II SA/Sz 1259/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2008r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji skierował T.W. na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Odwołanie od decyzji wniósł T. W. zarzucając naruszenie przepisów art. 124 ust. 1 pkt 2 lit b i art. 130 ust 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 515 ze zm.) - zwanej dalej ustawą. Odwołujący się podniósł, że organ I instancji nieprawidłowo obliczył liczbę punktów. Zgodnie z art. 130 ust. 2 ustawy 12 punktów powinno zostać usunięte z ewidencji kierowców po upływie roku od ostatniej kolizji drogowej która miała miejsce w [...] r. w [...]. Wobec czego odwołujący się nie powinien być kierowany na badania psychologiczne, bo nie przekroczył liczby 24 punktów. Nadto decyzja wydana została po 1,5 roku a nie jak nakazuje przepis § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy (Dz. U. Nr 69 poz. 622 ze zm.), w terminie 30 dni od dnia przekroczenia 24 punktów. Ponadto skarżący podniósł, że nie odebrano mu także prawa jazdy i nie uczestniczy w kursie nauki jazdy. Decyzją z dnia [...] r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Wskazał w niej, że podstawą faktyczną wydania tej decyzji było popełnienie czterech wykroczeń drogowych w okresie od [...] r. za które odwołujący się otrzymał 28 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Organ odwoławczy nie podzielił poglądu strony, że pod uwagę powinien wziąć wykroczenia za okres od [...]r. za które T. W. otrzymał 22 punkty. Według Komendanta Wojewódzkiego Policji punkty z ewidencji kierowców będą usunięte zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 46 § 1 i 2 Kodeksu wykroczeń czyli 4 marca 2008 r. Punkty przyznane odwołującemu się mają charakter wpisu ostatecznego ponieważ zostały nałożone prawomocnym mandatem karnym. Skargę na powyższą decyzję wniósł T.W. podnosząc w niej te same okoliczności co w odwołaniu od decyzji, oraz to, że decyzja wydana po 1,5 roku od dnia w którym skarżący, zdaniem organu, przekroczył 24 punkty jest nieważna na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Komendant Wojewódzki Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że stosownie do § 5 ust 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236 poz. 1998) organ prowadzący ewidencję usuwa z niej wpis ostateczny dotyczący naruszeń, dopiero jeżeli nastąpiło zatarcie ukarania (skazania) za te naruszenia. W przypadku skarżącego który w latach [...] był pięciokrotnie ukarany grzywną za naruszenie przepisów ruchu drogowego w drodze postępowania mandatowego, ukarania te zgodnie z regułami Kodeksu wykroczeń, nie uległy jeszcze zatarciu. W związku z tym, w dacie wydania decyzji dotyczącej skierowania skarżącego na badania psychologiczne przez organ I instancji, wynikające z tych ukarań punkty nie mogły być usunięte z ewidencji. Organ wskazał ponadto, że określony w § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców 30 dniowy termin do wydania decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne w trybie art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie jest terminem prawa materialnego lecz terminem proceduralnym, którego naruszenie nie powoduje skutku nieważności. Nie jest to bowiem termin ustawowy ani nie wyznacza czasowych ram realizacji prawa podmiotowego, gdyż skierowany jest do organu stosującego prawo, a żaden przepis nie przewiduje w wypadku jego przekroczenia wygaśnięcia możliwości dokonania przewidzianej w nim czynności. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący wskazał, że w dniu [...]r. skierował do Komendanta Miejskiego Policji pismo w którym wniósł o uchylenie decyzji tego organu z dnia [...] r. w sprawie skierowania na badania psychologiczne oraz o umorzenie postępowania którego dotyczy skarga, bowiem z dniem [...] r. ustała karalność ostatniego z wykroczeń drogowych popełnionych przez skarżącego w latach [...]. W związku z tym w chwili obecnej skarżący nie powinien już figurować w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Tym samym odpadła przewidziana w art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym podstawa kierowania skarżącego na badania psychologiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Badanie pod tym kątem zaskarżonej decyzji doprowadziło do uznania przez Sąd, że decyzja nie narusza prawa. Sprawy dotyczące zasad ruchu na drogach publicznych, warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu, wymagania w stosunku do osób kierujących pojazdami oraz zasady kontroli ruchu drogowego normuje ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 515 ze zm.). Ustawa ta określa także zasady sprawdzania predyspozycji psychicznych do kierowania pojazdami. Zgodnie z art. 124 ust 1 pkt 2 lit b tej ustawy, badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym, skierowany w drodze decyzji przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 130 ust 1 ustawy, Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty (art. 130 ust 2 ustawy). Jak wskazał organ II instancji w uzasadnieniu decyzji i jak wynika z materiału dowodowego sprawy, skarżący w okresie od dnia [...] r. a więc w okresie nie przekraczającym jednego roku, popełnił cztery wykroczenia drogowe za które otrzymał 28 punktów wpisanych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Zatem bez wątpienia przed upływem jednego roku od dnia [...] r. skarżący dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana rozporządzeniem liczba punktów przekroczyła 24 punkty. Zatem wydanie przez organ kontroli ruchu drogowego decyzji kierującej skarżącego na badania psychologiczne było zgodne z prawem. Nie jest także uzasadniony zarzut dotyczący nieważności decyzji o skierowaniu na badanie psychologiczne z powodu przekroczenia przez organ I instancji 30 dniowego terminu określonego w § 2 ust 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005 r. w sprawie badań psychologicznych kierowców, bowiem uchybienie to nie ma znamion rażącego naruszenia prawa o jakim mowa w tym przepisie, chociaż niewątpliwie określony rozporządzeniem termin został przekroczony. Wskazany w piśmie procesowym z dnia [...] r. wniosek skarżącego złożony do organu I instancji o uchylenie decyzji dotyczącej skierowania na badania psychologiczne, nie może mieć wpływu na rozpoznanie niniejszej skargi. Sąd bada bowiem czy decyzja objęta skargą była zgodna z prawem w dacie jej wydania, natomiast późniejsze złożenie do organu administracji publicznej wniosku o uchylenie tej decyzji, nie ma wpływu na ocenę jej legalności. Z powyższych względów, skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270; zm. Dz. U z 2004 r. Nr 162 poz. 1692), zgodnie z którym sąd, w razie nieuwzględnienia skargi, skargę oddala.