II SA/Sz 1214/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Stowarzyszenia A. i P.M. i R.L. na uchwałę Rady Miejskiej w Darłowie z dnia 26 marca 2012 r. Nr XXIV/151/2012 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej C-Darłówko Wschodnie położonej na obszarze Gminy Miasto Darłowo – obszar C5 p o s t a n a w i a odrzucić skargi P. M. i R. L. Rada Miejska w dniu [...]. podjęła, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 20 ust. 1 i art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), uchwałę Nr [...]w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej [...]położonej na obszarze Gminy Miasto. W dniu [...]. do Rady Miasta wpłynęło wezwanie Stowarzyszenia Na Rzecz Inicjatyw Lokalnych do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ww. uchwałą. Pismem z dnia [...]., podpisanym przez przewodniczącego Rady Miasta, uznano wezwanie za nieuzasadnione. Pismo to doręczono pełnomocnikowi Stowarzyszenia w dniu [...]. Następnie, w dniu [...]. (data nadania w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie Na Rzecz Inicjatyw Lokalnych, P. M. i R. L. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...].w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla jednostki strukturalnej [...]położonej na obszarze Gminy Miasto. Skargi zostały złożone w jednym piśmie przez r. pr. J. M., działającego w imieniu skarżących. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o oddalenie skargi Stowarzyszenia Na Rzecz Inicjatyw Lokalnych i odrzucenie skarg P. M. i R. L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest m.in. akt prawa miejscowego, a ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 P.p.s.a.). W myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że skarga wniesiona na uchwałę stanowiącą akt prawa miejscowego powinna być poprzedzona bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym do wyczerpania tego trybu obowiązany jest każdy skarżący, co oznacza, że tylko skarga tego samego podmiotu, który dokonał takiego wezwania jest dopuszczalna (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 414/06, LEX nr 362455). Wniesienie skargi z pominięciem wyżej wskazanego wymogu w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W niniejszej sprawie skargi na uchwałę złożyli: Stowarzyszenie Na Rzecz Inicjatyw Lokalnych, P. M. i R. L.. Każdy z tych skarżących występuje w sprawie jako odrębny podmiot prawa, posiadający własne uprawnienie do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym. Powyższej okoliczności nie zmienia fakt złożenia skargi w jednym piśmie. W tej sytuacji skuteczność wniesionych skarg uzależniona jest od stwierdzenia, czy każdy z ww. skarżących uprzednio wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone do organu jedynie przez Stowarzyszenie Na Rzecz Inicjatyw Lokalnych. Wezwanie to zostało podpisane przez r. pr. J. M. działającego na rzecz Stowarzyszenia. Do pisma załączono stosowne pełnomocnictwo. Z treści wezwania nie wynika, aby zostało sporządzone również w imieniu innych skarżących. Należy podkreślić, że ewentualny fakt bycia członkiem Stowarzyszenia przez P. M. i R. L. nie stanowi o tym, że wezwanie zostało złożone w ich indywidualnej sprawie. Wobec powyższego skargę P. M. i R. L. należy uznać za niedopuszczalną z uwagi na brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucono skargę.