II SA/Sz 1240/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Jankowski,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Małgorzata Płocharska-Małys, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Starosta [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. c, art. 76 ust. 1 i 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a. orzekł o zwrocie przez M.G. nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w kwocie [...] zł za okres od [...] r. do [...] r. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ podał, że M.G. w dniu [...] r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku przyznanym od dnia [...] r. na okres [...] miesięcy. Z powodu podjęcia zatrudnienia, mocą decyzji z dnia [...] r. skarżący utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] r. Z informacji uzyskanych od pracodawcy skarżącego wynika, że w dniu [...] r., z uwagi na orzeczenie sądu przywracające skarżącego do pracy z dniem [...] r. wypłacono Mu wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy za okres od [...] r. do [...] r. Zgodnie z art. 76 ust. 2 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się zasiłek wypłacony za okres, za który w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę. W związku z tym, wypłacony zasiłek dla bezrobotnych za okres od [...] r. do [...] r. należy traktować jako nienależnie pobrany. Stosownie do art. 76 ust. 1 ww. ustawy, osoba która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Nie zgadzając się z wydaną decyzją M.G. podniósł, iż bez pracy pozostawał w okresie od [...] r. W związku z wyrokiem Sądu został przywrócony do pracy i otrzymał odszkodowanie w wysokości [...] – miesięcznego wynagrodzenia. Otrzymane odszkodowanie dotyczyło miesiąca [...] r., ponieważ wyrok Sądu Rejonowego zapadł w dniu [...] r. w ocenie skarżącego nie mógł on uzyskać prawa do odszkodowania za [...] r. bo wyrok poprzedzał ten okres. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 10 ust. 7 pkt 2 i art. 76 ust. 1 i 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ opisał dotychczasowe ustalenia w przedmiotowej sprawie. Reasumując wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się zasiłek za okres, za który wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Skoro pracodawca jednoznacznie określił, że skarżący otrzymał wynagrodzenie (odszkodowanie) za [...] r. organy zatrudnienia nie mają podstaw prawnych do przychylenia się do żądania skarżącego i przyjęcia, że pobranie nienależnego świadczenia nastąpiło w [...] r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M.G. wniósł o zmianę skarżonej decyzji w ten sposób, że wypłacone mu jednomiesięczne wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy dotyczy [...] r. skutkiem czego obowiązek zwrotu wypłaconego skarżącemu zasiłku dla bezrobotnych dotyczy kwoty wypłaconej za ten miesiąc, a nie określonej zaskarżonymi decyzjami kwoty [...] zł. Dalej skarżący opisał przebieg sytuacji związanej z Jego zatrudnieniem z której wynika, że [...] r. Zakłady Chemiczne [...] S.A. rozwiązały z nim za wypowiedzeniem umowę o pracę. Od powyższego skarżący odwołał się do Sądu Pracy który wyrokiem z dnia [...] r. orzekł o przywróceniu do pracy i zasądził na jego rzecz jednomiesięczne wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. W dniu [...] r. skarżący zarejestrował się jako osoba bezrobotna w PUP w [...] i otrzymał prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. na okres [...] miesięcy. W wyniku wyroku Sądu skarżący z dniem [...] r. podjął ponownie pracę w Zakładach Chemicznych [...] i z tym dniem utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący nie kwestionuje zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, ale w jego ocenie nienależnie pobrał zasiłek dla bezrobotnych za [...] r. a nie jak twierdzą organy za [...] r. W odpowiedzi na skargę organ nie znajdując podstaw do zmiany wydanego rozstrzygnięcia podtrzymał rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W ramach kontroli wydawanych przez organy administracji rozstrzygnięć sądy administracyjne oceniają zgodność działania tych organów z przepisami procedury, a prawidłowość zastosowania prawa materialnego, a także słuszność dokonanej w sprawie interpretacji prawa materialnego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi –Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Konsekwentnie do powyższego zaznaczyć należy, że sprawa wszczęta przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie wskutek wniesienia przez M.G. skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] nie mogła doprowadzić do jej uwzględniania ze względu na brak dostrzeżenia uchybień koniecznych do usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Podstawę rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie stanowił art. 76 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Stosownie do treści cytowanego przepisu za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę. Osoba która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, obowiązana jest do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z art. 47 Kodeksu pracy, pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, nie więcej jednak niż za dwa miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił trzy miesiące, nie więcej niż za jeden miesiąc. Z treści cytowanego artykułu jednoznacznie wynika, że wysokość wynagrodzenia przysługującego pracownikowi za czas pozostawania bez pracy jest ograniczona do kwoty równej wynagrodzeniu za dwa miesiące, gdy okres wypowiedzenia był krótszy niż trzy miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił trzy miesiące za jeden miesiąc. Z materiałów zgromadzonych w przedmiotowej sprawie jednoznacznie wynika, że Zakłady Chemiczne [...] w dniu [...] r. rozwiązały z M.G. za wypowiedzeniem umowę o pracę. W dniu [...] r. skarżący zarejestrował się w Rejonowym Urzędzie Pracy w [...] jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. Wyrokiem Sądu Pracy z dnia [...] r. utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego z dnia [...] r. Sąd orzekł o przywróceniu skarżącego do pracy i zasądził na Jego rzecz jednomiesięczne wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Z informacji uzyskanych od pracodawcy wynika, że zasądzone przez sąd wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy wypłacono skarżącemu za okres od [...].do [...] r. Z dniem [...] r. skarżący ponownie podjął pracę w Zakładach Chemicznych [...] i z tym dniem utracił status osoby bezrobotnej. Przepis art. 76 ust. 2 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i rynku pracy wyraźnie mówi o zasiłku wypłaconym za okres, za który wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie. Przedmiotowy przepis mówi o okresie, za który wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie. Odszkodowanie wypłacane jest w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia za ściśle określony okres. Wobec tego okres za który wypłacono zasiłek musi być odnoszony do okresu determinującego wysokość wynagrodzenia. Zatem stosownie do treści przepisu art. 47 k.p. w którym mowa o zwrocie jednomiesięcznego wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, to prawidłowym jest obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia ( art. 76 ust. 2 pkt 5 ww. ustawy) w takim samym wymiarze, czyli jednego miesiąca. Skoro M.G. otrzymał wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy za okres od [...] do [...] r. to prawidłowo organy orzekły o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia – zasiłku dla bezrobotnych za ww. okres. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał zaskarżoną decyzję za legalną, co czyni wniesioną skargę nieskuteczną. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.