargi, oraz z treści wezwania jakie skarżący wystosował w piśmie z [...]r. do Rady Miasta wynika, iż W. G. jako posiadacz sąsiedniej działki jest zainteresowany w rozszerzeniu granic swojej działalności gospodarczej poprzez poszerzenie granic swojej siedziby na przedmiotową nieruchomość. Zaskarżona uchwała z [...]r. dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] w obrębie nr [...] i zdaniem Sądu nie narusza swoją treścią interesu prawnego skarżącego, który wynikałby z norm prawa materialnego lub procesowego. W ocenie sądu W. G. wykazuje jedynie naruszenie jego interesu faktycznego, którego nie można utożsamiać z interesem prawnym. Upatrywanie przez skarżącego źródła "interesu prawnego lub uprawnienia" w ustawie z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami w części dotyczącej regulacji zasad sprzedaży nieruchomości gminy w drodze przetargu jest zdaniem Sądu bezzasadne. Przepisy tejże ustawy nie dają skarżącemu ochrony prawnej, z której wynikałoby, iż wskutek podjęcia uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] w obrębie geodezyjnym Nr [...] skarżący będzie pozbawiony prawa przystąpienia do przetargu na nabycie interesującej go nieruchomości. Podobne stwierdzenie należy odnieść do ustawy z 11 lipca 2004r. O planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym , która weszła w życie 27 marca 2003r./Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn.zm./ , na którą powołuje się skarżący. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 uppsa należało orzec jak w sentencji.