II SA/Sz 1154/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie statusu osoby bezrobotnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy, wydaną w wyniku wznowienia postępowania, decyzję Starosty K. z dnia [...] r., Nr [...] którą orzeczono o uchyleniu decyzji Starosty K. Nr [...] z dnia [...] r. orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 30 grudnia 2015 r. z powodu otrzymania jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej i o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 18 maja 2015 r. z powodu podjęcia innej pracy zarobkowej. Opisaną decyzję C. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na czas trwania postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy Wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego aktu, jak i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy stanowi w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika nadto, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (np. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Kr 975/08). Niezbędnym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r. o sygn. akt II FZ 805/11, z dnia 7 lutego 2011 r. o sygn. akt II FZ 18/11 i z dnia 18 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II FSK 1843/10). Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Strona skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności nie wskazała w jaki sposób jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż również Sąd z urzędu nie dopatrzył się zaistnienia w związku z wykonywaniem zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia