II SA/Sz 1149/11

PostanowienieWSA w Szczecinie2012-05-31

Skład orzekający: Maria Mysiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej powinien zostać uwzględniony, gdy uchybienie terminu nastąpiło w związku z oczekiwaniem na ustanowienie pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony i jej pełnomocnika. Brak możliwości zapobieżenia konsekwencjom upływu terminu wynikał z procedury rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, co stanowiło obiektywną przeszkodę w terminowym dokonaniu czynności procesowej.
Stan faktyczny
A. M. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą zasiłku okresowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Po otrzymaniu uzasadnienia wyroku, A. M. złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który został uwzględniony. Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony i poinformowany o tym fakcie w dniu 21 maja 2012 r. Pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, wskazując na zbyt późne otrzymanie informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem, co uniemożliwiło terminowe wniesienie skargi kasacyjnej, której termin upłynął 16 kwietnia 2012 r.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1149/11 oddalającego skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1149/11, oddalił skargę A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego. A. M. w dniu 15 lutego 2012 r. wystąpił z wnioskiem o wydanie powołanego wyroku z uzasadnieniem. Jak wynika z akt sądowych sprawy, odpis żądanego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 16 marca 2012r. Następnie w dniu 22 marca 2012 r. skarżący złożył, sporządzony na urzędowym formularzu PPF, wniosek m.in. o ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r., przyznano skarżącemu A.M. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych pismem z dnia 14 maja 2012 r. przesłał Sądowi do wiadomości informację o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A. F. W dniu 28 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny A. F. złożyła w sądowym biurze podawczym skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , od wyroku z dnia 8 lutego 2012 r. Jednocześnie radca prawny złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając przedmiotowy wniosek, radca prawny wyjaśnił, że zawiadomienie Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych o ustanowieniu pełnomocnikiem w sprawie ze skargi A. M., doręczono pełnomocnikowi w dniu 21 maja 2012 r., zatem nie miał on możliwości wniesienia w terminie skargi kasacyjnej, skoro termin do jej wniesienia upłynął 16 kwietnia 2012 r. W załączeniu do tego wniosku pełnomocnik dołączył kopię zawiadomienia o ustanowieniu pełnomocnikiem A. M. wraz dowodem, potwierdzającym datę wpływu tego zawiadomienia do siedziby kancelarii pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), zwana dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dokonać czynności, dla której określony był termin. Posiłkując się stanowiskiem orzecznictwa sądowoadministracyjnego, należy także wskazać, że opisana wyżej instytucja prawna ma charakter gwarancyjny, a jej celem jest umożliwienie przywrócenia terminu podmiotowi, który w sposób niezawiniony spóźnił się z dokonaniem czynności, co skutkowało dlań powstaniem ujemnych skutków procesowych. Biorąc pod uwagę cel i charakter tej instytucji w kontekście zasady sprawiedliwości proceduralnej stwierdzić trzeba, że związane z nią procedury muszą umożliwiać, a nie ograniczać, dochodzenie przyznanych jednostce praw. Przykładem niech będzie sytuacja, w której nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na toczące się postępowanie w przedmiocie przyznania stronie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W przypadku osoby, która spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy z art. 246 P.p.s.a. i o jego przyznanie we właściwym terminie wystąpiła, występuje obiektywna przeszkoda do dokonania czynności w postępowaniu w terminie, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., bowiem ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zawieszenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na czas rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji, prowadzenie postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy niemal zawsze skutkować będzie bezskutecznym upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt I FZ 442/11, opubl. w Lex nr 898996). W przedmiotowej sprawie wystąpiła taka właśnie sytuacja, powiązana z wystąpieniem przez skarżącego z wnioskiem o przyznanie pełnomocnika z urzędu, który to wniosek został uwzględniony postanowieniem z dnia 27 marca 2012r. o ustanowieniu radcy prawnego. W toku dalszych czynności, Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył pełnomocnika z urzędu dla skarżącego, a pismo informujące o tym fakcie, doręczono temu pełnomocnikowi w dniu 21 maja 2012 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wniesiono do Sądu w dniu 28 maja 2012 r., a więc w terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnik dopełnił przy tym czynności, której terminowi uchybiono. W takiej sytuacji należy przyjąć, iż zaniechanie w złożeniu skargi kasacyjnej nastąpiło pomimo dołożenia przez stronę i jej pełnomocnika należytej staranności, z uwagi bowiem na procedurę rozpatrzenia wniosku o udzielenie prawa pomocy i ustanowienia radcy prawnego, skarżący nie był w stanie zapobiec konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem 30-dniowego terminu do dokonania czynności procesowej wniesienia skargi kasacyjnej, wobec której postawiony jest przecież wymóg sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 § 1 P.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zawiera tym samym przekonującą argumentację o braku winy strony w dochowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 - § 4 wskazanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło