II SA/Sz 1174/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., W. L., J. T., J. D., W. T. na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XLVI/493/2013 z dnia 23 listopada 2013 r. w sprawie przedłużenia czasu obowiązywania dotychczasowych taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków postanawia: odrzucić skargę M. S., W. L., J. T., J. D., W. T.. Pismem z dnia [...], Z.C., M.P., K.M., M.S., J.Z., B.Z., W.L., J.T., J.D., W.T., Spółka A. oraz L.S., reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. M.H., wnieśli skargę, za pośrednictwem organu, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Gminy Mielno Nr XXXII/346/12 z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków (zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SA/Sz 1173/14) oraz na uchwałę ww. organu Nr XLVI/493/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. w sprawie przedłużenia czasu obowiązywania dotychczasowych taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków (zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SA/Sz 1174/14). W nadesłanej sądowi dokumentacji, obejmującej korespondencję pomiędzy skarżącymi a organem, brak było wezwania organu przez M.S., W.L., J.T., J.D. i W.T. do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z podjęcia uchwały Nr XLVI/493/2013 z dnia 28 listopada 2013 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] skarżący M.S., W.L., J.T., J.D. i W.T., za pośrednictwem swego pełnomocnika, zostali wezwani do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania, czy przed złożeniem skargi, wezwali Radę Gminy Mielno do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wezwanie sądu, pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia [...] oświadczył, że M.S. nie podpisał wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a zrobiła to jego żona L.S. Wskazał, że sprawa dotyczy interesów majątkowych małżonków, jednakże cofnął skargę złożoną przez M.S. Ponadto pełnomocnik podał, że W.L., J.T., J.D. oraz W.T, nie podpisali wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższego pełnomocnik cofnął skargę w imieniu W.L., J.T. i J.D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "P.p.s.a.", skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy uchwały podjętej przez Radę Gminy Mielno w przedmiocie przedłużenia czasu obowiązywania dotychczasowych taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków. W takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 52 § 4 P.p.s.a., wskazujący, że przed wniesieniem skargi wymagane jest od strony skarżącej, wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z powołanym wymogiem koresponduje przepis z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wstępnym warunkiem dopuszczalności wniesionej skargi jest więc, poprzedzające ją wyczerpanie środków zaskarżenia, przez złożenie we właściwym organie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z oświadczenia złożonego przez pełnomocnika skarżących w piśmie z dnia [...] wynika, że W.L., J.T., J.D. i W.T. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, wynikającego z zaskarżonej uchwały, nie składali. Jeżeli zaś mowa o wyjaśnieniach pełnomocnika co do skargi M.S., nie stanowi – zdaniem sądu - wyczerpania środka zaskarżenia, wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez L.S. (małżonkę skarżącego), która działała w imieniu własnym. W świetle art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy z małżonków winien wykazać się wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, będącym w związku z jego konkretnie osobą (interesem prawnym lub uprawnieniem). Reasumując przyjąć należy, że w przedmiotowej sprawie, skarga wniesiona przez M.S., W.L., J.T., J.D. i W.T., nie została poprzedzona wezwaniem Rady Gminy Mielno do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących przez zaskarżoną uchwałę. Należy uznać tym samym, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego przez wskazanych skarżących, w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, z pominięciem wymogu uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest niedopuszczalna. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżących z dnia [...] o cofnięciu skargi M.S., W.L., J.T. i J.D. wyjaśnić należy, że zgodnie z brzmieniem art. 60 P.p.s.a., skarżący może skutecznie cofnąć skargę i oświadczenie to jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zastosowanie powyższego przepisu, prowadzące do merytorycznego rozpoznania wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej biegu, a także, gdy poprzedzona została wyczerpaniem środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.) Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 4 P.p.s.a. i art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, sąd orzekł, jak na wstępie, o odrzuceniu skargi M.S., W.L., J.T., J.D., W.T..