II SA/Sz 1171/10

PostanowienieWSA w Szczecinie2011-04-12

Skład orzekający: sędzia WSA Arkadiusz Windak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stowarzyszenie, które nie prowadzi działalności gospodarczej, mimo że statut na to zezwala, i utrzymuje się wyłącznie z symbolicznych składek członkowskich, może skutecznie ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że stowarzyszenie nie wykazało spełnienia przesłanek z art. 246 § 2 pkt 2 PPSA. Stowarzyszenie, mimo posiadania w statucie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i pozyskiwania środków z różnych źródeł, nie skorzystało z tej możliwości, a jego działalność ograniczała się do postępowań sądowych finansowanych z symbolicznych składek członkowskich. Sąd podkreślił, że instytucja prawa pomocy ma chronić podmioty, które z przyczyn od siebie niezależnych nie mogą zgromadzić środków, a nie te, które dobrowolnie zaniechały ich pozyskiwania.
Stan faktyczny
Spółka A. wniosła skargę na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymujące w mocy postanowienie o przekazaniu wniosku o koszty przechowania pojazdu do właściwego urzędu skarbowego. Wraz ze skargą Spółka A. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stowarzyszenie argumentowało, że od zaprzestania płatności przez Policję za przechowywanie pojazdów praktycznie nie prowadzi działalności, nie posiada środków finansowych ani majątku, a jedynie zobowiązania. Do wniosku dołączono statut, bilans za ostatni rok obrotowy, zestawienie obrotów, dowody wpłat składek członkowskich oraz oświadczenia dotyczące korzystania z pomieszczeń i braku działalności gospodarczej.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółki A. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., [...] w przedmiocie przekazania podania do organu właściwego p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Postanowieniem z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] w przedmiocie przekazania do rozpoznania Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego wniosku A. z dnia [...] o wydanie postanowienia przyznającego koszty z tytułu przechowania pojazdu samochodowego marki [...]. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł A. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPPr skarżący A. podał, że prowadzi działalność mającą na celu krzewienie wśród społeczeństwa wiedzy i kultury motoryzacyjnej, rozwój popularnego i wyczynowego sportu samochodowego, rozwój masowej kwalifikowanej turystyki motorowej oraz współdziałanie z właściwymi organami i instytucjami w dziedzinie podnoszenia bezpieczeństwa na drogach. Uzasadniając złożony wniosek wnioskodawca oświadczył, że od chwili zaprzestania płatności przez Policję za przechowywanie pojazdów w [...]. praktycznie nie prowadzi działalności, nie posiada żadnych środków finansowych ani majątku a jedynie zobowiązania wobec ZUS i urzędu skarbowego z tytułu zaległych wynagrodzeń pracowniczych oraz nie zapłaconych przez Policję faktur VAT. W oświadczeniu o majątku i dochodach A. podał, że nie posiada rachunku bankowego, a wysokość jego straty za ostatni rok obrotowy według bilansu wyniosła [...] zł. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego z dnia [...]. w innych sprawach wniesionych jednocześnie z przedmiotową skargą ( np. sygn. akt II SA/Sz 1152/10, II SA/Sz 1116/10) A. przedłożył statut Stowarzyszenia uchwalony w dniu [...] bilans za [...] rok, zestawienie obrotów i sald za [...], dwa dowody wpłat składek członkowskich do Polskiego Związku Motorowego za [...], oraz oświadczenie Prezesa Stowarzyszenia, że A. nie prowadzi jakiejkolwiek działalności gospodarczej, nikogo nie zatrudnia ani nie płaci żadnych zobowiązań, a bieżąca działalność związana z prowadzeniem postępowań przed sądami, wykonywana jest jako praca społeczna członków. Jedynym źródłem przychodów stowarzyszenia są wpłaty członków z tytułu wpisowego i składek, które w [...] wyniosły [...] zł. Skarżące Stowarzyszenie nie posiada żadnej nieruchomości ani prawa do lokalu, korzysta natomiast nieodpłatnie z pomieszczeń Zarządu Okręgowego PZM. Dodatkowo Stowarzyszenie przedłożyło oświadczenie Prezesa Zarządu Okręgowego PZM z dnia [...] z którego wynika, że A. korzysta nieodpłatnie z pomieszczeń w budynku PZM przy [...]. W oświadczeniu z dnia [...] Prezes A. podał, że Stowarzyszenie posiada osobowość prawną i zgodnie z § 15 pkt 3 statutu Stowarzyszenia członkowie są obowiązani regularnie płacić składki członkowskie w wysokości [...] zł rocznie, a członkostwo ustaje z powodu dwunastomiesięcznego, nieusprawiedliwionego zalegania z opłacaniem składek. Z tytułu członkowstwa w PZM, A. wnosi na jego rzecz składki ( w roku [...]zł od osoby) od ilości deklarowanych członków, w zamian za co, członkowie A. otrzymują prawo do ewentualnych świadczeń wynikających z wewnętrznych uregulowań PŻM. Z załączonego wykazu członków A. za ostanie trzy lata wynika, że Stowarzyszenie liczy [...] osób, przy czym w [...] składki nie opłaciło [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Założeniem instytucji prawa pomocy jest przyznanie pomocy finansowej ze strony Państwa podmiotom, które z powodów od siebie niezależnych nie mogą zgromadzić środków koniecznych do prowadzenia postępowania sądowego. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855 ze zm.) majątek stowarzyszenia powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, dochodów z majątku stowarzyszenia oraz ofiarności publicznej. Ponadto stowarzyszenie ma możliwość prowadzenia działalności gospodarczej, a dochód z takiej działalności może posłużyć do realizacji celów statutowych. W ocenie Sądu wskazane przez skarżące Stowarzyszenie okoliczności nie pozwalają na pozytywne rozpatrzenie wniosku. Jak wynika ze statutu Stowarzyszenia jest ono masową organizacją automobilistów powołaną w celu popularyzowania i organizowania sportu i turystyki samochodowej, krzewienia wiedzy i kultury motoryzacyjnej, a swoje cele realizuje m.in. poprzez organizowanie sportu samochodowego popularnego i wyczynowego, organizowanie masowej turystki motorowej, branie udziału w imprezach samochodowych krajowych i międzynarodowych. Stowarzyszenie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie określonym w załączniku do statutu, którego nie przedłożyło. Z powyższego wynika, że Stowarzyszenie ma zagwarantowaną możliwość pozyskiwania środków finansowych z różnych źródeł. Pomimo tego jedyną formą aktywności Stowarzyszenia od [...] jest prowadzenie postępowań sądowych, ze swej istoty wymagających środków finansowych. Natomiast Stowarzyszenie utrzymuje się wyłącznie z symbolicznych składek członkowskich, których w ostatnich trzech latach nie opłaciła blisko połowa członków. Regulowane są natomiast składki A. na rzecz PZM. Podkreślić należy, iż Stowarzyszenie mając zapewnioną w statucie możliwość uzyskiwania środków finansowych na pokrycie wydatków związanych z działalnością statutową, nie może przerzucać całości kosztów prowadzonych przez siebie postępowań sądowoadministracyjnych na rzecz Skarbu Państwa. Nie zmienia tego okoliczność, że Stowarzyszenie złożyło [...] skargi dotyczące przekazania podania do organu właściwego. Tym bardziej, że skargi te nie dotyczą działalności statutowej Stowarzyszenia, ale ubocznej działalności gospodarczej, która w założeniu miała przynosić dochody. Jak wynika ze skargi od [...] Stowarzyszenie nie otrzymuje wynagrodzenia za przechowywanie pojazdów na parkingu, który prowadziło Stowarzyszenie. Mimo tego strona skarżąca nie podjęła żadnych kroków mających na celu zapewnienie środków finansowych na pokrycie kosztów związanych z postępowaniami sądowymi. Celem instytucji prawa pomocy jest zagwarantowanie pomocy finansowej Państwa tym podmiotom, które z powodów od siebie niezależnych nie mogą zgromadzić środków koniecznych do prowadzenia postępowania sądowego, a nie podmiotom, które dobrowolnie zaniechały pozyskiwania tych środków, które należało przewidzieć. Przerzucanie ciężaru funkcjonowania stowarzyszenia na Państwo, chociażby w ten sposób, aby uzyskać zwolnienie od kosztów sądowych rodzi ten skutek, że faktycznie działalność Stowarzyszenia staje się finansowana ze środków publicznych, a to prowadzi do zaprzeczenia zasady, że stowarzyszenie prowadzi działalność na bazie własnego majątku. Skoro od dziewięciu lat Stowarzyszenie realizuje swoje cele wyłącznie poprzez wszczynanie postępowań sądowych powinno liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów sądowych. Sąd w pełni podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 80/08 niepubl., że jeżeli stowarzyszenie ma możliwość (określoną w statucie) prowadzenia działalności gospodarczej z przeznaczeniem zysków na działalność statutową, to w sytuacji nieskorzystania z tej możliwości, nie może skutecznie żądać pokrycia kosztów postępowania przez Skarb Państwa. Zaprezentowane w niniejszym uzasadnieniu stanowisko zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny który rozpoznawał zażalenia Stowarzyszenia na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odmawiające przyznania prawa pomocy w innych sprawach wniesionych jednocześnie z niniejszą skargą (np. w sprawie o sygn. I OZ 194/11). Mając powyższe na względzie należy uznać, że Stowarzyszenie nie wykazało, że spełniona została przesłanka z art. 246 § 2 pkt 2 ww. ustawy pozwalająca na przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło