II SA/Sz 1200/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel, po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia Sądu z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt IISA/Sz 1200/07 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na pismo Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy z a r z ą d z a: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu W dniu 30 października 2007 r. wpłynęła do Sądu skarga R. P. na pismo Wojewody Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie udzielenia refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy. Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 1200/07, Sąd odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Odpis powyższego postanowienia skarżący osobiście odebrał w dniu 22 kwietnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 39 akt). Pismem procesowym z dnia 19 maja 2008 r., (data złożenia przesyłki w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia Sądu z dnia 10 kwietnia 2008 r. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący podniósł, że w okresie od 28 lutego 2008 r. do 5 marca 2008 r. przebywał na Oddziale Psychosomatycznym Szpitala Powiatowego w B., w wyniku czego nastąpiło pogorszenie jego stanu zdrowia w okresie od 25 kwietnia 2008 r. do 15 maja 2008 r., do tego stopnia, że jak wskazuje: "nie byłem w stanie logicznie myśleć, a tym samym sformułować sprzeciw". Zarządzeniem Sądu skarżący został pouczony o treści art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a., a także zobowiązany do: - dokonania czynności złożenia sprzeciwu, - przedłożenia do Sądu kserokopii dokumentu potwierdzającego Jego pobyt w szpitalu w okresie od 28 lutego 2008 r. do dnia 5 marca 2008 r., - uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu i wyjaśnienie Sądowi, z jakich przyczyn nie dokonał czynności złożenia sprzeciwu w okresie od dnia 23 kwietnia 2008 r. do dnia 25 kwietnia 2008 r., tj. począwszy od dnia, w którym rozpoczął się bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2008 r. doręczonego skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2008 r. do dnia pogorszenia się stanu zdrowia wnioskodawcy, który określił we wniosku o przywrócenie terminu. Jednocześnie wnioskodawca został pouczony, że niewykonanie zobowiązania Sądu w terminie siedmiodniowym spowoduje odmowę przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Powyższe wezwanie zostało odebrane przez skarżącego w dniu 17 czerwca 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 47). jednakże skarżący w zakreślonym terminie zobowiązania nie wykonał. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżący odebrał postanowienie Sądu o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w dniu 22 kwietnia 2008 r., wobec tego siedmiodniowy, ustawowy termin do złożenia sprzeciwu upłynął w dniu 29 kwietnia 2008 r., który to dzień nie był dniem wolnym od pracy. Jednakże w zakreślonym terminie skarżący nie skorzystał z możliwości złożenia środka zaskarżenia od powyższego orzeczenia. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 w/w ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: - wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, - zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, - dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. W tym miejscu należy podnieść, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, której terminowi strona uchybiła, następuje dopiero po zbadaniu, czy przedmiotowy wniosek został złożony w terminie i czy spełnia on inne warunki formalne przewidziane w ustawie. Jak wynika z akt sprawy, pismem procesowym z dnia 19 maja 2008 r. (data nadania przesyłki do Sądu) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu wyjaśniając jednocześnie, że nie dokonanie czynności polegającej na złożeniu sprzeciwu nastąpiło wskutek pogorszenia jego stanu zdrowia, które miało miejsce w okresie od 25 kwietnia 2008 r. do 15 maja 2008 r. W tym stanie rzeczy należy uznać, że przedmiotowy wniosek został złożony w zakreślonym terminie wynikającym z art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a., bowiem należy przyjąć, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 15 maja 2008 r., a zatem od dnia 16 maja 2008r. rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia pisma, które zostało faktycznie złożone przez wnioskodawcę w dniu 19 maja 2008 r. Jednakże skarżący nie wywiązując się z zobowiązania Sądu do dokonania czynności, której terminowi uchybił, polegającej na złożeniu sprzeciwu, nie dopełnił warunku formalnego wniosku. W orzecznictwie został wyrażony pogląd zgodnie z którym niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu, czynności której terminowi uchybił, polegającej na dołączeniu do składanego wniosku pisma procesowego należy traktować jako brak formalny, którego nieuzupełnienie skutkować będzie pozostawieniem wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1 ustawy p.p.s.a. /por. post. NSA z dnia 13 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 437/05, publ. LEX 172512/. Wobec powyższego uznając, że skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił braku formalnego wniosku, należało orzec jak w zarządzeniu na podstawie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.