II SA/Sz 1208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Windak po rozpoznaniu w dniu 20 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1208/13 o odrzuceniu skargi M. W. na decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe. p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1208/12 odrzucił skargę M.W. na decyzję Dowódcy [...]Dywizji Zmechanizowanej z dnia [...] w przedmiocie zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia tego postanowienia skargą kasacyjną doręczono skarżącemu w dniu 9 lipca 2013 r. (vide: zwrotne poświadczenie odbioru korespondencji sądowej karta [...] akt). W terminie przewidzianym do zaskarżenia ww. postanowienia M.W. złożył do akt pismo z dnia 15 lipca 2013 r., skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zatytułowane "skarga kasacyjna - wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych orzeczeń do czasu rozpoznania kasacji". W treści pisma skarżący wyraził, między innymi, niezadowolenie z orzeczeń wydanych w sprawach II SA/Sz 1207/12 i II SA/Sz 1208/12 w dniu 13 czerwca 2013 r., akceptujących - Jego zdaniem - postanowienia organu, które zostały podjęte w wyniku przestępstwa oraz z zarządzeń wydanych w toku postępowania, w szczególności dotyczących rozdzielenia Jego skargi na dwie sprawy II SA/Sz 1207/12 i II SA/Sz 1208/12, a następnie odrębnego ich rozpoznania, podczas gdy przedmioty tych spraw łączą się i uzupełniają. Skarżący skierował również zarzuty w stosunku do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalających Jego wcześniejsze zażalenia składane w ww. sprawach. Nadto wymienił kilka innych spraw, wszczętych z Jego inicjatywy, zakończonych orzeczeniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z którymi – jak wynika z treści pisma - nie zgadza się. Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II WSA zobowiązał skarżącego do jednoznacznego wskazania, czy pismo z dnia 15 lipca 2013 r. stanowi skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w dniu 13 czerwca 2013 r. w sprawie II SA/Sz 1207/13 i jednocześnie jest też skargą kasacyjną od postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi wydanego w dniu 13 czerwca 2013 r. w sprawie II SA/Sz 1208/13 – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, że pismo to stanowi skargi kasacyjne od ww. orzeczeń. Jednocześnie ponownie pouczono skarżącego o terminie i sposobie składania skarg kasacyjnych od orzeczeń wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zobowiązanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2013 r. – co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji sądowej (karta [...] akt). Do dnia 20 września 2013 r. skarżący nie wypowiedział się w powyższej kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznania Sądu stała się skarga kasacyjna M.W. wniesiona w piśmie z dnia 15 lipca 2013 r. na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi decyzję Dowódcy [...] Dywizji Zmechanizowanej z dnia [...] w przedmiocie zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe, wydane w dniu 13 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1208/12. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Na wstępie Sąd zobligowany był zbadać, czy przedmiotowa skarga kasacyjna spełnia nie tylko ogólne wymogi formalne przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym, ale też ustawowe wymagania dotyczące szczególnego rodzaju pisma jakim jest skarga kasacyjna. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną osobiście, a nie wykazał, iż zalicza się do grona osób, o których jest mowa w art. 175 § 2 P.p.s.a. Okoliczność ta powoduje, że skarga ta jest niedopuszczalna z uwagi na niezachowanie przewidzianej prawem formy. Podkreślić przy tym należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 320/11, LEX 795309 oraz postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2010r., sygn. akt II OZ 571/10, Lex 643665). Z tego tez względu Sąd nie był uprawniony do korygowania przedmiotowego braku skargi kasacyjnej poprzez zobowiązanie skarżącego o dopełnienie tzw. wymogu przymusu radcowsko-adwokackiego. Stosownie do treści art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak na wstępie.