II SA/Sz 1236/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. i Z. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. A. R. i Z. R. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] ., Nr [...] , utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie nakazu rozbiórki. Jednocześnie ze skargą A. R. i Z. R. wnieśli o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnili, że do uchybienia terminu doszło z powodu omyłkowego adresowania skargi, złożonej za pośrednictwem organu odwoławczego, gdzie zamiast oznaczenia adresu siedziby organu: ul. W. C. nr [...], skarżący wpisał nieprawidłowy numer adresowy posesji, tj. nr [...]. Z tego powodu urząd pocztowy dokonał zwrotu przesyłki celem określenia adresata. List zawierający skargę, Z.R. odebrał w dniu 17 października 2011 r. Z.R. osobiście złożył skargę w siedzibie organu odwoławczego, co jak wynika ze stempla na skardze nastąpiło w dniu 17 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej - "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 P.p.s.a.), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Wynikający z art. 87 § 1 P.p.s.a. wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym, od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi jest warunkiem rozpoznania wniosku, którego badanie następuje w pierwszej kolejności przed dokonaniem jego merytorycznej oceny. Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu 17 października 2011 r. powziął informację, że nie dokonał skutecznego nadania skargi i jeszcze tego samego dnia, w siedzibie organu odwoławczego, złożył skargę wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tej sytuacji złożony w dniu 17 października 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy uznać za dokonany w ustawowym terminie, określonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania wniosku, należy dokonać oceny przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, która pozwoli na ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej, w przewidzianym dla niej terminie. W orzecznictwie i judykaturze przedmiotu ugruntowany został pogląd, że przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi tu o wystąpienie sytuacji nagłej, której strona nie była w stanie przewidzieć i nie była w stanie przeszkodzie zapobiec. Skarżący w uzasadnieniu wniosku, na okoliczność uzasadniającą uchybienie bez winy terminu do wniesienia skargi, wskazali na omyłkę jednego z małżonków w adresie siedziby organu odwoławczego, za pośrednictwem którego należało złożyć skargę do Sądu. Wyjaśnić należy, że orzecznictwo sądowoadministracyjne zajmuje jednolite stanowisko, co do skuteczności czynności nadania skargi na błędny adres. W przypadku, gdy strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, fakt błędnego zaadresowania skargi nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu. Fakt ten świadczy o nienależytej staranności strony i nie może być okolicznością wskazującą na brak jej winy w dopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2009r., sygn. akt II FZ 432/09, opubl. w Lex nr 582802; postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010r., sygn. akt II GZ 160/10, opubl. w Lex 673850; postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010r., sygn. akt II OZ 969/10, opubl. w Lex nr 744060). Powyżej prezentowany pogląd judykatury zasługuje na pełną aprobatę. Popełniona przez stronę skarżącą omyłka jest bezsporna i okoliczność ta, w świetle przedstawionych wyżej wywodów, nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki braku winy, koniecznej do uznana za zasadny, złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W szczególności nie sposób uznać, że błąd pisarski spowodowany był sytuacją nagłą, której skutków strona nie była w stanie zapobiec nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W tym stanie rzeczy należało, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak na wstępie.